Eenvoudig Leven

Rentmeesterschap

2012-01-27T13:57:00.004+01:00

Van de week werd ik geïnterviewd voor het radioprogramma Natuurlijk NL. Eén van de vragen was: Doe jij dat consuminderen ook uit oogpunt van goed rentmeesterschap? Ik heb daarop geantwoord, dat dat niet mijn eerste reden was, toen ik zo´n ruim 20 jaar geleden begon met eenvoudig leven/consuminderen/zuinig zijn, of hoe je het ook noemen wilt. De eerste reden was, dat ik moest besparen om uit te komen met m´n geld. Pas later, toen we het wat ruimer kregen, merkte ik dat een eenvoudige levensstijl iets is wat bij me past. Dat het je veel méér oplevert dan wat uitgespaard geld. Eén van de positieve gevolgen van een eenvoudige levensstijl is, dat deze manier van leven het milieu spaart. Je verbruikt minder energie, je doet langer met je spullen, je eet seizoensgroenten in plaats van ingevlogen spul en ook zorg je voor veel minder afval. Een goed rentmeesterschap is dus een min of meer automatisch gevolg van eenvoudig leven.Gisteren was ik bij onze Koos (groep 8) in de klas om een gastles bij te wonen van Koos de vuilnisman. Koos de vuilnisman laat de kinderen nadenken over afval. Over afval voorkomen en ook over afval scheiden. Zo werd bijvoorbeeld de inhoud van de prullenbak leeggekieperd en onderzocht. Het grootste deel van de inhoud bestond uit lege pakjes drinken. Er werd geïnventariseerd hoeveel lege drinkpakjes er per dag in groep 8 in de prullenbak belanden. Dat bleken er maar liefst 21 te zijn! Vervolgens mochten de kinderen uitrekenen hoeveel dat er per week waren en hoeveel per maand. Helemaal schrikken is het als je gaat uitrekenen hoeveel het er dan zijn van heel de school en van alle scholen in Alblasserdam bij elkaar. En dit soort afval is volstrekt overbodig. Simpel een beker meenemen van thuis! Iets wat onze kinderen altijd gewoon doen zolang ze op school zitten. Mijn insteek daarbij is in de eerste plaats dat dat veel goedkoper is. Maar minstens zo belangrijk is dat het enorm veel afval scheelt en ook, dat wat je in de beker doet net zo gezond is als jij wilt. In pakjes drinken zit maar al te vaak veel suiker of fructosesiroop of andere troep. Dat voorkom je door de kinderen bijvoorbeeld melk, karnemelk, diksap of iets dergelijks mee te geven.Na het rekengebeuren mochten de kinderen kiezen of ze apparaten wilden slopen of iets van afval knutselen. Het slopen was bedoeld om metaal en plastic te scheiden. Vooral de jongens wilden maar al te graag met een schroevendraaier aan de slag om de kapotte apparaten uit elkaar te halen. De meiden gingen bijna allemaal aan het knutselen. In een half uur tijd werd er heel wat creatiefs gemaakt van ´waardeloos´ materiaal. Geweldig als kinderen op zo´n speelse manier in feite een geweldige eye-opener krijgen aangereikt!En nu maar hopen dat de kinderen fanatiek met het geleerde aan de slag gaan!

Bietenchips

2012-01-25T21:39:00.000+01:00

De vakantie in Zwitserland en het verblijf in Wartegg heeft me echt geïnspireerd. De Komboecha waar ik gisteren over schreef is daar een voorbeeld van. En vandaag kwam er een vervolg: ik maakte bietenchips. Ik had in Wartegg tot twee keer toe een bietenchipsje als decoratie op mijn hoofdgerecht gevonden. En ik vond dat niet alleen heel origineel, ik vond het vooral super lekker! Dat wilde ik thuis ook eens uitproberen.Vorige week waren de bieten in de aanbieding bij mijn groentenboer, van Os in Papendrecht. Ik besloot een aantal kilo´s mee te nemen. Bieten kun je goed bewaren, zijn lekker, voordelig, veelzijdig,gezond dus wat wil je nog meer. Buiten dat ik wat kilo´s wil verwerken tot bietjes in zoetzuur wilde ik ook die bietenchips eens gaan uitproberen. Toen ik vanmiddag de keuken introk om het avondeten klaar te maken vond ik een gaatje om snel snel een paar bieten te schillen en in flinterdunne plakjes te snijden. De frituurpan stond inmiddels al aan en in kleine porties bakte ik de bietenschijfjes in een paar minuutjes tot chips. Ik strooide er wat Herbamare over en zette de chips op tafel. Ik had geen beter moment kunnen bedenken, want de kinderen hadden flinke trek zo vlak voor etenstijd en het schaaltje bietenchips heeft dan ook geen 3 minuten op tafel gestaan. Heerlijk vond iedereen het!

En ja, je moet het echt eens proberen. Het is zó lekker en zó anders. Ik ben er helemaal enthousiast over. Ik ga nog wel kijken hoe ik het resultaat nog wat kan verbeteren, want de chips was niet zo krakerig als die in Wartegg. Een volgende keer bestrooi ik de schijfjes biet eerst met zout om het vocht er wat uit te trekken. Dan worden de chipsjes hopelijk net zo krokant als ik ze hebben wil.

Het avondeten was een stoofpotje waarin ik allerlei restanten verwerkte. Ik bakte wat in blokjes gesneden hamlappen, deed er een paar grof gesnipperde uien bij, drie grote in ringen gesneden preien, een kilootje of anderhalf mooie trostomaten in stukken, een rode en een gele paprika in stukjes en een handje oranje linzen. Ik deed er peper, zout en wat italiaanse kruiden bij en ik liet het lekker pruttelen. Intussen kookte ik een pannetje Surinaamse rijst voor erbij en een pan griesmeel voor toe. Het smaakte allemaal verrukkelijk en ik ben weer mooi van m´n restjes af.

De kaasjes staan inmiddels in pekelwater. Ze zien er prachtig uit. Ik heb twee verschillende kaasvormen en nu heb ik een kaasbol (zoals die rode edammertjes in de winkel) en een meer plat kaasje. Ik ben benieuwd naar de uiteindelijke smaak en ben vast van plan nog meer kaasjes te gaan uitproberen. Echt leuk!

Vanmiddag bracht de post een verrassing: een nieuwe Landleven! Ik heb nog geen tijd gehad om er eens lekker voor te gaan zitten. Maar ik zag wel, dat er een paar pagina´s aan cake uit een weckpot waren gewijd. Iets wat ik zelf ook al weer veel te lang geleden gedaan heb: cake wecken. Zo´n blad brengt me altijd inspiratie :-).

Ik kreeg mail van Koos de Vuilnisman. Hij komt morgen een gastles geven over o.a. afval scheiden op de basisschool waar onze kinderen ook op zitten. Hij vroeg me, of ik het leuk vond om bij de les aanwezig te zijn. En ja, dat lijkt me echt leuk!~~al kost het me een paar uurtjes~~.

Vanavond was ik in het programma Natuurlijk NL van de Groot Nieuws Radio . Ook al leuk. Maar ook wel een beetje spannend hoor. Ik had zoiets nog nooit gedaan. Nou ja, weer een aantal ervaringen rijker dus. Nu nog maar even achter de strijkplank.

Kaas en Komboecha

2012-01-24T23:56:00.002+01:00

Toen anderhalf jaar geleden Henk in de startblokken stond om naar de basisschool te gaan, vond ik dat ik maar maatregelen moest nemen, om ál die lege tijd, die voor me lag op te vullen :-)). Ja heus, ik dacht echt, dat wanneer alle kinderen naar school zouden zijn, ik zeeën van tijd zou gaan overhouden. Inmiddels weet ik, dat het anders is. Sowieso ben ik bijna nooit kindloos in huis. Is er niet één van de groten thuis met uitval of een raar rooster vanwege repetitieweken en/of projecten, dan loopt er wel een basisschoolkind thuis vanwege een zieke juf of wat dan ook. En in die uurtjes, die ik wél alleen thuis ben...hoef ik niet naar werk te zoeken ;-).

Hoe dan ook, ik nam destijds voorzorgsmaatregelen. Zo schreef ik me o.a. in voor een cursus bij De Banier en schafte ik via Marktplaats een set aan om zelf kaas te gaan maken. Ha, ha, die set stond nu, na anderhalf jaar, dus nog steeds ongebruikt in de kast :-). Wel had ik de laatste keer dat ik bij De Brouwmarkt was een flesje stremsel meegenomen, omdat het flesje wat bij de set zat heel oud was.

Maar nu is het er dan onverwachts maar zeker toch van gekomen. Maria kwam namelijk thuis met de boodschap, dat ze een spreekbeurt moest houden en dat ze het over ´Kaas´ wilde doen. Is dat geen mooi moment om dan het proces van kaasmaken voor haar eens aanschouwelijk te maken en de set uit te proberen?!

Ik bestelde 10 liter extra melk bij de boerin, waar ik wekelijks m´n melk koop. En ook kwam ik erachter, dat het kaasmaakset een zakje zuursel in poedervorm bevatte, dat waarschijnlijk al jaren oud en misschien niet goed meer was. Dus deed ik een noodkreet naar De Brouwmarkt en kreeg per kerende post een zakje verse zuurselpoeder toegestuurd. Het kaasmaakfestijn kon van start.Ik had het boekje ´Kaas je kaasje´ al doorgenomen en had in grote lijnen in mijn hoofd hoe het allemaal moest. En ja, regeltje voor regeltje kwamen we er wel uit. De melk op temperatuur brengen, zuursel erbij, later stremsel erbij, wachten, wrongel snijden, weer wachten, de boel opwarmen, roeren, wachten, opwarmen, roeren, wachten en eindelijk kon de wrongel in de vaatjes gestopt worden. Maria heeft meegeholpen met voorzichtig de wrongel te snijden en met roeren, maar moest het laatste stuk van het proces toch heus naar bed. Wat zal ze morgen opkijken als ik de kaasjes uit de vaatjes vanonder de pers vandaan haal! (Die ook nog in een pekelbad moeten en daarna moeten rijpen)

Ik heb overigens niet de illusie, dat ik meteen perfecte kaasjes gemaakt zal hebben. Ik verwacht dat dat een kwestie is van ervaring opdoen. Bovendien bleken de potlood thermometertjes uit de set niet (meer) te werken en moest ik gokken met de temperatuur. Hoe dan ook: Maria weet nu hoe kaas gemaakt wordt. Nu moeten we er nog een leuk verhaaltje van maken en plaatjes erbij zoeken enzo. Maar daar hebben we nog even de tijd voor. Ze hoeft haar spreekbeurt pas op DV 8 februari te houden.

Tja en dan nog die Komboecha. Dat is ook weer een verhaal apart. Laat ik eerst vertellen wat Komboecha is, want misschien weet niet iedereen dat. Ik citeer van www.komboecha.kefir-online.com: ¨Wat is Komboecha ? (korte omschrijving)Eigenlijk is de Komboecha-zwam een taaie, gladde massa van gistcellen en bacteriën. Bij het kweken groeit de zwam eerst in de breedte en dan in de dikte. Uiteindelijk neemt hij de vorm aan van de pot of fles waarin hij wordt gekweekt. Vele mensen ondervinden de heilzame werking van de drank die met Komboecha bereid wordt. In Rusland en in de Aziatische landen wordt deze drank van oudsher gebruikt als heilzame drank tegen allerlei kwalen en ziekten. Mensen die deze drank gebruikten leefden langer en kenden minder ziekten dan anderen.¨ Nu zijn de verhalen over het gebruik van Komboecha soms schromelijk overdreven. Het is uiteraard geen toverdrank. Maar wanneer de drank goed bereid wordt en met mate genuttigd is hij heel gezond.

Het hotel waar we pas in Zwitserland logeerden had een heel speciale keuken. Alles wat ter tafel kwam was zoveel mogelijk biologisch, uit de omgeving, en huisgemaakt. Zo stond er ´s morgens bij het ontbijt ook huisgemaakte Komboecha. Ik was daar reuze nieuwsgierig naar, want ik had daar al weleens over gelezen en had gezien dat mijn lievelings-hobbywinkel (De Brouwmarkt) er ook spullen voor verkocht. Die Komboecha bleek zó verrukkelijk te zijn! Mmm, dat MOEST ik, als ik eenmaal weer in Nederland was, eens gaan uitzoeken en proberen ook te gaan maken. Via Marktplaats zocht ik een adres waar ik aan de benodigde zwam kon komen. Ik kwam erachter, dat die zwammen niet zo heel gemakkelijk verkrijgbaar zijn en dat sommige mensen er wel een inmens hoog bedrag voor durven vragen: 15 euro voor zo´n zwam alsof het niets is! Eindelijk vond ik een aanbieder in Boskoop, die de zwam aanbood voor 5 euro. En het grappige was, dat er in Boskoop ook iemand drie echte Komboechapotten aanbood. Niet dat je die perse nodig hebt, want je kunt Komboecha ook gewoon kweken in een lege zure bommenpot of iets dergelijks. Maar die aangeboden Komboechapotten leken met toch wel handig, daar ze een inhoud hadden van 10 liter elk. Ook waren er neteldoeken bij en een hevelslang. Ik had juist vorige week een leuk bedrag aan verjaardagsgeld gekregen en besloot mezelf die spulletjes kado te doen. Gisterenavond hebben Willem en ik een ritje naar Boskoop gemaakt en de zwam en de potten opgehaald en vandaag heb ik m´n eerste Komboechapot gevuld. Ik verheug me op mijn eerste glaasje Komboechadrank. Maar daarvoor moet ik nog twee weekjes geduld hebben.

En zo werd deze zo heel gewone dinsdag toch weer speciaal ;-)

Str*nt aan de knikker

2012-01-23T10:31:00.002+01:00

Het leek gisteren een zondag als alle andere zondagen. We waren ´s morgens gewoon met z´n allen naar de kerk geweest. Toen we thuiskwamen dronken we koffie met heerlijke Brownie, die over was van het vieren van onze verjaardagen. Na de koffie ging ik het eten klaarmaken en Willem overhoorde Psalmen en catechisatievragen. We genoten van ons zondagsmaal. Mijn vader had getrakteerd op varkenshaas. Mmm, dat smaakte best! Na het eten had ik m´n wekelijkse vrije middagje en Willem ging met de kinderen de vaat doen. Ineens liep echter alles vol. Het toilet was tot het randje vol water en de gootsteen liep niet meer leeg. We hadden accuut een verstopping!Willem is aan de slag gegaan met een veer om de boel door te prikken. Eerst via het toilet, later via de afvoer in het aanrechtkastje. Niets hielp. Intussen moest natuurlijk de één na de ander naar het toilet. Voor de jongens niet zo´n probleem. Die gingen wel even achter de schuur staan ;-). Maar voor de dames en voor de grote boodschap is dat nu meteen niet een oplossing. Willem besloot daarom de nooddienst maar te bellen en kreeg te horen dat er voor zevenen iemand zou langskomen.Het werd tijd voor de avonddienst en met een halve bezetting ging ik naar de kerk. Willem, Hans en Henk bleven thuis. We hoopten natuurlijk dat wanneer we thuis zouden komen het probleem opgelost zou zijn. Maar helaas. We kwamen om kwart voor 8 thuis en er was nog niemand geweest. Het was al bijna 9 uur toen er een busje kwam voorrijden. De monteur had het al snel gezien: de rioolbuis was afgebroken. Hij groef de buis op en deed een noodreparatie. In een uur tijd was het gefikst. Wat een opluchting als je weer gewoon naar het toilet kan! De kinderen waren er speciaal voor opgebleven :-). En Willem en ik deden de afwas van een hele dag, want er lag geen vork meer in de la en er stond geen bordje meer in de kast.Al met al zette dit geintje onze zondag aardig op z´n kop ~~en de portemonnee is er aardig op leeggelopen~~Nu staat er alleen nog een kapotte wasmachine. Die begaf het zaterdagavond. Ik denk dat de afvoerpomp kapot is. Ik weet nog niet of ik hem laat repareren. Het is een heel oude wasmachine en is het waarschijnlijk niet meer waard dat er een nieuwe pomp in gaat. Gelukkig heb ik twee wasmachines, dus ik red me wel even met één. Jammergenoeg loopt die ook op z´n laatste benen. De vorige keer dat ik er een monteur bij had zei die al, dat ik aan een nieuwe toe was en dat hij hem niet meer kon repareren. Hij slaat weleens een stukje van het programma over. Nou ja, we weten weer waarvoor we moeten sparen dus. Ik denk dat ik een aanbieding voor een nieuwe Miele wasmachine afwacht en dan overga op één apparaat. Maar ik weet het nog niet zeker. Als je twee wasmachines gewend bent en je hebt daar de ruimte voor, dan is het wel reuze gemakkelijk moet ik zeggen. We hebben al op Marktplaats gekeken naar een goede tweedehandse. Het probleem is echter dat onze witgoedmeneer alleen apparaten repareert, die bij hem gekocht zijn. Aangezien wij niet zo handig zijn met dat soort dingen, zijn we afhankelijk van een monteur, als er iets aan de hand is. En nu ga ik dan maar hard aan de slag. Ik heb nog niet zoveel uitgevoerd, want ik had net een langdurig (gepland) telefoongesprek. Eigenlijk dacht ik, dat ik een redelijk rustige week voor de boeg had. Maar ik zie toch aardig wat ingevuld staan op de kalender, al zitten daar ook best leuke dingen bij. Go, go, go.

Trotse oma-verhalen

2012-01-17T08:35:00.000+01:00

Een poosje geleden schreef ik, dat Wim en Geertje ervoor gekozen hebben op mijn blog uit beeld te blijven. Uiteraard respecteer ik die keuze, maar ik vind het wel erg jammer dat ik zo nooit eens trotse oma-verhalen kan schrijven :-). Een lezeres vroeg, of Wim en Geertje niet heel af en toe een uitzondering zouden willen maken. En ja hoor! Vandaag mag ik lekker over kleine Willem schrijven en eens een fotootje van die kleine beer plaatsen!Willem is nu bijna 8 maanden en, heel gewichtig, hij weegt al meer dan 9 kilo. Hij heeft twee tandjes onder en twee hoektandjes boven. Hij lacht altijd en nu, met die tandjes, is dat extra grappig. Soms zie je dan alleen die hoektandjes en Trijnie noemt hem dan ´vampiertje´ :-). We zijn allemaal stapeldol op hem. Als hij hier is vecht iedereen om zijn aandacht en dan weet hij gewoon niet waar hij het eerst kijken moet. Een poosje geleden was hij hier een dagje, want zijn papa en mama gingen uit. Dat was leuk hoor. Opa Willem wilde niets liever dan hem voeren. Nog voordat ik de gelegenheid had de meegebrachte luiertas te inspecteren en de instructiebrief te lezen, lag Willem al bij opa op schoot aan een fles borstvoeding te lurken :-). Tussen de middag stond er oma´s kippensoep en oma´s tarwebrood op het menu. Lekker soppen maar. Het bekje bleef maar opengaan. Henk kan niet wachten tot hij echt met kleine Willem spelen kan. Nu, dat schiet al lekker op, want z´n ontwikkeling gaat reuze snel.Het is een cliché, maar heel waar: van je kleinkinderen geniet je minimaal zoveel als van je eigen kinderen!

Van alles en nog wat

2012-01-13T23:26:00.000+01:00

Wat is de week weer omgevlogen! Nog niet de helft van wat ik van plan was is gedaan, geloof ik. Nu had ik ook bijna iedere dag een zieke (er doet een buikgriepje de rondte) en vandaag had ik een hoofdpijndag, wat allemaal niet zo meewerkte. Maar goed. Voor morgen staat er nog een heel programma te wachten. Het brood en de taart voor zondag (dan is Willem jarig) moet gebakken worden. De frituurpan staat nog vol oliebollenvet en ik heb beloofd patat te bakken. Ik moet dus de frituurpan schoonmaken en de olie verversen. Joehoe, mijn lievelingswerk :-(. 's Middags komt er een fotograaf voor een artikel in het blad "Aan de Hand". Natuurlijk moet de was en de strijk doorgaan. En ik heb morgen geen hulp van de kinderen, want die gaan naar de natuurclub. Als ze daar niet heen gaan helpen ze me altijd een uurtje en dat scheelt echt een slok op een borrel. Ik zal me vast niet vervelen ;-).

De kippen zorgen regelmatig voor een verrassing. Sowieso blijf ik het elke dag een kadootje vinden als er zomaar eitjes in het leghok liggen. De kip die pas ziek was vanwege kropproblemen is weer beter. Zij heeft meteen een oude gewoonte voortgezet: als ik de kippen loslaat en ze heeft haar ei nog niet gelegd, rent ze naar de schuur. Daar staat een oude, houten veilingkist, waar het stro voor de cavia's in bewaard wordt. Ze springt dan in de kist, maakt het zich gemakkelijk en gaat daar rustig haar ei leggen. Dat is zo'n grappig gezicht! Soms legt ze haar ei wel gewoon in het leghok. En deze week lag daar dan weer zomaar een grapje: een gewoon ei en een mini-ei! Schattig!

Het breiwerkje, waar ik voor de vakantie aan begon, is vorige week afgekomen. Maria heeft haar schouderwarmertje al lekker om gehad. Ik weet alleen niet wat voor doms ik nu weer met m'n camera gedaan heb. De foto's zijn een beetje apart:-))

Ik was van plan deze week wat nieuws op de pennen te zetten. Ik wil wat kraamkadootjes maken voor een paar zwangeren in mijn omgeving. Maar daar is nog niets van gekomen. Ik mis het wel hoor, dat ik geen breiwerkje voor het grijpen heb liggen. Er ligt wel iets anders voor het grijpen: vandaag stuurde een lezeres een nummer van Seasons toe. Heerlijk! En vanavond kwam onze leesmap en daar zat een Landleven bij, die ik nog niet gelezen heb. Ook al zo fijn! Dan heb ik ook nog een kruidenboek voor mijn verjaardag gehad, waar ik steeds in blader. En als klap op de vuurpijl liggen er ook nog twee ongelezen boeken op me te wachten. Maar daar ga ik zondag pas aan beginnen.

Fietsmaatje gevraagd, omgeving Amsterdam

2012-01-11T20:59:00.000+01:00

Vandaag wil ik mijn blog graag even inzetten voor het volgende:Silvano is een sportieve jonge man van 28 jaar. Hij woont in Amsterdam en hij is dol op fietsen. Omdat Silvano blind is heeft hij bij het fietsen een fietsmaatje nodig, die wil voorrijden op zijn tandems. Hij heeft twee tandems: een gewone en een racetandem. De laatste tijd wordt hij nogal eens teleurgesteld in de huidige pool. Dan wordt er afgebeld als er een spatje regen dreigt enzo. Hij zou daarom heel blij zijn als zijn clubje fietsmaatjes wat uitgebreid zou kunnen worden. Zowel mensen die incidenteel als mensen die op regelmatige basis zouden willen fietsen zijn van harte uitgenodigd. Voor de duidelijkheid: het gaat om vrijwilligerswerk. Wat zou het fantastisch zijn als ik via m'n blog mensen kan vinden, die zich op deze manier kunnen en willen inzetten! Wie het wat lijkt kan mij mailen voor het telefoonnummer van Silvano.Ik heb trouwens ook nog goed nieuws over een andere sportieve prestatie. Ik schreef er vorig jaar af en toe een logje over: de Channelswim van Milko (zie leeslijst). Milko heeft het kanaal overgezwommen en heeft op die manier geld ingezameld voor zwemonderwijs aan kinderen in Bangladesh. Vorige week ontving ik een kaartje. Milko schreef dat er van het sponsorgeld maar liefst 2000 (!) kinderen zwemles kunnen krijgen. Geweldig he. Iedereen die hier een steentje aan heeft bijgedragen wil ik dan ook, namens Milko, heel hartelijk bedanken!

't Gewone werk

2012-01-11T11:33:00.000+01:00

Langzaam maar zeker heb ik het gewone werk weer opgepakt. Maandag begon de basisschool weer en gisteren gingen ook de VO-ers eindelijk aan de slag. Nu heb ik het rijk thuis weer min of meer alleen. Min of meer. Want echt alleen ben ik eigenlijk bijna nooit. Gisteren was Maria ziek thuis en vandaag Trijnie. En als er niet iemand ziek is, dan is er allicht iemand die uitval van school heeft, of ik krijg aanloop. Dat maakt dat al m'n mooie opruimplannetjes regelmatig worden gewijzigd. Maar het geeft niet. Het komt zo het komt en het gaat zo het gaat, plachten we hier te zeggen. In elk geval draai ik braaf iedere dag m'n 2 of 3 wassen, zorg ik ervoor dat alles met strakke regelmaat gestreken of gevouwen in de kasten komt, bak ik weer brood en koek, kook ik weer degelijke prakken (behalve maandag, want toen 'moesten' er nog poffertjes gegeten worden, omdat ik dat voor in de kerstvakantie had beloofd), staat m'n agenda weer vol met allerlei afspraakjes, vul ik weer formulieren voor van alles en nog wat in, ben ik net Dirk z'n kantoortje weer gaan soppen, denk ik mee over spreekbeurten en boekverslagen, kortom: zit ik weer volop in het gewone werk.Eigenlijk ook wel weer fijn, toch?

Onvergetelijk

2012-01-03T00:11:00.001+01:00

Waar zal ik gaan beginnen en waar zal ik eindigen, als ik ga schrijven over onze onvergetelijke vakantie in Zwitserland? Het is gewoon overweldigend, al die nieuwe ervaringen, indrukken, het moois wat we zagen en hoorden, de onvoorwaardelijke vriendschap, alles!Het begon allemaal op dinsdag om 7 minuten over 4. De wekker liep af. We hadden alles de avond ervoor ingepakt en de allerlaatste voorbereidingen getroffen en we hadden dus wel een erg kort nachtje achter de rug! Trijnie zou ons in Willem z'n auto naar Schiphol brengen. Willem liet haar vast op de heenweg rijden om aan de auto te laten wennen. We vertrokken om half 5. Ons vliegtuig zou om 7 uur vertrekken. Ik had de tijd expres ruim genomen, zodat Trijnie het ons kon laten weten als ze veilig en wel weer thuis zou zijn en ik wat dat betreft met een gerust hart in het vliegtuig kon gaan zitten. Op Schiphol keek ik meteen al m'n ogen uit. Ik was daar nog nooit geweest, behalve dan op spottersplaatsen. Wat een gekrioel en wat een kakofonie. De bewegwijzering was super en zelfs te begrijpen voor groentjes en al snel stonden we aan de juiste balie om in te checken. De koffers gingen op de band, de handbagage en wijzelf door de controle en daarna konden we op ons gemakje gaan rondkijken bij de winkeltjes en restaurants. We dronken een kop koffie en wat voelde dat feestelijk onwennig :-)!.Een kwartier voor tijd gingen we naar de gate. Daar bleek zo ongeveer iedereen al aan boord te zijn. We zochten onze plaatsen op. Jammergenoeg niet bij een raampje, maar het was evengoed geweldig natuurlijk! Toen we even later over de baan taxieden vond ik het toch wel zo speciaal om nu eens niet langs die baan te staan, maar IN zo'n vliegtuig! Het stijgen vond ik machtig mooi. Maar het allermooiste was toch wel toen na een uurtje de zon opkwam en we de toppen van de bergen door de wolken zagen prikken. Heel bijzonder!We landden veilig op Zurich, renden naar band 11 voor de bagage, die er zowaar zo'n beetje als eerste uitkwam en vlogen toen Ellen en Marco in de armen, die al uitbundig achter de glazen wand hadden staan zwaaien. We waren er!! Om half 9 liepen we daar zomaar op de luchthaven in Zurich. Onvoorstelbaar.En daarna was het een aaneenschakeling aan verrassingen. We gingen met de trein naar St. Gallen. Marco rijdt iedere dag met de trein en wist precies waar we op het perron moesten gaan staan om in de restauratiewagen in te stappen. Wat een luxe. Gewoon een restaurant op wielen! We genoten van de koffie met croissant en van het prachtige landschap. In St. Gallen gingen we eerst naar het huis van Ellen en Marco. Lekker thee geleut en gekletst en daarna gingen we de stad in. We maakten een prachtige stadswandeling en werden getrakteerd op heerlijke pizza's bij de Italiaan. Mmm, wat een verwennerij!! Na het eten liepen we naar de wereldberoemde bibliotheek. Er liggen daar prachtige, handgeschreven geschriften wel vanaf de 7e eeuw na Christus. Daar word je gewoon stil van. De bibliotheek zelf is ook prachtig trouwens. Ja, ik heb daar echt van genoten.Zo langzamerhand was het tijd om naar Schloss Wartegg, ons hotel, te gaan. Het slot ligt aan de Bodensee, een 20 minuten treinen van St. Gallen vandaan. Willem en ik waren natuurlijk reuze benieuwd hoe het er uit zou zien. Nou, het overtrof onze stoutste verwachtingen. Wartegg is gewoon een sprookjeskasteel!

En daar mochten we zomaar logeren. Ongelofelijk toch? In Wartegg zijn twee dingen heel belangrijk: rust en (h)eerlijk, biologisch eten. En van beide kun jaar dan ook volop genieten. Ellen en Marco bleven ook eten. Eigenlijk vond ik dat wel erg fijn, want ik vond het gewoon een beetje eng ;-). Alles zo ongelofelijk en onwennig en dan al die beleefde mensen die zo aardig Zwitsers tegen je praten en waar je (vooral zo'n eerste dag) maar zo weinig van versta. Na het eten vertrokken Ellen en Marco en wij vertrokken ook. Naar dromenland wel te verstaan! Ik geloof dat we om 9 uur al sliepen...Op woensdag besloten we eerst maar voor 'veilig' (= bekend) te gaan en dus vertrokken we na het ontbijt met de trein naar St. Gallen. We waren daar tenslotte nog helemaal niet uitgekeken. We bekeken de prachtige kloosterkerk en boemelden wat langs de winkels. We dronken koffie bij Mc. Cafe, iets wat we hier in Nederland nog nooit hebben gezien.

En in de loop van de middag dronken we weer thee bij Marco en Ellen. We moesten op tijd met de trein terug, want 's avonds was er op het kasteel een concert en daarvoor hadden we van Ellen en Marco kaartjes gekregen. In het hotel genoten we eerst van een heerlijke maaltijd. Ik had eens voor vegetarisch gekozen.

Ik ben op zich niet zo'n vleeseter, maar waardeer het altijd wel, als er iets van vlees in m'n maaltijd zit. Maar het klopte wat ik altijd hoor: in een goede vegetarische maaltijd mis je geen vlees! Dit was een goede maaltijd. Heerlijk! En dan de luxe, dat we alleen maar naar boven hoefden te lopen om naar de concertzaal te gaan! Het concert was prachtig. Vooral het eerste gedeelte (Schumann) waardeerden we zeer. Er was een pianist, een violist en een sopraan en samen maakten ze er iets heel moois van. We gingen ook deze dag weer op tijd naar bed, want de volgende morgen zouden we al om 7 uur opgehaald worden...En ja hoor, netjes op tijd stapten we de kasteeldeur uit. Sneeuwlaarzen aan, muts/wanten/sjaal aan, we zouden deze dag de bergen in gaan.Ellen en Marco stonden ons op te wachten. Met de auto reden we naar het station in St. Gallen. Daar kwam ook Fränzi erbij. Zij is een vriendin van Ellen en wij hadden haar al eerder ontmoet. Met z'n vijven stapten we op de trein. We maakten een reis van wel 2 uur en daarna stapten we op een bergtreintje en reden omhoog. Wat een belevenis. Ellen had graag boven in de bergen met ons gewandeld, maar helaas stapten we boven uit in een dikke mist. Geen wandelweer dus. Maar niet getreurd. We werden in het bergrestaurant getrakteerd op Bratwurst of pasta, wat we maar wilden en dat was toch heel leuk (en lekker). Met een ander treintje gingen we vervolgens naar beneden en dat was wel zooooo mooi! De mist was weg, de zon scheen en de sneeuw schitterde. Willem bleef maar aan het foto's maken! Na een lange rit kwamen we beneden aan bij het Vier-waldstättersee.

Daar stonden we even aan de kant te kleumen en daar kwam ons volgende vervoermiddel aan: een groot passagiersschip. We gingen aan boord en gingen zitten aan een tafeltje bij het raam. Wat een waanzinnig mooi uitzicht! We maakten een tocht van wel drie kwartier. Ellen trakteerde op koffie met heerlijke taart. De specialiteit daar. Hoe het heet weet ik niet meer, maar wel dat er behoorlijk wat schnaps in zat :-). Toen we aanlegden stapten we zomaar uit in Luzern!

Nooit gedacht dat ik daar ooit zou lopen.We wandelden door de prachtige, oude stad en liepen over de eeuwenoude, beroemde, houten brug. Intussen snoepten we van heisse Maroni (gepofte kastanjes) die Marco bij een stalletje kocht. Ik zag steeds al iets op de borden staan van 'Löwe' en dacht al: wat is dat toch met leeuwen...Het werd al snel duidelijk. Marco bracht ons bij een indrukwekkend monument van wel 9 meter van een helemaal in de bergen uitgehakte leeuw.

Ter gedachtenis aan 600 moedige mannen, die het verdedigen van het paleis met de dood hadden moeten bekopen. Bij het monument was meteen de ingang van de Gletscher Garten. Dat is een prachtig themapark, waar je kunt zien hoe gletsjers ontstaan. Er was trouwens nog veel meer te bekijken: panorama's van bergtoppen, kristallen, de inrichting vaan een oud Zwitsers huis enzovoorts. Het laatste stukje was lachwekkend: een spiegellabyrinth en allerlei lachspiegels en spiegeltruukjes. We hebben echt gelachen ja :-)).

Het werd tijd voor de thuisreis. Er wachtte weer een lange treinreis van Luzern naar St. Gallen. De sandwiches die Ellen uit haar tas toverde smaakten heerlijk en ook de pompoensoep die we later in een andere trein in de restauratiewagen aten. In St. Gallen konden Willem en ik meteen overstappen op de trein naar Staad en zo kwamen we even na achten weer op onze hotelkamer aan. Er waren wel 3 dagen aan indrukken in deze dag gepropt!! We gingen nog even naar de Leeszaal om uit te zakken. Willem met z'n laptop en ik met m'n boek (Francine Rivers, Moeders droom). Rozig kropen we weer (voor ons doen vroeg) onder de wol.En toen was het alweer vrijdag...Willem wilde deze dag graag naar Säntis. Maar dat was best weer een lange reis. Ik wilde liever iets dichter bij huis blijven. Temeer daar we laat opstonden en er 's avonds een concert op ons program stond. Willem zocht iets uit wat dichterbij was. We namen eerst de trein naar Rohrschag en daarna de tandradbaan naar Heiden. Heu! Toen we daar uitstapten kwamen we zo ongeveer in een heuse sneeuwstorm terecht!

Eigenlijk wilde ik gaan wandelen maar Willem verklaarde me voor gek. Op aanwijzing van een oudere heer woeien we een koffiehuis binnen. Oke, eerst koffie met taart dan maar :-). Al snel klaarde het weer op en ik was niet meer te houden. Ik wilde lekker door de sneeuw banjeren. We liepen eerst naar een uitzichtpunt waar we een schitterend uitzicht hadden op de Bodensee. We zagen recht voor ons het meer, daarachter Duitsland en rechts van ons Oostenrijk. Heel mooi.

Ik kwam wegwijzers tegen voor een wandeling naar Schwendi, een iets lager gelegen dorp. En daar gingen we dan. Dwars door het bos, langs boerenhuizen, langs een beek met watervalletjes en we kwamen gewoon geen hond tegen! Dat vond ik toch ook echt een hoogtepunt van de vakantie, het genieten van de natuur, de stilte, de sneeuw...In Schwendi namen de de trein weer terug naar beneden. Ik wilde terug naar het hotel om de videocamera nog wat op te laden. 's Avonds zouden we namelijk met Ellen en Marco naar het Bach Manificat concert in St. Gallen gaan en daar wilde ik dolgraag een stukje van filmen. Het lukte allemaal precies. Om half 7 waren we bij Ellen en Marco en we liepen naar de kerk waar het concert was. Alweer zo'n grote, prachtige, oude kerk! Het was heel druk en terecht, want wat was dat prachtig, wat te horen kregen. Ontroerend gewoon. Ik was blij dat ik een stukje kon opnemen om thuis te kunnen laten zien.Na het concert treinden we weer terug naar Staad. Onze laatste avond alweer. We pakten onze spullen in en gingen nog even naar de leeszaal. Nog even genieten van de stilte! We zetten onze wekker, want we moesten de volgende morgen de trein van 9.14 uur hebben.Ons galgemaal was een heerlijk ontbijt en daar gingen we dan. In St. Gallen stonden Ellen en Marco al op ons te wachten. We knuffelden en zwaaiden. Ellen ging terug naar bed, want die was ziekig. Marco ging met ons mee naar Zurich. Daar dronken we nog een laatste kop thee in de Bye Bye Bar en daar gingen we weer. Zwaai, zwaai.De thuisreis zat een beetje tegen met vertraging enzo. Maar het vliegen was weer enorm leuk. Vooral het stukje boven Nederland, als je ineens de Noordzee en het strand onder je ziet! We landden veilig en liepen naar de bagagehal. Door het raam zagen we Wim en Geertje met Willem en Jan en Henk. We wachtten ongeduldig op onze koffers die deze keer zo'n beetje als laatste op de band kwamen. En eindelijk waren we weer bij onze kinderen!Thuis was alles feestelijk. De boel was netjes en er stonden welkom thuis-bloemen op tafel en er was koffie met taart. Wat wil je nog meer??Het is nog steeds nauwelijks te bevatten dat we dat zomaar allemaal hebben mogen meemaken. Wat nu rest is de herinnering en honderden foto's en heel veel film. Daar hopen we nog heel veel van te genieten.

De vakantie is ingeluid

2011-12-24T00:21:00.000+01:00

He, wat verlangden we allemaal naar de vakantie! We zijn er echt aan toe om even het ritme van school en werk los te laten.Vanmorgen zijn Willem en ik naar de Kerstviering op school geweest.

De basisschoolkinderen waren vanmiddag al vrij en de vo-ers hadden ook een vroegertje. Langzaam maar zeker druppelde iedereen binnen.Vanmiddag was het gewoon even wennen: vakantie! Wat zullen we eens gaan doen? Voor mij was dat overigens geen vraag. Ik heb de hele middag aan de was gewerkt. Ik heb vanmiddag gezegd, dat ik nog 10 wassen doe voordat we dinsdagmorgen in alle vroegte hopen te vertrekken. Wat er dan nog aan was ligt is voor Trijnie, of blijft maar liggen tot ik weer terug ben. Het grote aftellen is begonnen!De kinderen moesten hun draai vinden. Er gingen er een paar naar de bieb. Jan kwam met een enorme stapel boeken thuis. Maria ging naar een jarig buurjongetje. Koos naar een vriendje. En zo vond iedereen zijn of haar weg.Vanavond hebben we de vakantie gezellig ingeluid met chocoladefondue.

We hebben vorig jaar zo'n fontein gekregen. Leuk is dat! Trijnie bracht chocola van haar werk mee, wat over was. Ook had ze de bloemen die daar pas sinds dinsdag stonden en nog heel mooi waren mee naar huis genomen. Daar kunnen we nog fijn een paar dagen van genieten.Wim, Geertje en Willem kwamen ook en het hele spul was gezellig compleet. Het eerste logeetje heeft vannacht ook al een plaatsje bij ons. En in plaats van strijken heb ik vanavond heerlijk zitten spinnen en breien.Kortom: de vakantie is genoeglijk ingeluid :-)

Een beetje gniffelen en uiensoep

2011-12-22T22:37:00.002+01:00

Ik moet toch een beetje gniffelen hoor :-). Ik keek net even naar de statistieken en drie keer raden welke foto van het vorige logje extreem vaak bekeken is. Juist, die van de troep in de achterkamer! Er zijn dus heel veel mensen erg nieuwsgierig naar m'n troep, zeg maar :-))).En ja, die uiensoep.Gisteren heb ik er het kooknat van de uien speciaal voor bewaard. En ook de uienstukjes van het uithollen van de uien. Dit werd de basis voor de uiensoep die ik vandaag maakte. Ik deed het zo: ik pelde 3 flinke uien, sneed ze doormidden en vervolgens in halve ringen. Ik bakte de ringen in een beetje slaolie tot ze glazig waren. Daarna strooide ik er zo ongeveer 3 flinke lepels bloem over en bakte alles nog even zachtjes. Daarna roerde ik er de pan vol uienkooknat scheut voor scheut door. Ik bleef flink roeren, zodat er geen klontjes ontstonden. Ik deed er zout bij en bracht alles tot tegen het kookpunt. Intussen sneed ik de uienrestjes van gisteren wat fijner en draaide soepballetjes van een restje gekruid gehakt, wat gisteren na het vullen van de uien was overgebleven. Ik deed de uienrestjes en balletjes in de bijna kokende soep en liet alles garen. Nu is de soep klaar. Deze soep is heerlijk met bijvoorbeeld kaasbrood, of met een lepel room erdoor geroerd. Ik vind soep altijd ideaal voor tussen de middag om er oud(er) brood in te dopen. Vooral lekker met een likje roomboter erop ;-). Maar deze soep is ook erg lekker voor altijd hongerige pubers als ze uit school komen, of vlak voordat ze naar bed gaan. Heel wat beter dan vette koeken of zakken chips.

Eigen baas zijn

2011-12-21T23:32:00.000+01:00

Als fulltime huisvrouw ben ik m'n eigen baas. Dat lijkt fantastisch, maar soms is het lastig. Niemand zegt me wat ik wanneer moet gaan doen. Dat moet ik zelf maar uitvogelen.Vanmorgen had ik iets wat me erg bezighield en ik kwam niet aan het werk. Een baas heeft daar niets mee te maken. Die kan en mag van je verlangen dat je gewoon je werk doet in de tijd die hij je ingehuurd heeft.Maar als je geen baas hebt, moet je op zo'n moment jezelf maar een schop onder je achterste geven en aan de slag gaan. Voordat ik zover was, was het al bijna 11 uur en ik moest de rest van de dag wel erg hard werken om er nog iets van te maken.Ik begon maar met de woonkamer. Eerst de voorkamer. Als de zithoek opgeruimd is, dan kun je in elk geval onverwachts bezoek ontvangen. Ik ruimde op, vulde de houtmand, de notenbak en de fruitschaal, slingerde de stofzuiger erdoor, haalde een doek over de tafel en gaf de planten water. Ziezo, dat zag er vast een stuk beter uit!Ik ging naadloos verder met de achterkamer. En als je wilt weten hoe zo'n niet-opgeruimde achterkamer er bij mij uitziet:

Je moet dan vooral niet gaan nadenken, maar gewoon gaan doen. Eerst ging ik alles op z'n plaats brengen en vervolgens slingerde ik ook daar de stofzuiger erdoor. Ik werd nog wel even in mijn werkdrift gestoord door het maandelijkse praatje met een Jehovah Getuige, die al jaren bij me aan de deur komt. Hoewel ik niet onder stoelen of banken steek, dat ik over veel dingen anders denk, heeft ze daar altijd wel respect voor en dat wil ik voor haar ook zeker hebben. De ene keer praten we even zomaar een paar minuten, maar vandaag hadden we langer werk :-). Terwijl ik de puntjes op de i zette in de achterkamer

kookte ik een grote pan melk om daar yoghurt van te maken in de hooikist. Het was half 1 voordat ik er erg in had en ik moest snel naar school.Koos, Maria en nichtje Noah zouden bij mijn zus in Dordrecht gaan spelen. Ik had dus een ritje Alblasserdam - Dordrecht v.v. te doen. Jan en Henk reden ook mee. Ik maakte een stop in Papendrecht, want Koos liep al een week met een gat in z'n schoen en Jan loopt al een paar weken op z'n zondagse schoenen. Tijd om even bij de Bristol binnen te lopen. Ik zoek dan altijd naar echt leren schoenen. Voor Jan slaagden we perfect, zij het, dat de schoenen niet afgeprijsd waren. Koos daarentegen heeft schoenen helemaal naar z'n zin en ook nog eens in de opruiming, maar het zijn geen echte leren en ik verwacht er daarom niet alles van. Maar goed. De jongens zijn weer geschoeid en snel reden we verder naar Dordrecht.Het was al bijna 2 uur, toen ik thuiskwam. Henk was in de auto in slaap gesukkeld. Hij is niet helemaal fit. Ik heb hem slapend op de bank gelegd en daar heeft hij de hele middag gelegen. Ik maakte voor Jan en mij snel een bordje broodpap. Lekker met suiker en kaneel en een handje rozijnen. Mmm!

Na het eten ging ik met de laptop naar de garage om mijn voorraadkasten na te lopen en een boodschappenlijst op te stellen. Eens per maand bestel ik alle houdbare boodschappen en dan wordt alles fijn thuis bezorgd. In een kwartiertje tijd deed ik zo m'n boodschappen en omdat ik toch op de laptop bezig was, werkte ik snel even m'n weblog bij. Even een adres in de leeslijst veranderen, een adres toevoegen en m'n laatste bijdrage aan de rubriek Mijn Geld erbij zetten. Daarna nog een paar e-mailtjes beantwoorden en met een klap ging het apparaat weer dicht. Tijd om in de keuken aan de slag te gaan.De keuken was een slagveld en er stond een flinke vaat.

Daarvoor gebruik ik warm water uit een grote pan op de houtkachel. Fijn om even lekker met de handen in het sop te gaan en alles weer schoon te maken. Om kwart over 4 was alles weer spic en span en ik vond dat wel een mooi tijdstip om vast wat aan het eten te gaan doen.

Ik wilde gevulde uien maken. Iemand vroeg me nog even een simpel receptje te posten. Nu, gevulde uien is zo'n simpel recept. Je neemt zoveel uien als je wilt, haalt er de bruine schilletjes vanaf en kook ze in ongeveer een kwartier gaar. In de tijd dat ze staan te koken maak je de vulling klaar. Vandaag was dat simpel gehakt met kruiden. De gekookte uien haal je uit de pan en je laat ze wat afkoelen. Het kookwater kan je bewaren om er later uiensoep van te maken. Je snijdt een kapje van de uien, holt ze wat uit en je doet er de vulling in. Daarna zet je de uien in een warme oven totdat je aan tafel gaat. (zie m'n bijdrage voor Mijn Geld).

Voordat ik daarna de aardappels ging schillen, schreef ik nog snel de laatste kerstkaarten, zodat die voor vijven op de post konden. Hans ging ze wel even posten.Ik schilde en kookte aardappels en warme een restje vlees en jus op. Voor het toetje maakte ik een grote schaal fruit klaar, gedeeltelijk vers, gedeeltelijk uit de weck.

Om 6 uur kon iedereen aanschuiven en we aten onze buikjes rond. Na het eten heb ik lekker een kwartiertje m'n ogen dicht gedaan op de bank. In die tijd was de tafel afgeruimd en had Willem de afwasteil al laten vollopen. Ik pakte de theedoek en samen wasten we het vaatje weg. De kinderen zorgden ervoor, dat de kamer weer netjes werd en de fietsen in de schuur kwamen. Zo waren we eens lekker vroeg klaar. Even over zevenen stond ik achter de strijkplank. Want ja, dat was er vandaag nog bij ingeschoten. Behalve een koffiepauze met een toertje breien heb ik aan 1 stuk stug door gestreken tot 10 uur. Toen vond ik het welletjes. Ik heb alleen nog twee wassen opgehangen en er twee uit gesorteerd. De start was dan wel sloom, maar het werk is nog aardig voor elkaar gekomen gelukkig. Ook zonder baas :-)

Plaatjes van dingen waar ik blij van ben

2011-12-21T09:58:00.000+01:00

De kerstroos op de tuintafel vind ik ontroerend schoon. Het houthok erachter wordt al best leeg. Maar geen nood. Er is nog een groot houthok vol hout voor deze winter. En daarbij ligt er ook nog een 40 kuub hout om te verwerken voor komende winters. We genieten enorm van onze houtgestookte cv-haard. Ook het ovengedeelte gebruik ik steeds meer. Zaterdag heb ik er een haas heerlijk in gaar gestoofd. En gisteren heb ik chocolade-kokos muffins erin gebakken. Alleen brood waag ik me nog niet aan. Dan wordt het domweg veel te warm in huis, doordat ik de oven te lang te heet moet stoken. Misschien strakjes als het wat kouder wordt..

En nog zo'n mooie Helleborus. In een zinken pot in onze kale tuin.

En kijk, nu lukt het al beter om een bloem te fotograferen. M'n bloeiende Rozemarijn.

Wat een verrassing! Vandaag lagen er voor het eerst sinds vorige week weer TWEE eitjes in het leghok. M'n zieke kip wordt vast weer beter!

Ze ziet er ook al een stuk vrolijker uit!

Stiekum breien ;-)

2011-12-19T22:53:00.001+01:00

Mijn dag begon heerlijk vroeg. Ik vind het altijd fijn, om 's morgens nog even alleen te zijn. Om zonder geluiden om me heen zomaar stilletjes aan het werk te gaan en ondertussen m'n gedachten te laten gaan. Ik begin de maandagmorgen altijd met het aanzetten van m'n twee wasmachines. Die heb ik zaterdags al gevuld en ik hoef dus alleen maar het wasmiddel erbij te doen en de knop in te drukken. Zodra de machientjes hun werk gaan doen ben ik helemaal up & running. Ik ruim wat op in de huiskamer, kijk even in m'n mailbox en op m'n weblog, loop m'n prioriteitenlijstje na en ga aan de slag. Tot een uur of 6 ben ik alleen, daarna begin ik zachtjesaan met het wekken van kinderen. Er zijn er altijd wel een paar bij, die aangegeven hebben, dat ze er vroeg uit willen. Bijvoorbeeld om nog wat aan hun schoolwerk te doen. Om kwart voor 7 heb ik de ontbijttafel gedekt en gaan we met z'n allen aan tafel. Tot half 9 is het dan een drukte van belang. Willem en Trijnie moeten naar hun werk, Leendert die voor een paar weken bij een timmerbedrijf werkt wordt opgehaald, Dirk moet naar school of gaat naar z'n kantoor, Hans en Maaike gaan naar school in Rotterdam en ook Koos, Maria, Jan en Henk moeten zich klaarmaken voor school. Voor hen leg ik de kleren klaar, vul bekers en pauzebakjes, kam haren, maan tot wassen en tandenpoetsen en eindelijk zit ik dan op de fiets om Henk weg te brengen. Als ik thuis kom heb ik altijd de neiging om even te gaan uitpuffen, maar ik kan beter direct aan de slag gaan. Anders komt m'n programma niet klaar.Vandaag heb ik vooral veel opgeruimd en daarna klusjes van m'n lijstje afgewerkt. Het lijstje met dingen die ik af moet hebben, voordat we DV volgende week op vakantie gaan.Er kwam zomaar nog een leuk klusje tussendoor: een breiwerkje opzoeken. Ik dacht, dat ik ooit ergens gelezen had, dat je geen metalen breinaalden mee mocht nemen in het vliegtuig. Maar Ellen hielp me uit de droom: het mag wel, maar niet in je handbagage. Ik had al iets in m'n hoofd en ik wilde er geen gras meer over laten groeien om eea voor de dag te halen. Maria heeft zo'n echt deftige, zondagse jas voor naar de kerk. Maar die is nogal dun. Daarom wilde ik een omslagdoek of iets dergelijks voor haar maken. Ik had het idee, dat ik de perfecte kleur in mijn wolvoorraad moest hebben. En ja, na enig zoeken vond ik de wol. Prachtige rodekool-kleurige wol, vorige jaar van Marion, van Anderson Cottage, gekregen. Ik zocht op www.garnstudio.com naar een mooi patroontje en vond er een van een mooi, simpel schouderwarmertje. De deze zomer bij de Wibra gekochte rondbreinaald kon ook meteen uit de verpakking gehaald worden en klaar was ik. Nu moet je niet denken, dat ik die spulletjes braaf in een tasje heb gestopt en netjes heb bewaard voor op vakantie. Nee, Teunie kon het niet laten snel, snel, op de drukke maandag een beginnetje te maken :-).Stiekum zeg maar! He, wat is dan heerlijk om weer wat op de naalden te hebben staan!Vanmiddag heb ik een deel van m'n folderwijk gedaan. Het was koud, maar toch wel lekker om buiten bezig te zijn. Terwijl ik door de Wervel liep bedacht ik hoe ik daar van de zomer liep te zweten. Wat is dit jaar toch ook weer vreselijk snel omgevlogen!Nadat ik Henk uit school heb gehaald ben ik naar de Welkoop gereden. Henk vindt het altijd zo leuk om mee te gaan. Dan wil hij natuurlijk even bij de dieren kijken. Ik heb een flinke voorraad kippenvoer, zaagsel en stro voor de cavia's en een pot guppenvoer gekocht. Ook iets wat op m'n lijstje stond en wat nu afgevinkt is.Vanavond was er de kerstvertelling in de kerk. Trijnie bleef bij Henk en met de rest zijn we naar de kerk geweest. De kinderen kregen na afloop volgens traditie een boek. Kunnen ze fijn lezen.Nu moet er nog een klein deeltje van m'n programma afgewerkt worden: 1 was ophangen en 1 wasmachine vullen. En dan hopen we morgen weer de gezondheid te krijgen voor een vervolg van het afwerken van m'n lijst. En ja, als schoonmama morgenmiddag komt koffiedrinken, ligt m'n breiwerkje vast klaar :-)

Kerstroos en Rozemarijn

2011-12-16T20:32:00.003+01:00

Wat zou nu de overeenkomst kunnen zijn tussen een Kerstroos (Helleborus) en Rozemarijn? Wel, dat deze twee planten op dit moment allebei staan te bloeien op m'n tuintafel! Dat de Kerstroos nu bloeit is normaal. Maar bloeiende Rozemarijn in December is op z'n minst opmerkelijk. Ik heb er een foto van gemaakt en ga straks eens uitvogelen hoe ik die kan plaatsen. Er is het eea veranderd bij Blogspot.

Hier is de foto dan. Jammergenoeg heb ik geen macrolens om van die bloemetjes een close-up te maken. Of misschien kan dat trouwens wel met m'n toestel, maar weet ik niet hoe :-). Maar je kunt evengoed de kleine paarse bloemetjes van de Rozemarijn wel zien.Die kerstroos kocht ik vorige week. Je kunt ze overal kopen voor 10 euro per stuk. Dat zou ik er niet aan uitgeven, hoe mooi ik zo'n plant ook vind. Maar vorige week liep ik een soort planten-outlet in Papendrecht binnen en zag ze daar staan: 3 stuks voor 5 euro!! Toen kon ik het niet laten drie van die prachtige kerstrozen mee te nemen :-)

Schoonmaakster en kippenverpleegster

2011-12-16T12:03:00.007+01:00

M'n ochtendje was weer verre van saai :-). Ik verbaas me er al langer over, dat veel vrouwen van mening zijn, dat ze buitenshuis moeten werken om zich te kunnen blijven ontwikkelen. Ik werk al 25 jaar niet meer buitenshuis, maar mijn ontwikkeling heeft toch heus niet stil gestaan.

Vanmorgen had ik eerst de functie van schoonmaakster. Afijn, dat is allemaal niet zo spannend natuurlijk. Schoonmaken is schoonmaken. Toch is het ene schoonmaakklusje leuker dan het andere. Vanmorgen maakte ik het kantoortje van Dirk schoon. Sinds een maand of twee huurt hij een kantoorruimte, waar hij z'n werkzaamheden voor z'n eigen bedrijf doet. Ik was blij, toen hij die ruimte kon huren, want op z'n slaapkamer was het haast geen doen meer. Al die apparatuur en dan ook nog eens werken op de gekste tijden ('s nachts bijvoorbeeld, als er een klus af moet) en af en toe had hij er ook zakelijke besprekingen. En dat is toch eigenlijk geen potje, als je klanten op een overvolle slaapkamer moet ontvangen. Die kantoorruimte is dan ook een verademing. Eens in de twee weken ga ik er even anderhalf uur heen om er een stofzuiger en een poetslap door te jagen, het toilet te boenen en de vuilnis af te voeren. Leuk hoor, een kantoor schoonmaken. Daar heb je eer van je werk en als je de deur achter je dicht trekt heb je echt het gevoel iets helemaal af te hebben. Dat is thuis wel anders en dus vind ik die schoonmaakklus op Dirk z'n kantoor leuk :-)

Mijn verdere ontwikkeling vandaag had alles te maken met een zieke kip. Een van m'n kippetjes heeft sinds gisteren een dikke krop en ze tiert ook niet zo. Dus ben ik maar eens aan het googlen gegaan om te kijken wat ik er aan kan doen. Behalve allerlei adviezen over een passend dieet kwam ik ook steeds tegen, dat ik de krop moest masseren. Ok, ook daar maar eens de ins en outs van opgezocht en aan de slag. Zo heb ik er zomaar een professie bij geleerd en was ik kippenverpleegster. Hopelijk gaat het goedkomen met m'n kippetje. Ik ga steeds even bij haar kijken en vind het zo naar, zo'n zieke kip!

Brood bakken en een andere bakkerij

2011-12-15T11:11:00.008+01:00

Even een snel berichtje tussendoor. Eigenlijk 'mag' ik helemaal niet achter de computer, want er ligt nog veel te veel werk. Daarom maar even snel, snel :-).

Vorige week was mijn meel op. Wij kopen normaal gesproken altijd 50 kilo meel tegelijk en dan kan ik wel een maand of twee vooruit. Vaak zie ik het op tijd aankomen dat ik door m'n voorraad ben en dan kan Willem een bezoekje aan de molen vaak wel combineren als hij er toch langsrijdt. Maar nu was dat niet het geval en zelf had ik het ook te druk om heen en weer naar Rotterdam te rijden. Geen nood. Willem vond toch al, dat ik het veel te druk had en had gezegd, dat ik maar een poosje brood moest kopen. Dat leverde heel wat commentaar aan tafel op, want gekocht brood vinden ze hier niet lekker en het vult ook totaal niet. Mij beviel het om een andere reden niet: wat is gekocht brood vreselijk duur (geworden)!! Het allergoedkoopste brood vinden we echt niet te pruimen. Daar zijn we gewoon veel te veel voor verwend;-). Dus kocht ik het wat duurdere brood in de supermarkt. Dat kost al snel zo'n 1,50 per brood. En wat is nu helemaal 1 brood met een groot gezin. Wij gebruiken er wel drie op een dag. Zaterdag zijn we dus maar snel naar de molen gereden voor een nieuwe voorraad meel. Ik moet zeggen, dat dat ook iedere twee maanden duurder wordt. Voor een zak van 25 kilo betaal ik nu ruim 25 euro. In een paar jaar tijd is dat zeker 30 procent duurder geworden!! Ik ben toch nog maar weer eens aan die broodbakkerij gaan rekenen. De uitkomst is verrassend: brood bakken is lonender geworden dan een aantal jaar geleden. Kijk maar eens:

Nodig voor een brood van circa 1250 gram:
500 gram volkorenmeel (55 cent), 250 gram goedkope bloem uit de supermarkt (10 cent), een eetlepel gedroogde gist (7 cent), een scheutje zonnebloemolie en een lepel bakkerszout (13 cent) en 450 gram water. Totaal komt zo'n brood dan op 85 cent. Een brood uit de winkel weegt maar 800 gram. De kwaliteit die een beeeeeetje in de buurt komt kost 1,50. Omgerekend naar het gewicht van zelfgebakken brood is dat ongeveer 2,30. Zo bespaar ik op 1 brood al 1,45!! De stroomkosten van de oven en de deegkneder laat ik dan even buiten beschouwing. Sowieso is dat niet zo veel en als je brood in de supermarkt koopt heb je vaak weer andere kosten, zoals vervoer of bewaren in de vriezer.
De grootste besparing zit echter niet eens in de kale broodkosten. Die zit in het beleg! Winkelbrood vult namelijk veel en veel minder en dus worden er heel wat meer sneetjes gegeten (en belegd!) dan wanneer we zelfgebakken brood eten. Een snee zelfgebakken brood is gewoon groter en zwaarder, zelfs wanneer je de sneetjes normaal (niet dik dus) afsnijdt. Ik heb voor de grap eens een snee zelfgebakken brood en een snee winkelbrood gewogen. Een snee zelfgebakken brood is bijna twee keer zo zwaar. Geen wonder dat dat beter vult :-).
In mijn zelfgebakken brood zit dan ook nog eens geen goedkoop varkensvet, broodverbeteraar, gebrande mout of wat dan ook. Het bevat alleen goede ingrediënten. Dat geeft een goed gevoel.
Ik heb m'n bakkerijtje maar weer snel geopend :-)

Als je in het zoekschermpje rechts bovenin 'brood bakken' intikt, vind je een heel uitgebreide beschrijving van hoe ik brood bak.

Maar er is nog iemand met een bakkerijtje. Geen bakkerijtje waar brood gebakken wordt, maar waar persoonlijke powerpoints worden gemaakt. Ditty maakt deze powerpoints op maat. Eventuele opbrengsten gaan naar het goede doel. Neem maar eens een kijkje op: dickysppsbakkerij.blogspot.com

Een tandje erbij

2011-12-13T08:39:00.004+01:00

Vorige week heb ik er een tandje bijgezet, om door m'n werk heen te komen. Er was zoveel blijven liggen in de feestelijke week daarvóór. Ik heb me zo´n beetje een week lang afgesloten van de buitenwereld, inclusief blog en email, en heb me een slag in het rond gewerkt.
Zoals altijd als ik het druk heb met andere dingen dan mijn huishouden, was de was en de strijk sowieso flink achterop geraakt. Je moet weten dat ik normaal gesproken iedere dag, behalve zondag, zo´n kleine twee uur met de was bezig ben. Uitsorteren, wassen in de machines doen, natte was ophangen, droge afhalen, strijken, vouwen en in de kast leggen. Als ik een dag oversla houdt dat in, dat er de volgende dag voor vier uur waswerk ligt. En zo kan het gebeuren, dat als je éven niet oplet, je zo ongeveer bedolven bent onder de was.

Maar nu ben ik fijn weer helemaal bij! En dat wil ik zo de komende weken wel even houden ook. Want ja, onze zilveren bruiloft heeft inderdaad nog een staartje, zoals Janneke schreef. Het is al lang geleden, in februari, bekokstoofd. Ellen en Marco, onze vrienden in Zwitserland, hadden bedacht om ons een paar dagen vakantie in Zwitserland aan te bieden vanwege ons jubileum!! Trijnie werd in het complot betrokken, want die zou dan thuis de boel draaiende houden en moest dus vakantie van haar werk hebben. En nu is het bijna zover. In de week tussen Kerst en Oud en Nieuw gaan Willem en ik voor het eerst van ons leven sámen op vakantie! En dan ook nog eens vliegen, wat ik nooit heb gedaan én in een hotel logeren, wat ook nieuw voor mij is. Je snapt wel dat ik de nachtjes echt aan het aftellen ben! Maar een tikje nerveus ben ik ook wel, hoor. En daarom wil ik er in elk geval voor zorgen, dat ik de boel hier zo netjes mogelijk achterlaat. De was moet bij zijn, de boel aan kant, boodschappen in huis en nog 101 dingen meer.

De tuin was ook nog steeds niet winterklaar. Het is maar goed dat er niet zo vroeg sneeuw en vorst is als vorig jaar. Leendert heeft me vorige week fijn geholpen. Alles wat nog gesnoeid moest worden is gesnoeid, de beukhaag is weer netjes, het maanlandschap in de voortuin is geegaliseerd, de rommel en de bladeren opgeveegd, de bolletjes zitten in de grond en de aarde is netjes afgedekt met een laagje turfmolm. Wat dat betreft kan de winter komen!

Verder had ik het vorige week ook nog eens enorm druk met gesprekjes op scholen. Vijf gesprekken in drie dagen, verdeeld over twee scholen. Wat gaat daar veel tijd in zitten! Maar nu lijkt alles weer op de rails te staan. Alleen wachten ons op korte termijn nog wat gesprekjes met en over Leendert. Hij gaat van vmbo4 naar mbo2, want hij wil timmerman worden. Er moet nog een toelatingsgesprek komen en ook een gesprek op zijn leerplek. Hopelijk gaat dat nog lukken voor de kerstvakantie, zodat hij in het nieuwe jaar meteen op z´n plek zit.

Zaterdagmiddag ben ik trouwens door Willem uit m´n werk gesleurd. Hij was een beetje chagrijnig, dat ik op zaterdag nog zo hard liep te sjouwen. En hij had vast gelijk. We zijn er daarom fijn even uit geweest. Eerst naar de molen op Terbregge om meel in te slaan. We kopen dat altijd met 50 kilo tegelijk. Dan kunnen we even vooruit. Daarna reden we naar de markt in Rotterdam. Het was heerlijk, maar wel ijskoud. Vooral Jan en ik hadden echt last van de kou. We zijn echte koukleumen. We deden wat inkopen en Willem trakteerde op warme gebakken vis. Mmm, wat is dat toch lekker!

We reden terug naar huis, zetten daar de kinderen uit de auto en reden samen nog even naar Papendrecht, naar van Os, om onze AGF inkopen te doen. De aardappels zijn in deze tijd van stamppotten niet aan te slepen! Ik kocht 45 kilo en daar kunnen we weer twee weken mee vooruit. Af en toe eten we ook wel rijst of macaroni of zo. Vorige week had ik een maaltijd met rijst die erg in de smaak viel. Ik had kippenlevertjes gebakken met paprika en ui. Samen met witte rijst, champignonsaus en kerriesaus was dat een succesnummer. Om het te weinig aan groenten in deze maaltijd te compenseren had ik er een fruitsalade als toetje bij gemaakt.

Behalve aardappels kochten we appels, stoofperen, handperen, groenten en fruit. Van Os had nog een leuk extraatje. Een partijtje cranberries die gedeeltelijk zacht geworden waren en dus snel verwerkt moesten worden. Geen probleem! Cranberrie compote vinden we heerlijk. En zeker bij de twee hazen die we pas kregen. Maar ook bij de zondagse rollade smaakte het uitstekend. Wat een verwennerij.

Ik was nog wel even bezig met uitladen toen we thuiskwamen. Wat een hoeveelheden draai je er met zo´n koppel toch door. Ik merk het ook aan mijn maandboodschappenlijstje. Dat behoeft zo langzamerhand toch enige uitbreiding wil ik niet aan het einde van de maand mijn hand op een lege plek slaan. Vooral de pubers eten je de oren van het hoofd.

Zaterdagavond heb ik dan eindelijk mijn spinnewiel weer eens ter hand genomen. Daar had ik nu al zó lang zin in. Ik had al met Pinksteren heerlijk zachte Alpacawol van een bloglezer gekregen om eens uit te proberen. En dat wachtte maar en wachtte maar. Maar nu ben ik echt in de ban van de spinnerij. Ook gisterenavond zat ik achter m´n wiel. En aangezien het gisteren niet lekker ging, heb ik ook de kaardenmolen maar eens van zolder gehaald om de wol te kaarden. Dat was leuk hoor. De jongens wilden om de beurt maar al te graag draaien en knippen en wol eraf halen. Ik kon op m´n gemakje achter m´n wiel blijven zitten.

Voor nu staat me echter wat anders te doen. Eerst nog m´n folderwijk afmaken en daarna gewoon wassen en rommel opruimen en brood bakken en koffie drinken met schoonmama en koken. Ik hoef me vandaag alweer niet te vervelen. De kinderen zijn trouwens gisteren direct met de Nieuwjaarskaartjes langs de deur gegaan in hun folderstraten. Koos omdat hij zo heel graag een bepaald horloge wil hebben en Maria omdat ze hoopte met haar fooitjes een klimles bij elkaar te vergaren. En ja, ze hebben allebei het bedrag waarop ze hoopten opgehaald en zijn de koning te rijk. Waar ik stiekum wel verontwaardigd over was, is, dat iemand Maria gewoon wat dollarcentjes in de hand gedrukt heeft. Hoe kom je op het idee. Gelukkig is Maria er zelfs nog blij mee, met dat Amerikaans geld, zoals ze dat zegt.

Ik ben deze week vooral heel wat uurtjes zoet met de administratie. Ook die moet bijgewerkt zijn, voordat we naar Zwitserland gaan. En raar genoeg is dat een klusje dat ik altijd zo lang mogelijk voor me uitschuif, terwijl ik er, als ik eenmaal bezig ben, best plezier in heb. Een mens zit toch maar wonderlijk in elkaar.

Onze zilveren bruiloft

2011-12-03T15:47:00.003+01:00

Wat een fijne dag hebben wij gisteren beleefd! We lopen er nog de hele dag van na te genieten. Alle kinderen hadden vrij van werk en school. We hadden daarom afgesproken, dat we ´s morgens lekker op ons gemakje zouden doen. Een beetje uitslapen en daarna een gezamenlijke brunch. Het liep allemaal een beetje anders. Uitslapen kreeg ik met geen mogelijkheid voor elkaar. Vanaf een uur of 7 lag ik klaarwakker in bed. Er spookte van alles door m´n hoofd wat ik nog wilde en moest doen. Ik ben toen maar stilletjes het bed uitgepiept.

Beneden wachtte er een verrassing. Trijnie had ´s nachts de boel versierd met slingers en ballonnen. Wat zag het er allemaal feestelijk uit!
Ik ging snel aan het was vouwen. Er lag nog een flinke stapel strijkgoed wat ik de vorige avond, na de kerkdienst, had gestreken, maar wat nog niet gevouwen was. Terwijl de tafel langzaam volraakte met stapeltjes was stopte er een auto voor de deur. Daar kwam mijn zus met een grote ontbijtmand binnen! Ik moest weer terug in bed! Dat was geen enkel punt. Willem lag nog lekker te snurken, maar moest er nu toch ook aan geloven. Tijd voor ontbijt. En wat voor een ontbijt. Er was echt aan van alles gedacht. Lekkere warme broodjes en croissants, vers sinaasappelsap, iets met bubbels, thee, twee gekookte eitjes, zelfs het zout was niet vergeten, allerlei luxe beleg en daarbij kwam er ook nog een kado te voorschijn. Behalve voor het ontbijt hadden mijn zussen en schoonzus ook voor een prachtig rood/wit geruit tafellaken gezorgd bij Bellebien vandaan. Een tafellaken dat groot genoeg is voor onze drie meter lange eettafel. Echt heel mooi!

Afijn, we dachten lekker rustig en romantisch met z´n tweetjes op bed te ontbijten, maar dat liep anders. We hadden ons nog maar net geinstalleerd of daar kwamen vier kinderen de trap op. Er was een ruzietje en dat moest beslecht worden. Nou ja, de kwajongens moesten maar aan het voeteneinde van ons bed plaats nemen. Dat vonden ze echt niet erg! We deelden uit de royale mand en zo werd het dus een familie ontbijt.

Tijd om de broodkruimels uit ons bed te vegen was er niet. Er moest nog zo heel veel gebeuren. Willem ging aan de slag met de brunch voor de kinderen en daarna deed hij de vaat. Intussen legde ik de kleding voor de kinderen klaar en ging zelf in bad en me aankleden. De deurbel stond niet stil. Mijn oom kwam twee krentenbroden in de vorm van een 2 en een 5 brengen. Speciaal voor ons door de bakker gebakken! Er kwamen bloemen en nog meer bloemen. Er kwam een postpakje en een enorme stapel kaarten.

Tussendoor vloog Dirk nog even snel naar de kapper en sjeesde ik met Leendert naar de schoenenwinkel voor nieuwe schoenen, want hij had alleen nog maar schoenen met een gat. Toen we terugkwamen waren Wim, Geertje en Willem gearriveerd. Zij hadden het kado bij zich, wat we namens alle kinderen kregen. Al meer dan een jaar geleden hadden wij twee mooie schildersdoeken gekocht, maar die waren nog altijd niet ingelijst. De kinderen hebben ze bij een lijstenmakerij prachtig laten inlijsten. Wat een aanwinst in onze huiskamer! Wim had z´n boormachine meegenomen en onder toeziend oog en begeleidend commentaar van de hele familie werden de schilderijen meteen opgehangen. Er was ook nog een mooie, ingelijste foto van Wim, Geertje en Willem. Dat was het kado dat kleine Willem ons mocht geven. Zo lief.

We gingen aan de slag om de huiskamer in te richten voor de koffievisite die ´s middags zou komen. Willem had klapstoelen uit de kerk geleend en we maakten een grote kring. Terwijl ik grote kannen koffie ging maken en de taarten ging aansnijden kleedde Trijnie de kinderen aan en kamde hun haren. De tijd vloog om.

Precies om half 3 waren we klaar en precies om half 3 arriveerden de eerste gasten. Alle brussen en aangetrouwde brussen, onze ouders en enkele goede vrienden waren uitgenodigd om deze dag met ons te vieren. De kamer stroomde vol. Het paste allemaal net met zo'n mannetje of 40. Trijnie en Geertje voorzagen de gasten van koffie, thee en taart en Willem en ik werden overladen met felicitaties, goede wensen en kado´s.

Om half 4 zetten we koers naar molen Kyck over den Dyck in Dordrecht. Voor wie het wilde was er de mogelijkheid om de molen te bezichtigen. Wie niet wilde, of de klauterpartij tot aan de zevende zolder niet zag zitten kreeg gelegenheid om een kopje koffie te drinken.
De meesten gingen mee naar boven. We kregen een rondleiding door een deskundige, die enorm enthousiast en uitgebreid vertelde over de molen vroeger en nu.

Kyck over den Dyck is een molen waar nog iedere zaterdag graan wordt gemalen. De kinderen mochten aan een kleine handmolen draaien om wat graan tussen twee stenen te malen. Vanaf de omloop van de molen hadden we een fantastisch uitzicht over de stad en de rivier.

Toen we allemaal weer beneden waren was het tijd voor een drankje. We verspreidden ons over de begane grond en de eerste verdieping. Overal kon je aan een tafeltje gaan zitten of staan en iedereen maakte met iedereen een praatje. Op een gegeven moment vroeg Willem even ieders aandacht. Hij wilde mij namelijk een kado overhandigen. De hele week al had hij me nieuwsgierig gemaakt. Hij had een kado voor me gekocht!! Dat alleen al is best bijzonder, want Willem is normaal gesproken niet zo'n kadootjes-man. Maar nu had hij toch echt iets heel bijzonders. Na en grap en een grol kwam Leendert daar met het kado aan: een splinternieuwe fiets! Mijn mond zakte open. Dit was echt compleet een verrassing. Ik reed al jarenlang op een rammelbakkie, maar geen haar op m'n hoofd had er ooit aan gedacht, dat ik weleens aan iets beters toe was. Wat ik nu heb gekregen is fantastisch. Een heel mooie, degelijke Batavus fiets met wel acht versnellingen. Ik ben nog steeds niet bekomen van de schok ;-).

Langzaam maar zeker kwam het buffet vol te staan met heerlijk eten en om kwart voor zes kregen we het sein dat we konden beginnen. De maaltijd was genoegelijk. We genoten van het lekkers en van elkaar.

De kinderen zongen ons enkele psalmen en liederen toe, Willem speechte, mijn vader speechte en Dirk had een foto-impressie in elkaar gedraaid die op een groot scherm werd vertoond. Het was zomaar zo warm en gezellig en fijn. Voor zulke rijkdom zijn geen woorden. Het is een glanzende herinnering aan de mijlpaal die we mochten bereiken.

Zoals ik al schreef: we hebben vandaag nog de hele dag nagenoten. De foto's en video bekeken, nog weer een hele berg post ontvangen, bezoek gehad namens de kerk. Het is bijna teveel. We hebben nog lang stof tot napraten.

Graag willen wij ook alle bloglezers bedanken, die mailtjes, kaarten en attenties stuurden. We hebben het als een warme deken ervaren en vinden het heel, heel bijzonder!

Jarig Jetje

2011-12-01T08:27:00.003+01:00

Gisteren was Maria jarig. Tien jaar is ze geworden, mijn kleine prinses. Wat een heerlijke leeftijd. Ze heeft zo onbekommerd genoten van haar verjaardag. Ze wilde erg graag Playmobil voor haar verjaardag. Samen met haar vriendinnetje speelt ze daar echt uren mee. Zo leuk! Ze wilde graag de basisschool. Die is in de aanbieding bij Blokker: van 100 euro voor 70 euro. En vorige week dinsdagavond ging daar op de speciale koopavond nog eens 15 % vanaf. Toen had ik hem voor nog geen 60 euro. Ons verjaardagsbudget is 50 euro voor het grote kado van papa en mama. Daarom hebben Dirk en Trijnie meebetaald en kon Maria's grote wens in vervulling gaan. Gisterenmiddag hebben Hans en Maaike geholpen met het opzetten. Dat was een grote klus. Volgens de informatie op de doos moest dat wel 90 minuten in beslag nemen. Maar hier stond de school pas na twee uur noeste vlijt in elkaar en kon het spelen fijn beginnen.

Op school mocht Maria natuurlijk trakteren. Ze wilde graag chocolade-banaan muffins uitdelen. Voor de zekerheid heb ik er ook nog maar appel-kaneel muffins bij gedaan. Wat rook het lekker, toen ik Maria met de schalen naar school bracht.

Eigenlijk wilde ik 's morgens gaan taarten bakken voor de visite die 's middags zou komen. Maar het is deze week zo druk, dat Willem zei, dat ik die taarten maar eens gewoon moest gaan kopen. Het voelde wel raar. Het is echt jaren geleden, dat ik taarten kocht. En toen ik voor de toonbank van de Hema stond om een keuze te maken, moest ik echt iets overwinnen. Wat een geld. Een gemiddelde taart kost 8 euro. Als je er dan 3 nodig hebt...Maar denkend aan hoeveel uren het me zou kosten om alles zelf te bakken heb ik de knoop ferm doorgehakt en niet alleen taarten gekocht voor Maria's feest, maar ook taarten besteld voor ons 25-jarig huwelijk. Nu is het toch wel een fijn gevoel, dat dat allemaal geregeld is en ik er geen werk meer aan heb.

Maria vond het trouwens jammer. Die vroeg of ik toch nog een kwarktaart wilde maken :-). Ik heb haar beloofd, dat ik die dan maak voor als ze haar vriendenfeestje geef.

's Middags is er veel visite geweest en Maria is heerlijk verwend. Vanmiddag uit school wil ze fijn met haar nieuwe speelgoed spelen.

Voor mij is het vandaag een drukke dag. Ik wil alles netjes en in orde hebben voor morgen. Ook moet ik nog op stap voor de verjaardagskadootjes voor Wim en Geertje. Vanmiddag komt de kapper voor de 6-wekelijkse knipbeurt. Dat geeft ook altijd de nodige drukte. En vanavond is er een kerkdienst waar we met z'n allen naar toe willen. Werk aan de winkel!

Administratie en feestelijkheden

2011-11-26T01:04:00.004+01:00

Vanavond hebben we aan de administratieve kant van de boekenverkoop gewerkt. We hebben alle betalingen nagelopen. Sommige mensen krijgen nog een paar eurootjes van ons terug. Dat willen we in de loop van volgende week rondmaken. Van andere mensen krijgen wij nog geld. Wie boeken heeft besteld en ze nog niet heeft betaald, vragen wij vriendelijk het bedrag zo spoedig mogelijk over te maken. Dan kunnen wij het boek wat dat betreft dichtdoen :-)

Volgende week staan ons heel wat feestelijkheden te wachten. Op woensdag hoopt Maria haar 10e verjaardag te vieren. Op donderdag is het Wim z'n beurt. Die hoopt 23 te worden. Vrijdag is het onze 'grote dag'. Dan vieren we onze zilveren bruiloft! De week wordt netjes afgesloten met Geertjes 23ste verjaardag op zaterdag. Alles uiteraard bij leven en welzijn. Ik heb er gewoon kriebels van in m'n buik!

UPDATE: er zijn nog 35 mensen die niet hebben betaald. Hopelijk zijn dat er snel minder. Als ik al die mensen handmatig moet gaan herinneren gaat daar zoveel tijd in zitten...

Restverwerking

2011-11-24T10:05:00.003+01:00

Er wordt in de Nederlandse huishoudens nog steeds enorm veel voedsel weggegooid. En dat terwijl er toch al jarenlang aandacht gevraagd wordt voor deze grove vorm van verspilling.
We kennen allemaal de oorzaken wel. Vaak wordt er teveel ingekocht, belandt iets een beetje achterin de koelkast of voorraadkast en voor je het weet is het product over de datum.
Maar wacht even! Als een product over de houdbaarheidsdatum is, wil dat nog niet zeggen, dat je het niet kunt eten hoor! Als je gewoon je ogen en je neus gebruikt om te bepalen of voedsel nog goed is en je vergeet die voorgedrukte houdbaarheidsdatum, dan blijkt er nog heel veel voedsel prima te eten zijn. Ook al is de houdbaarheidsdatum officieel allang overschreden. Stop maar met het lezen van de lettertjes en vertrouw op wat je ziet en wat je ruikt.
Een goed inkoopbeleid en het negeren van voorbedrukte houdbaarheidsdatums voorkomen dat heel wat voedsel in de kliko beland.

Een ander middel in de strijd tegen voedselverspilling is er één die wat creativiteit vraagt. Ik heb het over restverwerking. Wat doe je nu met die ene aardappel, dat kleine bakje groenten, die halve boterham enzovoorts.
Leuk onderwerp om eens over te schrijven, dacht ik van de week, toen ik een preitaart maakte van een restje prei. Maar nu ik eenmaal achter de laptop zit buitelen de ideetjes door mijn hoofd. Want o, wat is er enorm veel leuks en lekkers klaar te maken met al die kleine restjes!! Ik zou er wel een boek mee kunnen volschrijven!

Vandaag houd ik me echter maar aan het doorgeven van het taartideetje. Anders zit ik vanavond nóg achter de laptop en komt er van m'n huishoudplannetjes niet terecht.

De basis voor een lekker groententaartje is gewoon een restje groente. Dat kunnen best twee soorten zijn, als ze maar combineren. Zelf houd ik van een beetje pittige groenten voor in een taart. Worteltjes en spercieboontjes vallen bijvoorbeeld af. Maar prei, spitskool, witlof etc. zijn wat mij betreft geschikte groenten. De hoeveelheid groente die je hebt bepaalt de maat van je taart. Van de zondag gegeten gestoofde prei had ik nog een aardig schaaltje vol over. Genoeg om behoorlijke taart te maken. Ik gebruikte een vorm met een doorsnede van 26 cm.

Het restje groenten ga je een beetje oppeppen. Je roert er bijvoorbeeld een glazig gebakken gesnipperd uitje door, of een restje kruidenboter, of wat knoflook, een gesnipperde paprika, een in stukjes gesneden tomaat of wat dan ook. Laat je fantasie maar gerust de vrije loop!

Laat een paar plakjes diepvriesbladerdeeg wat ontdooien en bekleed hiermee de taartvorm. Ik gebruikte voor de preitaart vijf plakjes. Prik met een vork gaatjes in het deeg.

Breek vijf eieren boven een kom, doe er 200 ml. slagroom bij en kluts het door elkaar. (Hoeveelheden aanpassen als je een kleine taart maakt). Voeg naar smaak wat zout, peper en eventueel kruiden toe. Roer het ei-roommengsel door de groenten en schep het geheel in de met bladerdeeg beklede bakvorm.
Strooi eventueel wat geraspte kaas erover, of wat broodkruimels met een klontje roomboter, of een restje brie in plakjes, of wie weet heb je nog wel een paar vergeten plakjes ham of ontbijtspek. Blijven fantaseren!

Schuif de taartvorm nu in de oven en bak de taart in een half uurtje op 200 graden gaar en bruin.

Eet smakelijk
(enne: goed gevoel toch, om weer een groenterestje van de kliko te hebben gered?)

kippen voor de regio Garderen

2011-11-18T18:55:00.003+01:00

Morgen hopen Willem en ik in Garderen te zijn om kippen om te ruilen. Mocht er iemand daar in de regio interesse hebben in vier mooie, jonge, bruine legkippen, dan willen we ze graag brengen en hoeven ze geen terugreis meer te maken. Ze kosten slechts 6,00 euro per stuk, wat een echt koopje is.

Wat was dát leuk!!!

2011-11-17T23:29:00.009+01:00

Vorige week vrijdag hadden de basisschoolkinderen zomaar een dagje vrij. De juffen en meesters hadden een studiedag. Zo'n vrije dag buiten alle vakanties om is echt ideaal om een leuk uitstapje te maken. Waar het normaal (= op zaterdagen en in de vakanties) steendruk is, daar is het op zo'n dag heerlijk rustig.

Al heel lang had ik een uitstapje in mijn gedachten. Ik wilde zo heel graag eens naar het Militair Luchtvaartmuseum in Soesterberg. En omdat Jan (die in de zomervakantie jarig was) zijn feestje nog niet had gevierd, combineerde ik het één met het ander: we zouden naar het museum gaan en dan de gasten van Jan meenemen. Willem vond het een geweldig plan. Die wilde dat museum ook graag eens bezoeken. Hij nam een dag vrij, zodat we met z'n tweeën de negen kinderen (drie van onszelf en zes gasten) konden vervoeren en begeleiden.

Om 10 uur waren de kinderen welkom. Ze kregen eerst wat te drinken en een lekkere koek en Jan mocht de verstopte kadootjes opzoeken. Maar toen de kinderen hun buikjes vol hadden en Jan z'n kadootjes bewonderd had, was het tijd om te vertrekken. Ik had twee flinke boodschappentassen vol etenswaren klaarstaan: broodjes en krentenbollen voor de lunch, thermoskannen heet water en chocolademelkpoeder voor warme buikjes, snoeperijtjes, chipszakjes en pakjes drinken. En daar gingen we. Behalve Koos was nog geen van de kinderen ooit in het Militair Luchtvaartmuseum geweest en het was voor iedereen echt een verrassing.

Het is bij ons vandaan nog wel een rit van goed drie kwartier, maar alles ging voorspoedig en we kwamen bij het museum aan.

Ik had me voorbereid via de website op internet en gezien, dat er leuke speurtochten te koop waren. De entree van het museum is trouwens gratis en die speurtochten (wij deden de stickerspeurtocht) kostte 1,50 per kind. Als dat geen koopje is.

We begonnen bij de eerste hal en de kinderen gingen bloedfanatiek met de speurtocht aan de slag.

Toen alle opdrachten in die hal gedaan waren heb ik ze nog even zónder speurtocht rond laten kijken. Behalve vliegtuigen was er ook heel veel beeldmateriaal en het duurde wel even voordat we uitgekeken waren.

Wat een schat aan informatie! Uitgekeken is trouwens ook het goede woord niet, want we kunnen daar gerust een dag zijn zonder ons te vervelen! Maar de kinderen wilden graag verder met hun speurtocht en dus gingen we naar de volgende hal.

Ook daar gingen de kinderen weer hard aan het werk. Ze hadden er wel begeleiding bij nodig, want het was nog best moeilijk. Tussen de opdrachten door was er heel wat interactiefs te doen voor de kinderen. Ze liepen echt van de ene leuke activiteit naar de volgende. Het was geweldig!

Toen de speurtocht helemaal gedaan was, was het hoogtijd om de rammelende maagjes te gaan vullen. We hadden buiten de hal al picknicktafels een een zitje gezien en we besloten daar gezellig neer te strijken. Intussen had ik eens op m'n horloge gekeken en schrok ervan hoe laat het al was. Twee kinderen moesten eigenlijk om half 4 thuis zijn voor zwemles en dat betekende, dat we om half 3 naar huis moesten. Maar behalve de lunch, lonkte er nog een derde hal van het museum. Nu hadden de moeders van de kinderen al wel gezegd, dat als het niet anders kon, de zwemles maar overgeslagen moest worden en dus belden we om dat maar zo te regelen. Daarna was ik wat rustiger en ik begon de broodjes en krentenbollen te smeren. Zodra ik iets gesmeerd had werd het zo'n beetje onder m'n handen vandaag getrokken. De kinderen lieten zich alles lekker smaken. Ook de warme chocolademelk viel goed.

Na de lunch vertrokken we dan nog naar de derde hal. Deze hal was een waar speelparadijs. Eén en al interactie, proefjes, vliegtuigspellen enzovoorts. Je kon de hal systematisch doorlopen en als je alle proefjes en opdrachtjes had uitgevoerd kon je je vliegbrevet halen. Eén van de meisjes vond dat erg leuk en ik ben met haar de hele route langsgegaan. De andere kinderen deden alles hap snap en Jan genoot vooral van de reddingshelicopter waar hij met een stel vriendjes een heuse reddingsoperatie uitvoerde.

Het was al half 4 toen we besloten dat het tijd was om op te stappen. Geen der kinderen had zich toen ook nog maar één moment verveeld. De terugreis verliep ook weer voorspoedig, al hadden we wel wat last van files en was één van de kinderen goed wagenziek. Het feestje was uitgelopen op een compleet dagje uit. Maar daar had niemand bezwaar tegen :-). Thuis kregen ze nog snel een glas drinken en iets lekkers en daarna bracht Willem de gasten thuis.

Wat was dát leuk!!!

Weer een draadje

2011-11-10T22:21:00.006+01:00

En ook vandaag 'weefde ik weer een draadje'. Een draadje aan de kamer van de meiden en een draadje aan de tuin.
Ik begon met de kamer van de meiden. De zon scheen zo heerlijk naar binnen. Dat is fijn. Ik merk dat mijn ogen minder worden. Op een schemerige dag heb ik echt een lamp nodig om alles goed te kunnen zien. Maar zonlicht is natuurlijk veel fijner!
Eerst pakte ik het stapelbed eens grondig aan. Ik heb het helemaal afgehaald, schoongemaakt en opgemaakt met schoon beddengoed. Meteen zocht ik de knuffels op Maria's bed uit. Mensenkinderen! wat een verzameling! Een hoop knuffels herkende ik niet eens en ik dacht, dat die dan wel van haar vriendinnetje zouden zijn. Ik stopte ze allemaal in een doos en bracht ze naar beneden. Tussen de middag zou Maria die eerst eens moeten uitzoeken.
Ik genoot van het lekker schone, strak opgemaakte stapelbed.

Maar waar ik echt níet van genoot is van de zooi eronder! Het stapelbed is een soort half-hoogslaper. Het onderste bed is een kleine meter vanaf de grond. Zo lang we dat bed al hebben (en dat is zeker al wel 10 jaar) staan de duplo-bakken er onder. Er hebben al heel wat kindjes onder dat bed met de Duplo zitten spelen. Die bakken stonden er nu ook onder. Maar ze waren in gezelschap van een geweldige puinzooi.

Eerst plukte ik de bakken Duplo onder het bed vandaan. Ik kieperde ze omver en zocht ze uit. Want je moet niet denken, dat er alleen Duplo in zat. Nee, ik kwam ook een aardige hoeveelheid knikkers tegen, en wat lego, een vuile sok, knijpers, wat haarelastiekjes enzovoorts enzovoorts. Ik zoog de bakken uit met de stofzuiger en deed de uitgezocht Duplo erin terug. Daarna pakte ik de rest van de rommel aan en sorteerde alles op: weggooien, met de meiden uitzoeken, op de juiste plaats leggen.
Het was half 12 toen ik klaar was.

Niet dat ik continu met die kamer kon bezig blijven, want er kwam wel het één en ander tussendoor. Ik kreeg wat telefoontjes, de wassen moesten opgehangen worden (nog fijn buiten, al kwam niet alles helemaal droog) en als ik langs m'n laptop liep checkte ik even m'n mail. Toch ben ik weer een draadje verder en het voelt fantastisch.

Tussen de middag schoof ik Maria de doos met knuffels onder haar neus. Inderdaad waren die van Noah. "Maar", smeekte ze, "mogen ze toch alstublieft hier blijven, want tante A. wil ze niet meer en dan moeten ze naar een ver land en dat is zielig!" Oeps. Tja, daar sneuvelde m'n strenge opruimwoede. De knuffels mogen blijven. Maar dan wel in een mand of een bak en níet allemaal in bed!

Vanmiddag 'moest' ik van mezelf een uurtje in de tuin werken. Jammergenoeg was de zon verdwenen en voelde het zuur aan buiten. Ik trok m'n berevel aan. Dat is een oud, bijna versleten, heerlijk warm wollen vest, waar je me zo ongeveer in kunt uittekenen en wat we dus 'berevel' noemen :-). Ik heb de dahliaknollen gerooid, de laatste loten van de aardbeien opgepot, woekerende frambozenstengels uitgetrokken, nog weer japanse anemonen gekortwiekt en ook weer citroenmelisse geoogst. Iedere dag dat ik in de tuin werk wil ik een bos citroenmelisse plukken om nog een voorraadje limonadesiroop ervan te maken. Er staat nog genoeg. Ik zal die melisse wat moeten inperken, want hij gaat echt woekeren. Langzaam maar zeker krijgt m'n wintertuintje vorm. Er staan nog een paar grote pollen oranjebruine chrysanten. Die mogen nog heel even kleurig zijn. Een laatste herfstgroet.

Morgen zullen er geen draadjes geweven worden. Althans niet aan de meidenkamer, noch aan m'n tuintje. De basisschoolkinderen zijn vrij vanwege een studiedag van de meesters en juffen. Dat vond ik een mooie gelegenheid om Jan z'n feestje (eindelijk!) te vieren.

Opruimen, opruimen, opruimen

2011-11-09T23:51:00.003+01:00

Tachtig procent van je werk bestaat uit opruimen, zegt mijn schoonmoeder altijd. Ik denk dat ze gelijk heeft. En voor vandaag was die 80 procent waarschijnlijk nog aan de krappe kant. Het lijkt wel of ik alléén maar heb opgeruimd! Dat is dan ook wel weer typisch Teunie. Als ik dan eindelijk de slag te pakken en de vaart erin heb, ben ik niet te stuiten :-).

Ik ben maar eens begonnen op de meidenslaapkamer. Meer precies: de kamer van Maaike en Maria. Een poosje geleden had ik op MP een mooie tweedehands kledingkast voor ze gekocht. Een oersterke kast van het merk Flexa en van precies dezelfde serie als het stapelbed waar de meiden in slapen. Ik was er superblij mee. De kast die ze hadden was een krijgertje en was al een tijdje zo goed als total loss. Eén deur stond er al maanden naast en de achterwand lag eruit. Het zag er niet uit.

Willem en ik haalden de kast op een zaterdagnamiddag op bij mensen in Lekkerkerk. Hij moest nog uit elkaar gehaald worden en dat duurde langer dan verwacht. We kregen het steeds heter en het wás al zo heet! We hadden de kinderen beloofd te bbq-en en Wim, Geertje en Willem zouden ook van de partij zijn.

Toen we eindelijk om een uur of half 7 thuiskwamen hebben we eerst heerlijk gegeten. Daarna stelde Wim voor om nog even de kast op z'n plek te zetten. Super! Maar tijd om de kast in te ruimen had ik natuurlijk die zaterdagavond niet meer. De meiden konden niet langer wachten en knikkerden al hun kleding zo de kast in. En ja, op sommige terreinen in het huishouden ben ik een zemel. Eén van die dingen is: de kasten. Het liefst heb ik dat alles op kaarsrechte, keurige stapeltjes ligt. Dat is niet altijd haalbaar, want je kent dat wel: als iemand nét het onderste shirt van een stapel aan wil, ligt vervolgens de hele stapel overhoop. Tijd om me druk te maken over de slordige kast had ik niet en dus bleef de kast wekenlang een zooitje. Nu ik toch bezig ben met de kledingwissel was het een mooi moment de kast helemaal opnieuw en naar mijn zin in te richten.

Ik haalde plank na plank leeg, installeerde me met hopen ondergoed, pyjama's en kleding op m'n knieën op de grond en ging aan het sorteren, vouwen en wegleggen. Heerlijk!
De kast ziet er nu prachtig uit. Alleen de winterkleding van Maria moet er nog in. Dan heb ik mooi weer iets af.

Na de kledingkast ging ik als vanzelf verder op de meidenkamer. Ongelofelijk wat ik vond aan schriftjes, pennetjes, tasjes, prulletjes enzovoorts! Ik heb dan ook alleen nog maar een begin gemaakt. Maar elke dag een draadje, is een hemdsmouw in het jaar.

Zo ook de tuin. Die was vanmiddag aan de beurt. Het woord 'horrorwinter' achtervolgt me al sinds ik het voor het eerst hoorde. Ook al weet ik, dat het onzin is daar al te veel geloof aan te hechten, toch voel ik me gehaast en wil ik die tuin zo snel mogelijk op orde hebben nu. Ik rooide de uitgebloeide zonnebloemen. De koppen liggen te drogen. Ik snoeide frambozen en japanse anemonen en m'n japanse esdoorn en zo nog het één en ander. Een uur is zó om. Meer tijd had ik niet. Er lagen ook nog wat spulletjes die ik verzendklaar moest maken. De pakjes bracht ik meteen maar naar het postkantoor.

Trijnie belde of ik enveloppen wilde kopen. Dat was (natuurlijk) juist toen ik weer thuis was. Ik mocht dus weer terug naar het postkantoor :-). Trijnie heeft mooie kaarten gemaakt voor ons 25-jarig huwelijk op DV 2 december. Alleen de enveloppen moesten nog gekocht worden. Ik vond gelukkig precies de goede kleur (die Trijnie had doorgegeven). Mooi, weer wat afgewerkt.

Ik loop me kinderlijk te verheugen over al de dingen die nu ineens aangepakt en afgemaakt worden. En niet te vergeten, over alle zakken en dozen die ons huis uitgaan. Ik popel om morgen weer verder te gaan.

Kippen :-)

2011-11-07T22:24:00.002+01:00

't Was vandaag een echte kippen-dag. En ja, ik heb het prima naar m'n zin gehad! Eerst was daar ons kippenhok wat nodig uitgemest moest worden. Ik had het eigenlijk zaterdag willen doen, maar was er niet meer aan toegekomen. Maar vandaag moest het beslist gebeuren. Terwijl m'n kippetjes heerlijk in de tuin scharrelden pakte ik veger en blik en verder alles was ik nodig had. De kippen waren er natuurlijk als de kippen bij :-). Nieuwsgierig als die beesten toch altijd zijn! Veegde ik het leghok schoon, kwamen ze daar kijken. Wilde ik de zitstokken uit het hok halen om die af te boenen, zat er prompt een kip op. Heb je geen kinderen aan je rokken hangen, zijn het wel de kippen die je voor de voeten lopen ;-). Maar de klus is geklaard. Ze hebben weer een fijn schoon hok en een dikke laag houtsnippers waar ze in kunnen leggen. M'n kippen leggen trouwens nog iedere dag een ei. En dat terwijl we toch al rap naar de kortste dag op weg zijn. Wel had ik vorige week plotseling zomaar een krieleitje in het hok liggen, terwijl ze normaal maatje L leggen.

Nu ik toch buiten bezig was heb ik meteen de tuin een beetje opgekalefaterd. Het is maar goed, dat het nog steeds van dat heerlijke weer is, want m'n tuin is nog verre van winterklaar. Deze week wil ik elke dag een klein stukje eraan werken. Lekker alles opruimen, wat snoeien, potten leeg- en schoonmaken, bladeren harken, de klimop en de beughaak nog een beetje bijwerken, bollen planten, turfmolm strooien. Nog genoeg werk aan de winkel. Het zou best fijn zijn als ik eens gewoon een hele dag eraan werken kon. Dan was ik meteen klaar. Maar ja, dan ligt binnenshuis alles weer stil en daar ligt ook nog een bult werk. Ik moet nog van drie kinderen de kledingwissel afmaken. Ook daaraan werk ik gewoon iedere dag een stukje.

Maar goed, mijn kippenwerk van vandaag was nog niet gedaan. Vanmiddag had ik met iemand afgesproken die 20 Barnevelders wilde kopen. Dat was geen straf voor mij. Zomaar op de maandagmiddag een ritje door de Alblasserwaard! We kwamen bij de boerderij en ik liet zien waar de kippen lopen. Eén kip liep buiten het hek. Hebbes! Die mocht vast mee. Maar als je soms gedacht had, dat je zo maar even snel 20 kippen kon vangen, dan heb je het mooi mis. We waren met z'n vieren en probeerden steeds een kip te pakken. Het duurde wel een kwartier voordat we er zeven te pakken hadden en de kippen leken steeds sneller te lopen. We stopten ermee. De rest van de kippen zou in het donker uit het hok gepakt worden. Dat gaat beter.

Ik snoof nog even de heerlijke buitenlucht op en tufte weer naar huis. Achter het aanrecht maar. Afwassen en eten koken. Ik braadde een runderrollade, schilde aardappels, kookte verse appelmoes en bloemkool met een bloempapje en maakte een grote schaal vers fruit klaar: banaan, meloen, peer en witte druif. Wat een rijkdom!

Vanavond was het vooral druk met de kinderen. Er moesten er drie naar catechisatie, er was huiswerk te overhoren, rekenen te oefenen enzovoorts. M'n strijkplank staat uitnodigend uitgeklapt, maar ik ben er domweg niet aan toe gekomen. Huishoudelijk werk is nooit eens klaar. Bij mij dan...

En, o ja, er zijn nog genoeg Barnevelders, Lakenvelders, Jersey Giants en kalkoenen voor de liefhebbers! En voor de kenners ook nog andere exclusieve rassen: Australorper: circa 4 stks: 12,50 per stuk
Barnevelder kriel: circa 6 stuks: 10,00 per stuk
Friese hoenders: circa 10 stuks: 18,00 per stuk
Mail me gerust.

Mededeling boeken en breien

2011-11-03T13:43:00.004+01:00

Beste Bestellers,

We hebben hier inmiddels al van vijf mensen de melding gekregen, dat zij hun boeken niet hebben ontvangen. Bij het nazoeken bleek steeds dat de gemailde bestelling niet bij ons is aangekomen. We hebben beide mailboxen erop nagezocht en ook de spambak, maar ze zijn onvindbaar. Vervelend, maar niet erg. Want die bestellingen ga ik gewoon alsnog uitvoeren. Wie er ook besteld heeft, maar nog niets heeft ontvangen, kan het beste even mailen naar eenvoudigleven@gmail.com. Alle bestellingen tot 29 oktober zijn verwerkt en zouden nu binnen moeten zijn.

Verder heeft Constance een prachtige sjaal toegestuurd gekregen voor haar project voor Roemenië. Er zat echter geen afzender bij. Wellicht kwam de sjaal van een lezer van dit blog. Misschien wil je je adres dan even mailen? Constance heeft voor alle breiers/breisters een kleine attentie en wil die graag opsturen.

Uitslag Weggertjes

2011-11-02T23:54:00.004+01:00

Het logje met de Weggertjes heeft deze keer wel een record aan reacties opgeleverd. Vooral de wonderpan was erg in trek. En terecht! Het is zo'n heerlijk ding! Er kan er maar één de gelukkige zijn. Maar de andere geïnteresseerden weten nu in elk geval waar ze voor een wonderpan terecht kunnen.

Het Weggertje van de wonderpan gaat naar Eefje die schreef:

Eefje zei. Hoi Teunie, ik ben ook al een tijdje verlangend naar een wonderpan (aan 't navragen of de één of ander hem ongebruikt in de kast heeft staan), dus ik doe ook graag mee in de race! 28 oktober 2011 11:57

Dan was er het Weggertje van het pakje van Henk. Ik ben blij dat dat nu een nieuwe bestemming krijgt. Zonde om zomaar weg te doen, zoiets. Het pakje gaat naar Marianne die schreef:

Hoi Teunie,

Het lijkt hebberig, maar ik heb wel belang bij 3 weggevertjes,
nl. de wonderpan, de lampen en het setje van Henk.
Meestal laat ik de weggevertjes voorbij gaan, maar nu kan ik het niet laten, zulke mooie dingen die ik goed kan gebruiken...!!!
We wachten vol spanning af. Veel succes met het regelen van alles.

Groetjes Marianne

Er waren twee Ledlampen te vergeven. Twee Weggertjes dus.
Eén gaat naar Godelieve die schreef: Lieve Teunie, Jouw blog volg ik al met veel belangstelling sinds lange tijd. Ik heb diep respect en bewondering voor jou en de manier waarop jij voor je gezin zorgt. Nu mijn man met pensioen is en wij twee ...enz.

De andere mag naar Heidi, die schreef:
Ik ga de spoeling nog dunner maken! Ik houd me aanbevolen voor de wonderpan en de ledlampen.

Tenslotte waren er nog de vrijkaartjes voor het Zuiderzeemuseum en die mogen naar Bea, die schreef: Hoi Teunie ,
Ik wil graag meeloten voor de vrijkaartjes voor het Zuiderzee musseum

Als de winnaars me willen mailen op eenvoudigleven@gmail.com dan kan ik de verzending gaan verzorgen.

PS Natascha, (met kindje in 98-104) wil jij me ook nog even mailen?

Kippen en kalkoenen te koop

2011-11-01T00:04:00.008+01:00

Een vriend van ons doet wegens beëindigen van de hobby zijn pluimvee weg. Ik vind het wel leuk om deze dieren via m'n blog aan de man of de vrouw zien te brengen. Per slot van rekening zijn kippen voor mij echt dé dieren die in mijn manier van eenvoudig leven passen. Jammer genoeg heb ik zelf niet meer ruimte om m'n pluimvee uit te breiden. De hier aangeboden kippen en kalkoenen zijn echte scharreldieren en wonen nu in een hok met heel grote, vrije uitloop in de Alblasserwaard.

Hier komen ze:
20 Lakenvelder kippen.

Lakenvelder kippen hebben, net zoals je dat bij Lakenvelder koeien ziet, een witte band over de rug en de borst. Het is een heel oud ras, met een rijke historie. Al vanaf 1700 werd over dit ras geschreven. Lakenvelders zijn sterk, hebben flink de ruimte nodig en ze leggen zo'n 150 tot 180 eieren per jaar.

De kippen kosten 16 euro per stuk. Bij afname van meer dan 10 dieren valt er over de prijs te praten. De kippen zijn tussen de 3 maanden en 1 jaar oud.

15 Kalkoenen.

Mooie scharrelkalkoenen. Vier dieren van 1 jaar oud en 11 dieren van 6 maanden. De prijs: 15 euro per stuk. Bij afname van meerdere dieren valt over de prijs te praten.

10 originele Jersey Giants.

Een kippenras dat van oorsprong -hoe kan het anders- uit New Jersey, USA, komt. Groot, rustig ras.

De Jersey's kosten 40 euro per stuk en natuurlijk kan er bij aantallen een prijsafspraak gemaakt worden.

En als laatste zijn er ook nog:
120 Barnevelder kippen.

Deze kippen behoeven nauwelijks toelichting, denk ik. Ze zijn wereldwijd beroemd om hun legprestatie. Deze mooie scharrelkippen gaan weg voor 6,00 euro per stuk. Het zijn allemaal jonge dieren: tegen of net aan de leg!

(De foto's die ik hierbij heb gezet zijn niet de dieren die verkocht worden, maar zijn enkel bedoeld ter informatie.)

Wil je de kippen en/of kalkoenen komen bekijken/kopen of wil je meer info, mail dan naar eenvoudigleven@gmail.com

Herfst en breien

2011-10-31T22:12:00.005+01:00

De herfst is Willem z'n lievelings jaargetijde. En ja, de herfst is rijk en prachtig. Rijk vanwege de oogst: appels, peren, bessen, noten, ze hangen er in haast schaamteloze overvloed en vragen erom geplukt en geraapt te worden. Het maakt me altijd een beetje haastig: opschieten! De winter komt eraan! En prachtig is de herfst met al die mooie kleuren. Vanmorgen zat Henk bij me achterop de fiets en zei:"Mam, ik houd niet van groene blaadjes. Ik houd van rood en geel en rose." Hij had een heus herfstfeest gevierd op het schoolplein, met armenvol bladeren die de lucht ingeworpen werden. Heerlijk! Je zou toch spontaan gaan meedoen?

Maar mijn lievelingsjaargetijde is toch niet de herfst. De herfst stemt me zo weemoedig om de zomer die weer voorbij ging. Ik houd meer van de uitbundige zomer. Blote voeten, warmte, licht, zinderende hitte, kinderen om me heen. Ja, ik ben een echt zomermens!

Vrijdag heb ik toch wel heel speciaal van de herfst genoten. Er was een extra bijeenkomst van de natuurclub waar onze kinderen lid van zijn. Er werd een Bevertocht gehouden. Van elk gezin mocht er één ouder mee. Daar hoefden we niet over na te denken. Zoiets is niet echt aan Willem besteed, maar des te meer aan mij. Ik verheugde me er nog meer op dan de kinderen, geloof ik.
Er moest wel even het één en ander georganiseerd worden. We werden namelijk om kwart over 4 in de Biesbosch verwacht. Maar Maaike, die ook dolgraag mee wilde, was pas om 10 voor half 4 uit school. Haar school is in Rotterdam en zij kon dat met de fiets of het OV natuurlijk nooit halen. Daarom heb ik om kwart over 3 Jan en Koos bij de basisschool afgehaald en ben met hen meteen naar Rotterdam gereden om Maaike bij haar school op te halen. In een vooruitziende blik kozen we ervoor via de A16 naar Dordt te rijden. Dat was geluk hebben, want inmiddels had zich op de A15 een flinke file ontwikkeld. We waren nooit op tijd gekomen, als we die hadden genomen.

Even over half 5 vertrokken we met de fluisterboot (De Sterling, hij vaart op zonnepanelen!) op zoek naar bevers. De leiding vertelde van alles over dit imposante knaagdier. We hadden bij de uitnodiging voor de Bevertocht al een link naar een filmpje over bevers gekregen, zodat we er ook al wel het e.e.a. van afwisten. Er zijn naar schatting wel zo'n 200 bevers in de Biesbosch en we hoopten vurig ze te zien te krijgen.

Het was vanwege het prachtige, zonnige weer nog wel erg licht. Dat is niet gunstig als je bevers te zien wilt krijgen, maar wél als je de ijsvogel wilt spotten! Tot twee keer toe zagen we er één.

Intussen passeerden we verschillende beverburchten. Ongelofelijk wat een grote takken die beesten verslepen en op hun burcht leggen! Eén burcht is al zo'n 15 jaar bewoond en die is heel groot.

Er leven meestal 6 bevers in een burcht. Een vader en een moeder, twee jongen uit het eerste jaar en twee jongen uit het tweede jaar. We tuurden en tuurden en draaiden volop duimen, maar helaas, bevers kregen we niet te zien :-(. Twee uur lang hebben we door de Biesbosch gevaren. De bevertocht had meer weg van een vogeltocht. We zagen behalve de ijsvogels ook spechten, buizerds, reigers en nog veel meer.

Hoewel het natuurlijk spijtig was dat we de bevers misten heb ik heel erg genoten van de prachtige tocht. Het was echt een kadootje!

Nu de klok verzet is en de avonden weer langer zijn is het leuk om het handwerken weer op te pakken. Zelf wil ik dolgraag weer achter het spinnewiel. Maar ik heb even nog geen tijd. Dat blijft nog een poosje verlangen dus. Maar wellicht zijn er mensen die weer graag de breinaalden tevoorschijn halen. Voor mensen die in de omgeving van Haastrecht (bij Gouda) wonen is dit een mooi moment om deel te nemen aan een bijzonder breicafé. In het breicafé van Atelier Constance wordt namelijk ijverig gebreid voor onze medemense in Roemenië. Het plan is om mensen in een tehuis in Roemenië met de Kerst te verrassen met sjaals, sokken etc. Als je niet naar het breicafé wilt of kunt, maar wél graag mee wil breien voor dit project, dan kan dat ook. Op de site van Constance lees je er alles over.

Weggertjes (actie gesloten, uitslag is donderdag)

2011-10-27T22:46:00.007+02:00

Ik heb deze keer een paar echt heel leuke Weggertjes. Voor wie nog niet zo lang meeleest even de regeltje: een Weggertje is iets wat ik weggeef of namens iemand anders mag weggeven. Als er iets van je gading bij is, kan je in een reactie op dit logje aangeven waar je belangstelling naar uit gaat. Om te kunnen reageren heb je een account nodig. Hoe je een google-account kunt aanmaken vind je in de rechterkantlijn van dit blog. Je kunt tot en met DV 31 oktober reageren. Daarna laat ik de computer uitmaken wie degenen zijn waar de Weggertjes naar toe gestuurd gaan worden.

Hier komen ze dan.

Het eerste Weggertje wordt aangeboden door één van de adverteerders: www.wonderbakpan.nl en is niets minder dan een Wonderpan!! Een Wonderpan is een pan in de vorm van een tulband met een deksel erop en een speciaal metalen plaatje eronder. Dat plaatje zet je op een warmtebron. Zelf gebruik ik mijn Wonderpan altijd op een petroleumstelletje, maar het kan evengoed op een gasstel, inductie-kookplaat of wat dan ook. Je vult de Wonderpan met beslag, doet het deksel erop en zet hem op het plaatje. Je doet de warmtebron aan (op een lage stand) en langzaam gaart je baksel. Je tovert de heerlijkste koeken, cakes of krentenbrood uit de wonderpan. Je bakt dus zonder oven. De Wonderpan is daardoor ook ideaal om mee te nemen op vakantie. Zelfs op je campinggasje bak je een heerlijke cake. Zelf gebruik ik de Wonderpan toch wel wekelijks. Is het niet om iets lekkers erin te bakken voor onszelf, dan toch wel om iets te bakken om weg te geven. Kruidkoek (al dan niet met noten en/of rozijnen) is onze favoriet. Kijk maar eens op de website van de leverancier. Daar vind je alle info en ook een aantal heerlijke recepten.

Het tweede Weggertje wordt aangeboden door een lezeres. Zij biedt twee vrijkaartjes aan voor het Zuiderzeemuseum, geldig tot 31 december 2011. En ja, het Zuiderzeemuseum is geweldig! Ik ben er zelf vorig jaar heen geweest en schreef daar toen een enthousiast logje over. Overigens is het Buitenmuseum vanaf 1 november gesloten en kan je met de kaartjes alleen het Binnenmuseum bezoeken. Ook zeker de moeite waard!

Het derde Weggertje is iets met een verhaal. Al sinds een jaar of twee - drie ben ik klant bij www.leditlight.net. Langzaam maar zeker heb ik ons hele huis voorzien van Ledlampen die ik bij Leditlight kocht. De lampen van Leditlight zijn van een zeer goede kwaliteit en hebben echt mooi licht. Ook in onze schemerlampen zitten Ledlampen. Ze hebben een mooie, warme lichtkleur. Als je Ledverlichting gebruikt spaar je op stroomkosten, heb je maar heel af en toe nieuwe lampen nodig (enorm lange levensduur) en spaar je bovendien het milieu: met één Ledlamp bespaar je al snel 481 kilo co2! Van Leditlight mag je je Ledlamp 30 dagen uitproberen. Als je niet tevreden bent, stuur je de lamp gewoon terug en dan krijg je het aankoopbedrag én de verzendkosten terug. Ik zou zeggen: dat is het proberen toch zéker waard. Maar daar blijft het niet bij: je krijgt ook nog eens DRIE jaar garantie op je aankoop! Waar vind je zoiets. Als je lamp binnen de garantieperiode kapot gaat kan je hem terugsturen en krijg je een nieuw exemplaar. Een poosje geleden had ik twee defecte lampen. Ze gingen 'pas' twee jaar mee en vielen dus nog onder de garantie. Ik stuurde ze terug, maar kreeg per abuis verkeerde Ledlampen retour. Inmiddels heb ik de juiste lampen gelukkig al wel binnen. De verkeerd gestuurde lampen mag ik weggeven. Het gaat om DEZE lampen. Let op de fitting: een GU10. Ik heb twee lampen en hoop er twee lezers blij mee te kunnen maken.

En dan zijn we er nog niet. Er is nog een vierde Weggertje. Iets voor een kleine jongen, die (wellicht met de Kerst) er mooi uit wil zien. Ik geef het kostuumpje weg, dat Henk aan had op de bruiloft van Wim en Geertje. Het is maat 104. Het kostuumpje is 3-delig: broek, kolbertje en vestje. Er zit een dasje bij, maar geen overhempje meer. Om een idee te krijgen kan je op de groepsfoto van het Bruiloftsverslag kijken. Henk staat daar in het midden vooraan.

Staat er iets van je gading bij? Schrijf dan duidelijk in je reactie om welk(e) Weggertjes het gaat. Ook zou het fijn zijn als je volgende week donderdag even kijkt of het Weggertje voor jou bestemd is. Bij vorige Weggertjes was het soms een hele tour om de 'winnaar' te pakken te krijgen om adresgegevens uit te wisselen.

Staat er NIETS bij? Wellicht heb je dan iets aan Give Away's van collega-bloggers. Met het oog op de Kerst heeft Dreamstuff iets leuks weg te geven.

Afwisseling op woensdag

2011-10-26T22:10:00.007+02:00

De dag bracht vandaag weer genoeg afwisseling. Hij begon zo heel gewoontjes: oefenen met Maria. Maria heeft in groep 5 een grote leerachterstand opgelopen en stukje bij beetje proberen we die samen weg te werken. Iedere morgen oefenen we een half uur. Eerst hebben we een paar weken veel spelling gedaan. Op dit moment oefenen we met rekenen. In de vakantie was er niets van oefenen gekomen. Die kleine dame had het druk met logeerpartijtjes :-). En eigenlijk kwam dat wel goed uit. Want mama had het druk met boekenpakketjes maken. Maar nu hebben we de draad weer opgepakt. En dat is ook wel weer fijn.

Terwijl Maria zich boog over klokkensommen, ging ik de ontbijttafel dekken. Zaterdag had ik een paar zakken Luxe Broodmix (Brioche) gekregen en daar had ik twee soorten brood mee gebakken. Twee grote bollen walnoot/krent en een gewoon vlechtbrood. De meningen over deze broodsoort zijn verdeeld.

Er zijn er die zeggen nog nooit zoiets lekkers te hebben geproefd en er zijn er die tien keer liever gewoon een volkoren boterham voorgeschoteld krijgen. Afijn, zo valt er in elk geval wat te discusiëren. We aten ons al dan niet smakelijke ontbijt en intussen vertelde ik van mijn nieuwe voornemens: er moet beter geluisterd en beter opgeruimd worden hier in huis! (die teugels, die strakker moeten, weet je nog ;-)?)

Na het eten gaf ik nog eens aanwijzingen en ja het ging heus weer een stukje beter dan gisteren! Om half 9, toen ik terug kwam van Henk naar school brengen, was de vaat gewassen, was er rondom de eettafel gezogen, was de huiskamer netjes en stond de spinazie klaar om gewassen te worden. Misschien lukt het nog weleens een nette familie te worden :-).

Ik klapte nog even m'n strijkplank uit. Ik had gisterenavond te weinig gedaan naar m'n zin. Het gaat ook niet zo lekker met m'n leenijzertje. Ik heb een fijn stoomstrijkstation, maar dat is in reparatie. Nu behelp ik me met een gewoon stoomstrijkijzertje en dat gaat toch stukken minder snel en stukken minder glad.

Willem kwam net onder de douche vandaan. Hij had een afspraak bij de huisarts gemaakt, want hij is al een paar dagen ziek. Nou, hij wist niet eens hoe de beste man heet! En toen hij er de spreekkamer in kwam zat de dokter verwonderd achter een volledig leeg beeldscherm. Tja, Willem komt nooit bij een dokter, gelukkig! Maar nu heeft hij dan toch een kuurtje te pakken om hem van z'n holte-ontsteking af te helpen.

Tijd voor een bakkie koffie! De kippen liepen inmiddels al gezellig te scharrelen. Je kunt goed merken dat de dagen korter worden. Ze leggen hun ei al veel en veel later dan 's zomers. Vooral één kip. Die zit vaak nog in het leghok, als ik ze zo om een uur of half 10 los ga laten.

Na de koffie was er een afspraak op de school van Leendert. Dan blijft er niet veel meer van je ochtend over. Vooral niet als je op de terugweg nog langs een aardige lezeres rijdt, die mooie vesten had klaar liggen. Super, wat ben ik daar weer blij mee! Als klap op de vuurpijl ging de brug nog even vlak voor m'n neus open en zo was ik pas even voor half 1 thuis. Net op tijd om Henk weer van school te halen. Op woensdag doe ik dat altijd met de auto, want dan wissel ik bij school meteen de melkemmer om: een lege terug, een volle mee.

We lunchten met de restanten Luxe Brood, die over waren van het ontbijt. Willem had er nog even voor ieder een eitje bij gekookt. Koos kwam niet thuis eten, want die maakte een sponsorfietstocht ten bate van Woord & Daad. Maria bracht haar hartsvriendin mee. Hè lekker woensdagmiddag! Dan hoef je niet te haasten met eten. Behalve als je mama bent en als taxi-chauffeur mag optreden ;-). Om 5 voor half 2 reed ik de straat alweer uit. Voor de tweede keer naar de school van Leendert (Rotterdam). Nu om hem daar op te pikken en in Dordrecht bij de klimles af te zetten. Hij moet om half 3 op de les zijn en dat lukt niet met het OV of met de fiets. Fijn als je dan een mama met rijbewijs en auto hebt, toch?

Ik zette Leendert af bij de klimhal en besloot nog even langs de Kringloopwinkel te rijden. Hans z'n fiets is onherstelbaar kapot en hij rijdt nu al een poosje op Willem z'n fiets. Prompt is de versnelling daarvan al kapot gegaan en daar was Willem niet echt blij mee! Ik hoopte in de Kringloopwinkel tegen een goede fiets aan te lopen. En laat dat nu nog lukken ook! Super!! Ik vond een echt mooie Giant fiets. Eén met een stevig frame en verder aller erop en eraan wat nodig is: slot, bel, versnelling, goed zadel, goede verlichting, goede banden. Ik reserveerde hem meteen, want het was me al eerder gebeurd, dat een fiets waar ik het oog op had voor m'n neus verkocht werd.

Al met al schopte het m'n schema weer lekker in de war. Want nu moest ik eerst terug rijden naar Alblasserdam, daar Hans oppikken, terug rijden, Hans een proefrit laten maken en dan weer terug naar huis. Maar wat moet dat moet. Hans had toch heus NU een nieuwe fiets nodig. De fiets paste perfect, reed goed en was naar Hans z'n zin. Dus klapten we samen de banken in de auto plat en schoven het nieuwe vehikel naar binnen.

Thuis gekomen vroeg ik Maaike of ze zin had me te helpen met koken. En ja, dat vond ze wel leuk. Ik had tussen de bedrijven door de spinazie al gewassen en gekookt. Die stond uit te lekken in een vergiet. Ik wilde een spinazie-plaattaart maken. Voordat ik er samen met Maaike aan verder zou gaan werken had ik nog mooi even tijd om met Hans het kantoortje op te ruimen. Daar had ik hem natuurlijk meteen voor gestrikt, nadat hij die mooie fiets gekregen had :-). We ruimden van drie middelbare-scholieren stapels boeken en bergen blaadjes op. En verder alles wat er in de afgelopen dagen was neergelegd en niet opgeruimd (je weet wel, die losse teugels ;-)). Jan hielp intussen ook al ijverig mee en zo was het snel weer netjes.

Tijd voor Spinazie-plaattaart! Ik bakte anderhalf bakje spekblokjes zachtjes uit en deed er twee fijn gesneden uien en een schep gehakte knoflook op olie bij. Intussen bekleedde Maaike de ovenplaat met bladerdeeg uit de vriezer. Ze mocht ook vast 10 eieren breken in een kom en die loskloppen met een halve liter slagroom, wat peper en wat zout. Ook mocht ze de uitgelekte spinazie fijnmaken met de staafmixer. Zo'n plaattaart maken is een fluitje van een cent! Maaike prikte met een vork gaatjes in de bladerdeeg bodem. Ik bedekte die met de spinazie. Maaike roerde het spek/ui/knoflookmengsel door het ei/roommengsel en goot het voorzichtig over de spinazie. Ze maakte het af door er repen brie op te leggen. De taart ging voor een half uur de hete oven (200 graden) in en intussen kookte Maaike rijstepap met krenten. Mmm, wat hebben we gesmuld!

Na het eten volgde een tweede fiets-aanschaf. Vorige week heeft Henk waarschijnlijk z'n fietsje ergens laten liggen. Toen hij maandag wilde fietsen kon hij z'n fietsje nergens meer vinden. Echt zonde! We hadden het fietsje al jaren en er hebben al heel wat kinderen fietsen op geleerd. Maar vanmorgen had ik een fietsje gevonden op Marktplaats onder 'gratis af te halen'. En dat mochten we vanavond om 7 uur ophalen in Ambacht. Ik pakte snel een pot appelcompôte en een pot stoofpeertjes in een leuk cellofaantje. Altijd leuk om dan iets kleins terug te doen, toch? Het fietsje is prima. Wel een beetje aan de kleine kant voor Henk. Maar voorlopig kan het nog wel even. En dan bewaren we het toch gewoon voor kleine Willem? (als Henk hem niet weer ergens laat liggen...)

De avond was weer gevuld met kinderen helpen bij hun huiswerk. En ja, er werd ook weer brood gebakken. Deze keer heb ik chocoladebroodjes van het Luxe Broodmix gebakken. En voor degenen die liever bruin brood eten een groot pittenbrood. Verder heb ik nog de guppenbak schoongemaakt. Dat alles maakte een gewone woensdag tot een dag vol afwisseling :-). Een heleboel gedaan. Maar ook een heleboel NIET gedaan. Zucht :-(.

Business as usual

2011-10-25T13:56:00.002+02:00

Het boekenfeest is (bijna) voorbij. De vakantie is voorbij. 't Is tijd voor business as usual: wassen, strijken, vier keer op een dag heen-en-weer naar school, brood bakken, folders lopen en vooral heel veel rommel ruimen. Als je de teugels een beetje laat vieren is er niemand meer die zijn best doet het opgeruimd te houden, geloof ik. Ik ben nog niet klaar met opvoeden ;-). Hoe dan ook, die teugels ben ik weer stevig aan het aanhalen. Ging het gisterenmorgen allemaal nog een beetje stuntelig en kwam ik om half 9, toen ik Henk naar school had gebracht, in een puinhoop thuis, vandaag was het al stukken beter. Voordat ik de deur uit ging was de afwas lekker gedaan en de huiskamer al aardig aan kant. Morgen proberen we het nog weer een stukje beter te doen.

Ik geniet ervan, dat de houtkachel weer aan is. We hebben een houtgestookte CV met een fornuis als moederhaard. Vorige week heb ik al een keer muffins, een kruidkoek en zoete broodjes in het fornuis gebakken. Op het achterste randje liggen walnoten te drogen. En er staat continu een grote pan met water op, zodat er warm afwaswater voorhanden in. Heerlijk hoor!

De kledingwissel is nog niet helemaal klaar. Er staat nog een toren bananendozen met winterjassen in de gang. Die liggen altijd bij mijn ouders opgeslagen. Iedereen heeft er inmiddels wel een passend exemplaar uitgevist, maar ik moet de dozen nog even nakijken op wat weg kan en wat moet blijven. En dan kan die dozentoren gelukkig weer weg.
Ook liggen er nog her en der stapeltjes te passen kleding. De kasten zijn nog niet netjes. Maar ik ben er niets nerveus van. Iedere dag een stukje, dan kom ik er ook wel. De kinderen lopen er in elk geval warmpjes bij. Behalve dan Leendert, die gisteren gewoon in t-shirt naar school ging, omdat hij het warm had. Tja, daar kan ik ook niets aan doen :-). Op school gekomen zag hij overigens dat hij wel een beetje uit de toon viel met die korte mouwen, maar gelukkig lag er nog een vest in z'n kluisje. Dat heeft hij toen maar aan gedaan.

Nou, m'n middagpauze zit er weer op. 'k Ga weer wat doen! Tenslotte doen we het allemaal zelf wel :-).

Ontmoetingen

2011-10-20T08:05:00.002+02:00

Gisteren was het niet een dag vol boeken, maar een dag vol ontmoetingen. Heerlijk! Willem had een dag vrij genomen en samen zijn we half Nederland rond getourd. Eerst zijn we naar Elspeet gereden om Leendert en Koos naar de logeeropvang te brengen. Het is voor Leendert de laatste keer, dat hij er heen is. Gedurende enkele jaren is hij er zo'n drie tot vier keer per jaar voor een halve of een hele week geweest. Het is dus een deel(tje) van zijn leven wat hij gaat afsluiten. Ik werd er zelf gewoon een beetje weemoedig van. Ik had een kruidkoek in de wonderpan gebakken, zodat Leendert wat te trakteren had. Verder is het de gewoonte daar, dat wie voor het laatst komt mag kiezen welk uitstapje er gemaakt wordt. Leendert had z'n keuze al lang en breed gemaakt. Hij koos voor een dagje naar een subtropisch zwembad. Hij verheugde zich daar enorm op. Hij is ook zo'n sportieveling. Zoiets is echt wel aan hem besteed.
Het was nog passen en meten voordat we allemaal in de auto zaten. Er reden namelijk nog drie jongens met ons mee naar de logeeropvang. En allemaal hadden ze natuurlijk bagage bij zich. Maar het paste precies. Eerst reden we naar het postkantoor om nog even twee grote boodschappentassen vol pakketjes boeken af te leveren en daarna zetten we koers naar de Veluwe. Het was prachtig weer en ik genoot van de mooie herfstkleuren onderweg.
In Elspeet werden we onthaald op koffie met ontbijtkoek en daarna was het tijd om op te stappen en onze dag samen voort te zetten. We hadden een heel programma.

Eerst zetten we koers naar Apeldoorn. Ik had een gesprek bij mijn uitgever over het boek waaraan ik bezig ben. Willem had voor deze gelegenheid z'n laptop meegenomen, zodat hij tijdens het gesprek nog wat kon werken voor de zaak. Zo konden we allebei nuttig bezig zijn. Froukje van De Banier heeft me weer fijn op weg geholpen met de schrijverij. Ik kan weer vooruit. De aanvankelijke opzet en planning is drastisch gewijzigd. Soms is dat nodig om de boel vlot te trekken.

Toen we om een uur of kwart over 1 uit Apeldoorn vertrokken was het weer totaal omgeslagen. Er knetterde een flinke onweersbui, het hagelde en regende. Het verkeer was meteen stroperig natuurlijk. Maar we hadden geen haast. We zetten koers naar 's Heerenbroek, een dorpje tussen Zwolle en Kampen. We hadden daar met W. afgesproken om een lading walnoten op te halen. W. is eigenlijk een soort 'collega' van mij. Zij illustreert bij De Banier en ik schrijf. Maar we hadden elkaar nog nooit in het echt gesproken.
Oh, wat woonde W. daar heerlijk landelijk. Echt een droom! Zo'n oud boerderijtje en lekker veel ruimte eromheen. We trokken eens ferm aan de trekbel, maar er kwam niemand aan de deur. Toen zijn we maar binnen gestapt en hebben hard "Volluk" geroepen. En ja, dat was de manier :-). W. kwam tevoorschijn en nodigde ons uit voor een kop koffie. Leuk om zo even bij iemand aan de keukentafel te schuiven en dan te ontdekken dat je heel veel gemeenschappelijks hebt!
Ze liet ons haar walnotenoogst zien. Ongelofelijk hoeveel er van één boom was af gekomen! Ik heb weleens gelezen, dat een grote notenoogst de voorbode is van een strenge winter. Het kan natuurlijk een volksfabeltje zijn, maar er zit toch ook wel iets in. Dus wie weet...
We vulden de twee lege boeken-boodschappentassen met (de al zorgvuldig gedroogde) walnoten en keken nog even in haar atelier naar haar werk. Prachtig vind ik dat! Iemand die kan tekenen heeft mijn grote bewondering. Ik ben zelf op het nivo van kleuterschool blijven steken :-). Daarna was het tijd voor onze volgende afspraak. We zetten koers naar Amsterdam.
In Amsterdam hadden we afgesproken bij lezeres L. Ook iemand met wie ik op allerlei manieren contact had gehad (mail, post, telefoon), maar die ik nog nooit echt ontmoet had. Het was best apart om van een min of meer afgelegen boerderijtje in een dorp naar een bovenwoning in de stad te gaan. Zo kom je nog eens ergens! L. was helemaal druk geweest voor ons bezoek. Er stond een heerlijke appeltaart warm in de oven, er was lekkere kruidenthee en ik werd overladen met allerlei liefs, leuks en lekkers. En, o ja, dat vond ik ook zo bijzonder: L. had onthouden, dat ik het altijd koud heb en had de gaskachel zo heerlijk opgestookt. Letterlijk een warm welkom dus!
We hadden een fijn gesprek overal allerlei dingen in haar en ons leven. De parkeertijd was om voordat we er erg in hadden. We laadden de spulletjes in de auto en reden de straat uit. Ik belde naar huis om te informeren of daar alles goed ging. En ja hoor, alles ging goed. Ze gingen er juist eten en we hoefden geen haast te maken om thuis te komen.
Willem reed eerst nog wat rond in de stad. Leuk, maar ook eng. Ik ben een bangerik in de auto en kreeg het Spaans benauwd van al die mensen, die fietsers, die auto's en trams. Ik zou er voor geen goud zelf zomaar wat gaan rondtouren.
We besloten om nog even naar Schiphol te rijden om vliegtuigen te spotten. Altijd leuk (vinden wij dan). We gingen er eens even lekker voor zitten achter het raam bij Mac Donalds. Al snel was het donker. Daaraan zie je toch wel dat je de winter tegemoet gaat. Het was een mooi moment om op ons gemakje terug naar huis te rijden. Met koffietijd waren we weer thuis. En nu genieten we na. Van alles wat we zagen, van de mensen die we ontmoetten, van de geschenken die we kregen, van het dagje samen zijn.
En dan nu weer volle kracht vooruit. Ik wil vandaag eerst maar eens flink gaan huishouden. Rommel opruimen en wassen vooral. En dan vanavond maar weer aan de boekeninpakkerij. Daar zit ik op dit moment een beetje mee vast, omdat het boekje Koken zonder e-nummers in herdruk is en mijn postzegelbestelling gisteren niet is binnen gekomen. Maar goed. Dan kan ik alle bestellingen zonder het kookboekje wel alvast verzendklaar gaan maken. Werk genoeg hier :-).

Boeken en vragen

2011-10-18T13:53:00.002+02:00

Het is me wat met die boeken ;-). Dacht ik vóórdat ik met die actie kwam er zo'n 40 stuks aan jullie kwijt te kunnen, bleek het om een paar honderd stuks te gaan. Ik ben mijn uiterste best aan het doen om jullie bestellingen snel de deur uit te krijgen. Maar het is gewoon een mega klus. Er is nu ongeveer 2/3 op de post. De rest gaat in de loop van de week de deur uit. En dan maar hopen dat het allemaal goed gaat. Vandaag kreeg ik al een pakje retour, omdat het adresetiket was losgeraakt :-(. Dan krijg ik het spontaan zuur, want dan vrees ik nog meer missers. Duimen dus allemaal maar!

Verder 'hangen' er nog wat vragen. Iemand vroeg me naar m'n voorraadbeheer (met het oog op de verwachte strenge winter). Iemand vroeg me naar de besteding van kinderbijslag. Iemand is benieuwd naar ons broodbeleg. Enzovoorts. Weet dat ik er notitie van neem en ik kom er graag in een aantal logjes op terug.

Eerst die boeken weg. Dán puinruimen in m'n huishouden. En ergens tussendoor nog een beetje vakantie vieren en aan de kledingwissel beginnen!

Voor nu: geduld ;-)

Koken zonder pakjes en zakjes

2011-10-10T20:47:00.011+02:00

Al jarenlang kook ik zonder pakjes en zakjes. In eerste instantie was dat om geld te besparen. Neem nu zo'n pakje nasi- of macaronimix. Als je dat goed bestudeert, zie je dat het voor het grootste deel zout is, wat erin zit. Daarnaast zitten er wat kruiden, specerijen en gedroogde groenten in. Als je de inhoud van zo'n zakje omrekent naar een kiloprijs ben je al snel zo'n 13,00 euro per kilo kwijt! Je betaalt dus DERTIEN euro per kilo voor ZOUT! Je reinste oplichterij, als je het mij vraagt.
Later bedacht ik, dat ik ook een stuk milieuvriendelijker bezig was, door die zakjes en pakjes te vermijden. Er zit immers een meer dan royale verpakking om.
Nog weer later ontdekten we, dat Willem niet tegen smaakversterker (E621) kan en die bleek juist ook in heel veel kant-en-klaar spullen te zitten: in de genoemde pakjes en zakjes (kruiden, jus, sauzen etc), in vleeswaren, in chips, in soepen uit blik, in cup-a-soup,salades enzovoorts enzovoorts. Ik hoefde mijn eetpatroon niet zoveel te veranderen, want genoemde producten gebruikten we toch al niet veel. Alleen vleeswaren moest ik gaan vervangen.

Als mensen hier lezen dat ik zonder pakjes of zakjes kook, krijg ik vaak de vraag naar recepten. Hoe maak je dan macaroni, of soep? Dat is niet zo heel moeilijk hoor. Ik heb gewoon een flinke voorraad aan kruiden en daarmee experimenteer ik wat af. In het begin keek ik gewoon in de winkel welke kruiden er op de ingrediëntenlijstjes van de pakjes en zakjes stonden en dat probeerde ik thuis na te bootsen. Nu werk ik meer op gevoel. En dat is nu juist zo lastig als mensen precíes willen weten hoe ik het doe.

Gelukkig is er iemand die een heel toegankelijk boekje schreef, vol met fijne recepten. Dinneke van den Dikkenberg schreef het boekje: Bewust koken zonder e-nummers. Dinneke vertelt in dit boekje eerst iets over de meest beruchte e-nummers. En ja, daar word je echt niet vrolijk van! Daarna vertelt ze iets over haar persoonlijke zoektocht naar e-nummervrij koken. En uiteindelijk publiceert ze 60 van haar succesrecepten. Deze recepten bevatten stuk voor stuk eerlijke basis-ingrediënten en daarmee zijn ze, naast gezond, vaak ook eenvoudig en voordelig. Het past helemaal bij mijn kookstijl.
Eerlijk is eerlijk: sommige recepten vind ik een beetje gezocht. Als er eerst een recept gegeven wordt voor gebraden gehakt in plakjes op brood is het een beetje dubbelop om een paar bladzijden verderop eenzelfde recept te vinden met kipfilet voor op brood en nog één met rollade voor op brood. Dat had best wat creatiever gekund, bijvoorbeeld met een recept voor humus of lemoncurd of iets dergelijks. Ook griezelde ik van het recept voor pindasaus dat enkel bestaat uit pindakaas verdund met water. Dat zou ik hier niet op tafel hoeven zetten. Maar dit minpuntje wordt helemaal goed gemaakt met heel veel leuke en handige recepten zoals: hoe maak ik zelf bladerdeeg, een kwarktaart (zonder mix uit een pak natuurlijk!), loempia's, champignonsoep etc. etc. Het boekje zit in een handig ringbandje, wat voor een kookboek echt ideaal is. Dat blijft tenminste mooi open liggen :-).
Omdat er ook recepten in staan die (met toestemming) van mij zijn overgenomen mag ik dit boekje via mijn blog verkopen. De prijs van het boekje is slechts 9,95 en daarmee nodigt het echt uit om ermee aan de slag te gaan!

Om er een echte boekaanbieding van te maken, heb ik ook nog een stapeltje van mijn eigen boek "Dat doen we zelf wel" ingekocht. De prijs is 12,90. Je krijgt hiervoor een gesigneerd exemplaar.

En tenslotte kocht ik een partijtje boeken in van besparingsdeskundige Marieke Henselmans:

Het is nu belangrijker dan ooit om te weten waar je financieel staat. Is je inkomen optimaal? Betaal je onnodig veel rente? Kun je dingen voordeliger aanpakken?
In Crisis-checklist zet Marieke Henselmans de zaken op een rijtje, zonder opgeheven vingertje, op haar gebruikelijke heldere en humoristische manier.

Dit boekje is in de aanbieding van 9,95 voor maar 5 euro.

En:

In Wat nou lenen? Sparen! slaat Marieke Henselmans de jonge lezer met de cijfers om de oren. Rood staan en flitslenen zijn dure vormen van lenen die niet nodig zijn. Met tips en tests, recepten voor lekker en goedkoop eten, en handige websites. Ideaal als cadeau voor studenten en jongeren die op zichzelf gaan wonen.

Ook dit boek is in de aanbieding van 9,95 voor slechts 5 euro.

En (bijna vergeten!) iets voor deze tijd van het jaar:

In dit boek vertelt Henselmans overtuigend en inspirerend hoe besparen feestelijk kan zijn, en dan vooral in de dure maanden. Over Sint Maarten, Sinterklaas, Kerst, Oud en Nieuw tot en met Valentijn. Ze laat zien dat de feestelijkheid vooral zit in sfeer, creativiteit en eigenwijsheid.

Ook dit boek van 9,95 voor slechts 5,00 euro.

Hoe kan je bestellen?
Heel eenvoudig ;-). Je mailt je bestelling door naar eenvoudigleven@gmail.com. Geef duidelijk aan om welk boek het gaat en om hoeveel exemplaren. Vermeld je naam, adres, postcode en woonplaats. Ik stuur je bestelling dan zo spoedig mogelijk toe. Ik doe er een faktuur bij. De verzendkosten bedragen in Nederland 1,95 per bestelling. Voor bestellingen naar het buitenland bereken ik de gewone tnt-posttarieven.

Bewust koken zonder e-nummers. Dinneke van den Dikkenberg. 9,95.
Dat doen we zelf wel! Teunie Luijk. 12,90
Crisis-checklist. Marieke Henselmans. 5,00
Wat nou lenen? Sparen! Marieke Henselmans. 5,00
Hoor wie klopt daar geld uit mijn zak? Marieke Henselmans. 5,00

Alvast veel lees- en kook(!)plezier.

Weggertjes

2011-10-06T01:21:00.008+02:00

Ik ben weer eens aan het opruimen en heb wat Weggertjes. Deze Weggertjes zijn alleen bij mij in Alblasserdam af te halen. Opsturen kost teveel porto. Wie het eerst komt (= een reactie plaatst), wie het eerst maalt. Je kunt in je reactie aangeven welk Weggertje je graag bij me ophaalt.

Weggertje 1: 25 nummers Kits en Bimbam (kinderbladen) ====> weg!
Weggertje 2: 22 nummers Gezinsgids (familieblad) ====> weg!
Weggertje 3: 19 nummers Terdege (familieblad) ====> weg!
Weggertje 4: 7 nummers Ariadne At Home ====> weg!
Weggertje 5: 2 nummers Home and Garden ====> weg!
Weggertje 6: 4 nummers Vorsten ====> weg!

Zonnig feest

2011-10-03T22:46:00.006+02:00

In de zomervakantie hadden we 4 jarigen. Drie daarvan wilden nog graag een feestje geven en ik had beloofd dat vóór de herfstvakantie te organiseren. Als ik dat wil waarmaken zal ik nog moeten opschieten. Eén feestje hebben we achter de rug: dat van Koos. Op de warmste 1-oktoberdag ooit gemeten (26,9 graden) togen we zaterdag met z'n veertienen naar het Doornse Gat. We waren sowieso al van plan om zaterdag van de herfst in het bos te gaan genieten. Die prachtige kleuren zijn altijd zó weg. Maar toen het ernaar uitzag, dat het prachtig weer zou worden, bedacht ik, dat we dan wel meteen Koos z'n vriendjes konden uitnodigen om mee te gaan en zo het verjaardagsfeestje te vieren.

Het Doornse Gat ligt hier bepaald niet naast de deur. Tot voor een jaar of 7 geleden gingen we er regelmatig heen. We woonden toen in een huis zonder tuin en maakten daarom vaak op zaterdag een uitstapje naar bos of strand, om aan ons portie buitenlucht en beweging te komen. Willem combineerde de gedachte aan bos en herfst met het Doornse Gat en vandaar dat we om kwart over 2 met twee auto's op pad gingen. We werden helaas wel geplaagd door files. Er was een ongeval bij Lexmond en dat hield de boel erg op. Gelukkig leed de stemming in de auto's er niet onder en eenmaal aangekomen in het Doornse Gat was het fileleed snel vergeten. Het is daar zó leuk. De kinderen vlogen meteen alle kanten op. Koos en z'n vriendjes verkenden het terrein, speelden soldaatje, klommen in bomen enzovoorts.

De jongere kinderen gingen op de glijbaan en de andere speeltoestellen. Maaike maakte eerst ijverig haar huiswerk, lekker op een kleed in de zon, en ging daarna herfstspulletjes verzamelen. Willem had z'n laptop meegenomen om ook nog wat te werken en zelf pakte ik een breiwerkje. Af en toe kwamen de kinderen naar de picknicktafel om hun bekertjes te vullen of een graai in de snoepdoos te doen. Wat een heerlijk manier van ontspannen!

Terwijl het qua temperatuur een echte zomerdag was, zagen we in de natuur toch duidelijk dat het herfst is. Bessen, beukenootjes, paddestoelen, prachtige herfstkleuren, wat is het toch mooi!

Na een paar uurtjes spelen was het tijd om de terugreis te gaan maken. Willem had 's morgens al 8 kilo aardappels geschild en in repen gesneden voor de patat. Dirk had ze al voorgebakken en dus zouden we, eenmaal thuis, snel kunnen eten.

We kwamen pas om kwart voor 7 thuis. In de tuin was de picknicktafel gedekt en verder waren er stoelen bij gezet en tafeltjes gecreëerd van broodkratten. We waren maar liefst met z'n zeventienen. Het was een gekakel van jewelste. Gezellig hoor! Alle kilo's patat zijn helemaal opgegaan en daarbij mocht iedereen net zoveel snacks eten tot zijn of haar buikje vol zat. Een ijsje maakte de feestmaaltijd compleet. Het was bijna donker toen we klaar waren met eten.

Willem moest een zaklamp gebruiken om te kunnen Bijbellezen. Het feestje was weliswaar wat uitgelopen, maar ik geloof niet dat iemand daar een probleem mee had. Met enige aandrang zorgde Willem dat de knullen op de fiets kwamen, zodat we de boel konden opruimen. Eén feestjes-belofte is alvast ingewisseld.

Woordeloze Wasdag ;-)

2011-09-30T20:50:00.002+02:00

De auteursdag van De Banier

2011-09-29T22:15:00.004+02:00

Dinsdag was de auteursdag van De Banier. Volgens het programma was het de bedoeling om om half 10 in Apeldoorn te zijn. Ik had bedacht om om 10 over 8 van huis weg te rijden, Maria en Henk bij school af te zetten en naar Apeldoorn te rijden. Volgens de routeplanner was het 5 kwartier rijden. Nu had ik wel bedacht, dat er wat uitloop door file zou zijn, maar zóveel file had ik niet verwacht. Meteen toen ik de rijksweg opdraaide kon ik aansluiten :-(. Ik zei tegen mezelf dat ik níet zenuwachtig moest worden en het gewoon moest nemen zoals het kwam. Moeilijk hoor, want ik wás al zo zenuwachtig! Allereerst had ik thuis lopen stressen om nog enigszins opgeruimd te vertrekken, compleet met twee wassen wapperend aan de lijn enzo. Daarnaast was ik bang dat ik de weg zou kwijtraken en dan was ik ook nog wel een tikje gespannen, omdat ik niemand van de auteurs die zouden komen kende. Maar natuurlijk kwam alles goed :-). Ik kwam weliswaar pas kwart over 10 aan, maar was nog niet eens de laatste en de koffie met een heerlijk gebakje erbij smaakte prima!

Na de opening van deze dag met bijbellezen en gebed kregen we de mogelijkheid om in het boekenarchief te grasduinen om tegen inkoopprijs boeken aan te schaffen. Dat was alvast een leuk begin. Ik heb me ingehouden, want ik had hier niet op gerekend. Eén boekje kocht ik. Een boekje wat ik al weleens aan iemand kado deed, maar wat ik zelf ook op mijn verlanglijstje had staan: De pijn van Job.

Al snel was het tijd om in te stappen en naar Zutphen te vertrekken. Het programma liep meteen al uit, want we moesten behoorlijk omrijden door werk aan de weg. In Zutphen bezochten we eerst de Walburgiskerk en de Librije. We kregen een rondleiding door een heel goede gids, die enorm veel wist te vertellen. De kerk, maar vooral ook de Librije, kwamen door zijn verhalen gewoon tot leven. Het was echt indrukwekkend.

Het was inmiddels al lang en breed lunchtijd en met knorrende maagjes liepen we naar Koffie- en Theeschenkerij De Pelikaan. We kregen daar een High Tea. Toen we allemaal gezeteld waren, heel gezellig in een aparte ruimte, kwam de serveerster vragen of we koffie of thee wilden. Nu drink je bij een High Tea toch eigenlijk alleen maar thee natuurlijk, maar ze hadden juist 's morgens koffie gebrand en dat rook zó lekker. Ik ben daarom begonnen met een heerlijk kopje koffie. Er was allerlei lekkers. Hartig, zoet, warm, koud. Wat een verwennerij. Het was erg leuk om een praatje te maken met de mensen om me heen. Er waren oude rotten in het vak bij, met rijen titels op hun naam. Maar ook mensen zoals ik, die nog maar één boek geschreven hadden. Sowieso waren we een echt gemeleerd gezelschap: mannen, vrouwen, jong en oud(er), ervaren en onervaren, auteurs en medewerkers van de uitgeverij, kortom: boeiend!

Na de lunch was er geen tijd om uit te buiken. We moesten direct in de benen naar Stichting 't Oude Kinderboek. Dit was ook weer zó leuk! We liepen naar een pandje in het centrum van Zutphen en mochten daar direct de trap op naar boven. In een kamer met wanden vol kinderboeken stonden stoelen uitnodigend klaar in een grote kring. We mochten gaan zitten en kregen een boeiende lezing van een mevrouw die haar hele werkzame leven bibliothecaris was geweest en nu vrijwilliger is bij Stok. Deze stichting verzamelt, bewaart en leent oude (tot 1990) kinderboeken uit. Alle kinderboeken uit je jeugd kun je er terugvinden en de oh's en ah's waren dan ook niet van de lucht. Nadat de mevrouw haar verhaal had gedaan mochten we beneden rondkijken. Ook daar weer kastenwanden vol kinderboeken.

Heerlijk om daar rond te snuffelen! We kregen nog een bakkie koffie met een koekje en daarna zat ons dagje uit erop. We liepen terug naar de auto's en reden naar Apeldoorn. Daarvandaan ging ieder weer huiswaarts. Het programma was wel wat uitgelopen en ook op de terugreis werd ik weer ruimschoots bedeeld met files. Het was al 7 uur geweest toen ik thuis binnenstapte. Ik was blij dat ik weer thuis was. Hoe leuk en gezellig en interessant het ook was geweest, ik had 's middags gewoon even heimwee gehad en die terugrit duurde voor mijn gevoel zó vreselijk lang! Willem had macaroni gekookt en al met de kinderen gegeten. Mijn bordje stond klaar in de magnetron en terwijl ik van de macaroni smulde vertelde ik over mijn leuke dag uit. Nooit gedacht dat ik schrijfster zou worden en al helemaal niet dat daar zulke leuke dingen bij zouden horen!

Maandagse start

2011-09-26T22:57:00.003+02:00

Vandaag was het weer zo'n heerlijk gevarieerd opstartdagje. Ik begon zoals ik elke maandagochtend met mijn werk begin: twee wasmachines aanzetten. Daarna streek ik nog snel een half uurtje wat strijkgoed van vorige week weg. In die tijd dacht ik na over de komende dag. Al snel was het 6 uur. Tijd om wat kinderen uit bed te roepen. Leendert moest nog e.e.a. voor school doen en Willem ging samen met hem aan de slag. Zelf nam ik Maria onder m'n hoede. Die moet iedere dag wat extra oefenen omdat ze achter loopt met taal, spelling en rekenen. Om half 7 was het tijd om de ontbijttafel te dekken. Alle kinderen die nog op bed lagen moesten er nu ook nodig uit. Kom op! We moeten weer aan de slag!

Sinds vorige week donderdag rijd ik iedere dag met de auto heen en weer naar school. Maria mag haar knie niet belasten, want ze heeft een slijmbeursontsteking in haar knie. Ik houd er niet van om me in de drukte van de ochtendspits door de nauwe straatjes per auto naar school te wurmen. Maar goed, het is even niet anders.

Toen ik thuis kwam heb ik eerst wat noodzakelijke en minder noodzakelijk computerklusjes gedaan. Daarna begon het gewone rondje: wassen ophangen, kippen loslaten en later voeren en weer in hun hok laten, de rommel opruimen, koffie drinken met Dirk, de vaat, stofzuigen, de ochtend vloog voorbij. Ik wilde graag aan het einde van de morgen aan kant zitten, want ik wilde in de middag mijn folderwijk doen. Morgen ga ik namelijk zomaar een dag uit! En dus moesten de folders vandaag gedaan zijn in plaats van dat ik het over twee dagen verdeel. Helaas kwamen de folders maar niet en halverwege de middag heb ik gemaild, dat ik mijn wijk deze week niet gedaan kan krijgen op maandag/dinsdag. Gelukkig was dat geen probleem en mag ik bij wijze van uitzondering woensdagochtend bezorgen. Dat was een pak van m'n hart, want ik liep er aardig over te stressen.

De dag begon inmiddels al een heel andere richting uit te gaan dan ik vanmorgen bedacht had. Maar dat ben ik wel gewend :-). Het maakte dan ook totaal niet uit dat ik zomaar een telefoongesprek van bijna 3 kwartier voerde. Ik sjeesde vervolgens weer naar school om de kinderen op te halen en daarna hoefde ik me niet te vervelen in de keuken. Er stond nog weer een vaat en er stond spinazie op het menu. Dat is ook altijd een beste klus om een doos vol spinazie te wassen en na te kijken. Gelukkig werd ik bij het eten koken geholpen door Koos. Die mocht me gisteren ook helpen in de keuken en vond dat zó leuk, dat hij vandaag graag wéér wilde. Hij mocht pruimen wassen, halveren en ontpitten, want als toetje wilde ik pruimentaart bakken. Als dank voor de hulp mocht hij de gardes van de mixer aflikken :-).

Intussen kwamen de folders en het was wel duidelijk waarom die zo verschrikkelijk laat waren. Hebben wij normaal hooguit 26 pakken folders, deze keer waren het er 54! Dat is werk aan de winkel dus. Maar goed. Wat mij betreft is dat een klus voor woensdagochtend. Morgen is er een auteursdag van uitgeverij De Banier, de uitgeverij waar mijn boek is uitgekomen. Ik kijk er naar uit om andere auteurs te ontmoeten. Er is een leuk programma voor deze dag. Ik zal er vast nog over bloggen. Vanavond heb ik de strijk gedaan, brood gebakken, kinderen geholpen bij hun huiswerk, de route voor morgen bestudeerd en nu ben ik moe. Ik wilde eigenlijk nog een preischotel klaarmaken voor het avondeten van morgen. Wie weet komt daar morgenochtend vroeg nog wat van. Anders maken de mannen maar iets van macaroni klaar. Dat is ook gemakkelijk.

Opgedist

2011-09-23T08:04:00.005+02:00

Jezebelle vroeg, of ik eens een weekmenu wilde posten, zodat ze daar wellicht ideetjes uit zou op doen. Da's een leuk plan. Ik werk alleen anders dan de meeste mensen die er een weekmenu op na houden. Die maken zo'n menu dikwijls vooraf en werken dan dag na dag het lijstje af. Bij mij is het daarentegen vaak 's middags nog (gedeeltelijk) een verrassing wat er 's avonds op het menu staat. Ik laat me bij het verzinnen leiden door de tijd die ik die dag heb en de producten die ik in huis heb. Ik plaats hier dus wat al is opgedist ;-)

Vrijdag
Op het menu:
Wild zwijn karbonade, Spätzli, champignongroomsaus, perenverrasing met chocola

Het menu voor deze dag stond al vast. Mijn vader (slager/poelier) was de vriezer aan het opruimen geweest en had nogal wat wild liggen dat op moest. Zo had hij o.a. twee stukken wild zwijn harstkarbonade gebracht. Ik had bedacht om dat vlees te pekelen, te koken en op vrijdag te serveren bij de Spätzli die ik de kinderen had beloofd. Het leek me lekker om er een champignonroomsaus bij te maken. Champignons had ik alleen maar gedroogd in huis en ik wilde verse. Daarom kocht ik op donderdag een pondsbak champignons. Op die dag pekelde ik ook het vlees en zette het in een schaal in de koelkast.
Vrijdagmiddag was het eerste werk, toen de kinderen naar school waren, die karbonade te voorschijn halen en in een pan water laten glijden. Ik zorgde ervoor dat het vlees nét onder stond en bracht het geheel aan de kook. Daarna zette ik het gas laag en zorgde ervoor dat het vlees, net als soep, kon gaar trekken (níet koken!). En ja, dat duurde wel een paar uur.
De champignonroomsaus maakte ik zo: ik maakte de champignons schoon en sneed ze in plakjes. Ik deed ze in een pan met een liter water en bracht ze aan de kook. Intussen maakte ik een roux. Ik deed 100 gram boter/margarine (van elk een deel) in een braadpannetje en verhitte het zachtjes. Ik deed er een gesnipperde uit, 3 gesnipperde bosuitjes, een in ringetjes gesneden preitje en een schepje knoflook op olie (potjes die ik altijd in huis heb) bij en smoorde het wat. Ik voegde 100 gram bloem toe, haalde met een schuimspaan de champignons uit het kokende water en goot dat water beetje bij beetje in de pan met het rouxmengsel. Toen het geheel gaar was zette ik er de staafmixer in en maakte een gladde saus. Ik deed er de champignons bij, zout, peper, wat peterselie uit de vriezer en een schepje kruidenboterkruiden. Ik maakte het af met een flinke scheut room. Die room schep ik altijd van de verse boerenmelk af. Ik heb dan in feite room voor 50 cent per liter. Ik gebruik die room als slagroom, als kookroom, in toetjes of soms karn ik er boter van.
Terwijl de saus op het kleinste pitje op het warmhoudplaatje stond begon ik aan het toetje. Ik had handperen liggen die niet zo heel sappig waren en daardoor niet in trek waren. Maar weggooien is zonde. Daarom verzon ik er een nagerechtje mee. Ik schilde 12 peren (1 per persoon), haalde het klokhuis eruit en sneed ze doormidden. Ik verhitte zachtjes een kluitje roomboter en legde de peren er met het snijvlak in. De bolle kanten bestrooide ik met suiker en kaneel. Ik liet ze zo even kleuren en daarna legde ik ze met de bolle kanten in een ovenschaal. Ik schepte een lepel hazelnootpasta in de holtes van de weggesneden klokhuizen en zette de schaal in de oven op 100 graden. Dat kon zo mooi blijven staan tot we ze gingen eten.

Ik kookte de Spätzli, zoals ik dat eerder schreef. Het was alles bij elkaar een feestelijk vrijdagmiddagmenu.

Zaterdag
Op het menu:
Frieten, snacks en satésaus

Op zaterdag is het hier patatdag. Tenminste, als het geen bbq-weer is. Dat was het zaterdag niet en dus: patat. Patat maken we altijd helemaal zelf. Lekker van patatbonken. Ik houd het meest van dikke frieten, maar we hebben er ook bij die juist voor dunne gaan. Deze keer had ik geluk: we aten dikke frieten :-). En natuurlijk zelfgemaakte sateh-saus erbij. Lekker! We hadden kroketten en frikandellen als snack en ook het schaaltje heel fijn gesnipperde ui ontbrak niet. Op deze dag hebben we nooit een toetje. Over zelf patat maken schreef ik al eerder op 28 oktober 2008.

Zondag
Op het menu: preischotel, rundvlees, custardvla

Het werd een laagjesschotel. Onderop een laag aardappelpuree. Geen slappe hap uit een pakje natuurlijk. Dat is net behanglijm. Puree maak je eenvoudig zelf. Je kookt een pan kruimige aardappels gaar. Je gooit er een scheut hete melk bij en roert er een kluit boter door. Een snuf nootmuskaat maakt het af. Daarna kwam er een laagje gestoofde prei. Daarna een laagje in partje gesneden sterappeltje, met schil en al. Behalve dat die sterappeltjes voor een friszure smaak in het geheel zorgen, zorgen ze ook voor een vrolijk kleurtje in de anders toch wel saaie (van kleur dan) ovenschotel. Op het appellaagje kwam een laagje uienringen, gestoofd in een kluitje boter en bestrooid met een vleugje kerriepoeder en een schepje suiker. Tenslotte kwam er een afdeklaagje aardappelpuree over en een 'streep' van plakjes belegen kaas. Alles ging de oven in tot de kaas een mooi kleurtje had. Daarna was het smullen geblazen. Ik had er bieflapjes bij met lekkere jus. Het toetje was eenvoudig: vooruit gemaakte custardvla met een scheutje roosvicee.

Maandag
Op het menu: kalkoendijen, verse appelmoes, bietjes in zoetzuur uit de weck, pannenkoeken gevuld met het restje custardvla en slagroom.

De kalkoendijen had ik gewoon ingewreven met peper en zout en daarna gebraden. De pannenkoeken kwamen op het menu om m'n restje custardvla op te maken.

Dinsdag
Op het menu:
Macaroni met tomatensaus (weck), gehakt en salami. Kwarkprutje.

Deze dag heb ik gekozen voor een snel menu. Op maandag had ik maar de helft van m'n normale portie folders kunnen bezorgen en dus lag dat vandaag op m'n bordje. Met ook nog het wekelijkse bakkie koffie met schoonmama op het programma won ik tijd met deze snelle hap. Het toetje dat bij ons 'Kwarkprutje' heet maak ik door één deel slagroom (lobbig geklopt), één deel kwark (pot van 500 gr.) en één deel yoghurt met elkaar te mengen. Ik zoet het met suiker en een flinke klodder jam. Meestal staat één van de kinderen wel achter me: "Mam, mag ik mixen?" en wordt dit toetje door een kind gemaakt.

Woensdag
Op het menu: restjes rundvlees, gekookte aardappels, bloemkool met een sausje, griesmeel

Een 'gewoon' prakkie vandaag op het menu. Het sausje maak ik altijd gewoon van margarine of olie/melk/bloem/zout/kruiden. Je doet één deel margarine of olie in een pan en verwarmt dat. Je doet eenzelfde hoeveelheid (in gewicht) aan bloem erbij. Roer het even door en zorg dat de boel niet bruin wordt. Doe de melk er in delen, al roerend, bij. Als je hete melk gebruikt heb je minder kans op klonten. Voeg zoveel melk toe tot de saus de gewenste dikte heeft. Breng op smaak met zout en kruiden. Ik gebruik voor bloemkoolsaus vaak een schepje kruidenboterkruiden.
Griesmeel maak ik van Semolinameel. Dat koop ik in 5 kilo zakken bij de Turkse winkel. Voor 5 kilo betaal ik 6 euro. Je brengt een liter melk aan de kook. Je strooit er al roerend 100 gram semolinameel gemengd met 75 gram suiker in. Goed blijven roeren om klonten te voorkomen. Breng de pap aan de kook en laat afkoelen. Wil je geen vel, leg dan een deksel op de pan of leg een stukje huishoudfolie op de pap. Dit is de meest basic versie. Er valt op griesmeel heel veel te variëren.

Donderdag
Op het menu: zuurkoolstamppot, verse appelmoes, geroosterde wilde eend, rijstepap met krenten

Het wild dat mijn vader bracht moet op, maar niet iedereen houdt er hier van. Daarom heb ik voor vandaag een stamppot zuurkool met spekjes voor iedereen en daarnaast geroosterde eend voor wie er van houdt. De eenden (ik had twee kleine) heb ik eerst bestreken met olijfolie en daarna bestrooid met peper en zout. Eigenlijk hoor je er plakjes vetspek op te leggen, zodat het vlees niet uitdroogt. Maar dat had ik niet in huis. Daarom gebruikte ik olijfolie en dat bleek heel goed te werken. Ik legde de eenden in een braadpan en zette die in de oven. Na een half uur op 175 graden heb ik de eenden omgedraaid en ze daarna nog een half uur in de oven gehouden. Toen waren ze mooi bruin, met een knapperig korstje, en gaar.
Voor de stamppot zuurkool bakte ik spekjes uit. Ik kookte aardappels en maakte er puree van. Ik kookte de zuurkool even kort op met een beetje water. Wij houden van echt zure zuurkool en dus gebruik ik maar een klein beetje water. Je kunt ook appelsap gebruiken. Daarna stampte ik de hele handel door elkaar. Ik had er jus bij, zodat er 'een kuiltje' kon worden gemaakt.
Rijstepap kook ik altijd van gewone Surinaamse rijst. Die kun je in voordelige 5 kilo zakken kopen. Ik gebruik 120 gram rijst per liter melk. Eerst breng je de melk aan de kook, daarna doe je de rijst erbij. Even door laten koken en je kunt de pan in de hooikist/in je bed zetten. Na een paar uur is de pap goed. Je kunt er ook voor kiezen de pan een uurtje op de kleinste pit te laten staan. De krenten doe ik er pas aan het einde van de kooktijd bij. Wij eten rijstepap altijd met suiker en kaneel en iedereen is er dol op :-)

Speculaasjes en pesto

2011-09-21T22:12:00.008+02:00

Gisteren heb ik m'n speculaasplank uitgeprobeerd. Ik maakte speculaasdeeg van 200 gram zelfrijzend bakmeel, 1 eetlepel speculaaskruiden, 150 gram lichtbruine basterdsuiker, 3/4 tl. zout, 100 gram boter en 1 eidooier. Je kunt er voor het lekker nog amandelschaafsel aan toevoegen, maar dat had ik niet in huis en ik wilde eerst maar eens zien of het me zou lukken. Om voordeliger uit te zijn had ik ook margarine kunnen gebruiken, of desnoods een deel margarine en een deel roomboter. Maar ik had zin in 100% roomboter speculaasjes en dus deed ik een keertje duur :-).
Ik heb eerst alle droge ingrediënten gezeefd en daarna de rest erbij gedaan en het deeg gekneed. Daarna heeft het een paar uur in de koelkast gestaan, zodat de kruiden goed konden intrekken. De deegklomp was toen te hard om mee aan de slag te gaan en dus heb ik nog even wat gekneed om de boel weer soepel te krijgen. Ik bestrooide de speculaasplank met bloem en stopte de figuurtjes vol deeg. Ik sneed de bovenkant voorzichtig glad af met een mes en toen kwam het spannende moment: de deegfiguurtjes moesten uit de plank. De methode is dat je de plank omdraait en er een paar harde klappen op geeft. Dat bleek afdoende om enkele figuurtje er mooi uit te krijgen, maar de rest bleef zitten of kwam maar voor een deel eruit. Ik herhaalde de klappen nog een keer, maar nee, wat vast zat bleef vast. Toen heb ik de figuurtjes gewoon heel voorzichtig aan één kant met een mesje opgetild en daarna kreeg ik de figuurtjes er wel netjes uit. Volgende keer moet ik maar wat meer bloem gebruiken om de plank te bestrooien. Dan zal het vast beter gaan.

Intussen liep Maaike om me heen te springen. Die vond het zo leuk :-). En dat was het ook. Ik voelde me net een kind met een mooi stempelkussen.

Afijn, de deegfiguurtjes mochten de oven in en na een kwartiertje op 160 graden waren ze gaar en bruin en geurde het hele huis als een banketbakkerswinkel in december. Ik heb de speculaasjes maar meteen hoog weggezet om af te koelen, want ik wilde ze bewaren voor 's avonds bij de koffie. Dat was een leuk moment, toen die schaal speculaasjes langskwam. Want natúúrlijk wilde de één graag het molentje en aasde de ander op het zeilscheepje enzovoorts :-). De speculaasjes smaakten heerlijk. Alleen wil ik volgende keer een klein beetje bakpoeder toevoegen om ze wat brosser te krijgen. Ik kijk er al naar uit dat ik ze straks in de oven van de houtkachel kan bakken. Mmm, die speculaasgeur is zo heerlijk, kneuterig winters!

Iets heel anders wat ik ook gisteren maakte: pesto. En dan geen gewone pesto, maar pesto van onkruid. Van vogelmuur wel te verstaan. Ik had een leeghaalde plantenbak staan, waar spontaan een flinke pol vogelmuur in gegroeid was en herinnerde me dat ik ooit eens gelezen had, dat je daar pesto mee kunt maken. Ff googlen en ja hoor, ik vond het recept. Wat is dat toch handig, dat je dat allemaal zomaar kunt vinden! Ik heb het recept een beetje aangepast aan de hoeveelheid vogelmuur die ik had (ik had de helft) en ik heb er wat extra kruiden aan toegevoegd (herbamare en knoflookpoeder). O ja, en in plaats van pijnboompitten heb ik walnoten gebruikt. Da's een stuk voordeliger. Met dit soort receptjes kan je poepie-chique doen, terwijl het je bijna geen cent kost :-)

Duizend-dingen-donderdag

2011-09-15T22:06:00.003+02:00

De dag lag zo heerlijk overzichtelijk voor me, toen ik vanmorgen opstond. Er stonden maar twee dingen op m'n programma die buiten het huishouden vielen: een stukje folderwijk en een verrassingszak ophalen in Krimpen a/d Lek. Dat folderen is deze week een extraatje. Normaal gesproken hebben we van die gesealde folderpakketten, die we op maandag of op dinsdag moeten rondbrengen. We doen de wijk met z'n vieren, maar ik heb wel het leeuwenaandeel: 230 stuks. Daar doe ik twee keer een uurtje over. De wijk bevat namelijk nogal veel adressen met vrijstaande woningen of twee-onder-één-kappers met aardig wat meters voortuin voordat je bij de brievenbus bent. Deze week was er echter een extra klus. We moesten de dikke speelgoedcatalogus van Intertoys bezorgen. Als je dan weet, dat die dingen 550 gram per stuk wegen, dan begrijp je dat het een heel gesjouw is. Daarom heb ik het verdeeld over drie dagen en moet ik elk van die drie dagen 4 pakken van 20 boekjes bezorgen. De eerste dag, gisteren, heb ik twee pakken boekjes in elke kant van de fietstas gepropt. Maar dat bleek geen goed plan. Die fiets steigerde bijna! Nu had ik dus bedacht om de vier pakken te verdelen over twee bezorgrondes. Twee pakken zou ik bezorgen zodra ik 's morgens Henk naar school had gebracht en twee pakken zodra ik 's middags Henk naar school had gebracht. Zo gebeurde dan ook.
En die verrassingszak? Dat is toch zo'n leuk verhaal. Rieja, die die prachtige omslagdoek voor me maakte, heeft ook voor Trijnie een doek gemaakt. Helaas paste hij niet in een envelop en dus werd het een prijzig verzendverhaal. Maar Rieja is niet voor één gat te vangen! Ze liep iemand tegen het lijf, die in Lekkerkerk woont en die wilde de doek wel aan me overhandigen bij de pont van Kinderdijk naar Krimpen a/d Lek. En snel, snel, had Rieja toen nog de kast van zoonlief omgespit op zoek naar spullen die hij niet meer draagt. Die zouden dan vast nog wel een tweede ronde bij de Luijkjes krijgen. En zo gebeurde het, dat ik vanmorgen m'n auto parkeerde in het straatje naar de pont en daar hard naartoe draafde, omdat de auto's er al op reden. Ik had me niet zo hoeven haasten, want die pont bleef echt nog wel een poosje liggen :-). Het grappige was, dat er iemand uit onze gemeente ook juist op de pont stond. Zo hadden we onverwachts een gezellig praatje.
Terwijl we overvoeren zag ik aan de overkant al een mevrouw staan met een grote tas naast zich. Dat moest haast wel C. zijn. En ja, dat bleek zo te zijn. We schudden elkaar de hand, hadden een heel snel praatje en daar ging ik met de tas per kerende pont weer terug. Heel wat voordeliger dan met tante Pos. Er was alleen wat creativiteit en goedwillendheid voor nodig.
Tijdens de terugvaart maakte ik een praatje met de kaartjesverkoper. Hoe heerlijk is dat, om zomaar zoveel contacten te hebben op een mooie nazomermorgen. Ik vond deze klusjes verre van vervelend!
Intussen was ik dus vol goede moed om eens een flinke slinger aan het huishouden te geven. Maar dat viel vies tegen vandaag. Oké, ik heb wel zes wassen gedraaid. Steeds als ik even thuis was zette ik een machine aan, hing was op, of haalde juist af. Maar veel verder kwam ik niet. Er kwamen namelijk zomaar twee ritjes extra bij deze dag. Eerst belde Willem, of ik het binnengekomen onderdeel van z'n motorzaag wilde ophalen bij een bedrijf in Molenaarsgraaf. Ik had nog het plan dat direct na m'n tochtje naar Krimpen a/d Lek te doen, maar dat durfde ik niet aan. Dan zou ik het gevaar lopen niet op tijd bij het schoolhek te staan om Henk op te halen. Ik zou dat wel 's middags doen...
Ik keek in mijn mailbox voor het adres, maar zag toen ook, dat ik een reactie had op een bod dat ik gisteren op MP zette. Ik had geboden op een heel mooie, apart grote speculaasplank. Daar zit nog wel een voorgeschiedenis aan verbonden. Maanden geleden (of was het nu al vorig jaar?) was ik met mijn vriendin bij de Kringloopwinkel van Woord en Daad in Noordeloos. Daar zag ik verschillende speculaasplanken en helemaal niet duur. Ik kocht ze niet, maar kreeg daar later spijt van. Nu was ik vorige week met schoonmama bij dezelfde Kringloopwinkel en dacht ineens weer aan de speculaasplanken. Ik keek, of er deze keer soms ook planken lagen. Ja, er lag er één. Maar dat was er één om een grote pop mee te maken en ik wilde juist een plank waar je gewone, kleine speculaasjes mee kan maken. Ik besloot eens op MP te kijken. Ik keek eerst in een straal van maximaal 15 kilometer. Dan is het gemakkelijk op te halen en bespaar je de verzendkosten. Er werd er zowaar één in Alblasserdam aangeboden. Een erg mooie, oude plank waarmee je vier speculaasjes tegelijk kon maken. Ik bood 7 euro, maar kreeg een mail terug, dat de verkoper er 15 euro voor wilde hebben (waarom zet je dan 'bieden' in je advertentie, vraag ik me dan af). Nee, 15 euro 'zomaar' aan zoiets uitgeven was me te gortig. Nieuwsgierig als ik was keek ik of ik misschien geluk zou hebben in een straal van 25 kilometer. En toen kwam ik me daar toch een mooie plank tegen!! Eéntje met maar liefst 16 figuurtjes! Dat zie je niet veel. Er stond bij dat het een plank was uit 1930. O, heerlijk, zo'n oud geval. Ik besloot een gokje te wagen en bood 12,50 en zette vervolgens de plank uit m'n hoofd. Dat was gisterenavond. En nu had ik een reactie op mijn bod: ik mocht hem VANDAAG komen ophalen voor dat geld! Leuk, leuk, leuk. Alleen...nu moest ik stante pe nog een ritje naar Spijkenisse inplannen. Het kwam de verkoper het best uit, als ik om 2 uur langs zou komen. Oké, ik ging bekijken waar het was, hoe lang ik er over zou doen en het kwam allemaal prachtig uit. Als ik om 5 over 1 zou vertrekken, zou ik eerst Henk (met de auto) bij school kunnen afzetten, dan Dirk in Lombardijen bij het station kunnen afzetten en vervolgens naar Spijkenisse kunnen rijden. Het kostte me allemaal wel wat zenuwkriebels in mijn buik, hoor. Je moet weten, dat ik niet graag auto rijd en al helemaal niet als ik de weg niet goed weet. Ik maakte een hele studie van de route via Google Maps, printte de handel uit en probeerde er verder maar geen punt van te maken. Het kwam ook allemaal best goed, hoor. Ik reed maar twee keer mis ;-) en stond om 10 over 2 op het juiste adres. Ik ben zó blij met de plank! Ik kan haast niet wachten om speculaasjes te gaan bakken. Misschien heb ik er zaterdag wel een gaatje voor? Voordat ik de plank ging ophalen keek ik nog even wat de verkoper nog meer aanbood. Hij had o.a. stekjes van citroengeraniums. En ja, daar heb ik er ook één van gekocht :-). Zo leuk, zo'n ouderwetse plant. En hij ruikt natuurlijk heerlijk!
Toen ik terugkwam had ik nog net 25 minuten om m'n middagportie speelgoedboeken te bezorgen en daarna moest ik haasjerepje weer naar school. Nu stond er nog één ritje op de planning: naar Molenaarsgraaf. Gelukkig vond Henk het wel leuk om mee te gaan. Gezellig hoor! En de polder was zó mooi.
Toen ik thuiskwam was het hoogtijd om eten te gaan koken. Ik kookte spaghetti, iets wat iedereen hier heerlijk vindt! Intussen redderde ik de boel wat en gaf hier en daar orders :-). Zo kwam het dat we gewoon op tijd aan tafel zaten.
Na het eten hebben we even met z'n allen doorgepakt, maakte ik brooddegen, hielp kinderen met hun huiswerk en installeerde me achter een paar teilen wasgoed. Het wasgoed is keurig gevouwen en de strijk ligt op een grote berg op een stoel, de broden staan in de oven. 't Is genoeg voor vandaag. Fijn nog even bloggen en dan is het Willem-en-Teunie-time.
Wat houd ik eigenlijk van die duizend-dingen-dagen! Het enige wat minder is: er blijft altijd werk liggen, wat eigenlijk ... gisteren al gedaan moest zijn. Een echte huisvrouw zal ik wel nooit worden!

Kadootjes

2011-09-14T20:57:00.008+02:00

In een grote familie zoals de onze vormen de uitgaven aan kadootjes een serieus deel van het totale huishoudbudget. Het zijn niet alleen de verjaardagskado's voor de kinderen, maar ook die voor broers, zussen, zwagers, schoonzussen, nichtjes, neefjes, vrienden en vriendinnen. Daarbij komen dan nog de kado's voor jubilea, geboortes, kleinigheidjes als je ergens op bezoek gaat en ga zo maar door.
Iedere familie heeft zo ook z'n eigen 'kadootjes-cultuur'. In sommige families is het erg belangrijk wat voor kadootje je meeneemt en ook hoeveel geld je eraan besteed hebt. Het is dan een zogenaamde graadmeter voor hoeveel je om de ander geeft, hoeveel je voor de ander over hebt. Soms is het zelfs een vorm van demonstratie waaraan de ontvanger moet kunnen aflezen hoe warmpjes je er financieel wel bij zit. Het moge duidelijk zijn, dat zo'n kadootjes-cultuur een ver van mijn bed show is.
In andere families zijn kadootjes totaal onbelangrijk. Soms is er in alle gezamenlijkheid besloten om het elkaar-kadootjes-geven maar af te schaffen. Vaak is dit uit praktisch oogpunt: iedereen heeft alles al en daarom wordt er een envelopje met geld gegeven. In feite wordt het dan een onzinnig ruilpartijtje: A geeft 15 euro aan B. B geeft die 15 euro door aan C. En als D. dan jarig is, krijgt hij van C. die bewuste 15 euro. Uiteindelijk krijgt A. op zijn verjaardag dan gewoon z'n ingelegde 15 euro terug :-).
Een leuke variant hierop is, dat je met z'n allen afspreekt de jarige één (groot) kado namens allemaal te geven. In dat geval kan dan A. een kado van bijvoorbeeld 50 euro kopen voor de verjaardag van B. B. koopt op zijn beurt een kado van 50 euro voor C. Enzovoorts. Zo kom je maar één keer per jaar aan de beurt om te gaan shoppen voor een kado en heb je maar één keer per jaar een (grote) uitgave.
Deze laatste variant ligt in de week bij de broers/zussen/aanhang van Willem z'n kant.
Enerzijds is het een praktische oplossing voor de gever en een leuke oplossing voor de ontvanger. Die krijgt één kado wat hij graag wil hebben in plaats van 20 flessen badschuim, 10 flessen wijn, snoeperijtjes en dergelijke, waar hij misschien helemaal niet op zit te wachten. Anderzijds vind ik het toch ook een tikje saai en emotieloos. Ik vind het eigenlijk altijd wel leuk om een kadootje voor iemand te scoren. Ik zoek graag iets speciaals uit waarmee ik de ontvanger denk blij te kunnen maken. Met die bril op loop ik dan ook vaak te shoppen. Dan zie ik iets leuks en denk meteen: oh, dat is wat voor die en die! Dat gaat het hele jaar door en op die manier hoef ik haast nooit op het laatste nippertje naar de winkels of mijn toevlucht te nemen tot 'de envelop met inhoud'. Om het budget beheersbaar te houden houd ik vooral op markten en in kringloopwinkels mijn ogen goed open. Vaak vind je daar de leukste en origineelste dingen voor een habbekrats. Ook winkels met (opheffings)uitverkoop zijn ideaal om de voorraad in de kadootjeskast op peil te houden. Behalve kadootjes shóppen, vind ik kadootjes máken ook heel leuk. Je kunt op die manier je met je aandacht en werkzaamheid even heel exclusief bezighouden met degene voor wie het kadootje is bestemd. Als ik meer tijd had, zou ik graag nog heel veel meer kadootjes zelf maken.
Vandaag is mijn schoonzus W. jarig en ik had zaterdag zo'n heel leuke kop en schotel gekocht.

Ik had bedacht om er een bloemstukje in te maken. Toen ik Henk vanmorgen naar school had gebracht ging ik aan de slag. Eerst sneed ik steekschuim op maat en legde dat in water.

Daarna ging ik met een schaartje de tuin in. Ik knipte er mooie klimopbladeren, takjes buxus en verder allerlei herfstbloemen die de storm en regen van vorige week overleefden: herfstaster, chrysanten, dahlia's, goudsbloemen enzovoorts.

De klimopbladeren poetste ik mooi glimmend en daarna stak ik ze rondom in het steekschuim, dat ik in de kop gedaan had.

Daarna stak ik de buxustakjes erin, zodat er een groene basis was. Die basis vulde ik vervolgens op met de bonte bloemenpracht en zo ontstond een gezellig herfststukje.

Een cellofaantje erom en een labeltje eraan en klaar was ik.

Eigenlijk zou ik het vaker moeten doen en ook gewoon zorgen voor dit soort gezellige bloemstukjes in huis. Maar ik ben een gans als het gaat om decoreren. Ik heb daar het gevoel en het geduld niet voor. Tja, gelukkig zijn we allemaal anders, toch?

Verandering van spijs doet eten

2011-09-12T08:39:00.005+02:00

Je kunt op twee manieren te werk gaan, als je de warme maaltijd klaarmaakt. De eerste methode is dat je verzint wat je wilt gaan eten, daarna je boodschappen doet en dan aan de slag gaat. De andere methode is dat je eerst boodschappen doet (en dan koopt wat in de aanbieding is), dan een menu samenstelt met de ingrediënten en daarna aan de slag gaat. De tweede methode is al jarenlang mijn manier. Ik koop groenten en fruit altijd 'aan het einde van de markt' en heb dan vaak verrassende partijtjes voor weinig geld, waar ik al m'n fantasie op los kan laten. Toch verval je gemakkelijk in een soort patroon van gerechten, die gemakkelijk zijn klaar te maken en bij de meeste gezinsleden in de smaak vallen. Er blijft dan niet zoveel verrassing meer over. En dat terwijl het toch zo waar is, dat verandering van spijs doet eten. Wij aten hier zomaar ineens in een paar dagen tijd een keer Zwitsers en een keer Indonesisch (met een Hollandse draai). Daar ging wel wat aan vooraf.

Dat Zwitserse eten is uiteraard ingegeven door mijn vriendin Ellen:-). Vorige week kwam er een postpakket van haar binnen en daarin vond ik een roestvrijstalen 'bord' met gaatjes. Er zat ook een plastic schrappertje bij. Ik had geen idee wat ik in mijn handen had en las de gebruiksaanwijzing die erbij zat. Het bleek een hulpmiddel te zijn om Spätzli te maken. Nog nooit gedaan, nog nooit gegeten. Spannend dus :-). Ik googlede voor recepten en ideetjes en e-mailde nog voor inspiratie met Ellen en vrijdag was het zover. Ik ging Spätzli koken. Voor degenen die het niet kennen: het lijkt heel veel op verse pasta. Het gaat zo: je maakt een beslag van bloem, eieren, zout en water. Je klopt het mooi glad totdat er bellen in komen. Eigenlijk zoals je ook soezenbeslag maakt. Intussen breng je een grote pan water aan de kook. Je legt dat bord met gaatjes op de pan. Je legt er een schep beslag op en dat duw je met het schrappertje door de gaatjes. De deegklompjes vallen in het kokende water en komen boven drijven zodra ze gaar zijn. Je schept ze uit het water, doet ze in een schaal, roert er wat olijfolie door en klaar. Je kunt het zo eten met wat geraspte kaas/kruiden erover. Maar je kunt het ook klaarmaken als pasta en er een pastasaus bij geven. Zo had ik het klaargemaakt. En ja, het was verrukkelijk!! Ellen had nog gezegd, dat ze zelf altijd een dubbele portie klaarmaakt, omdat Spätzli juist de volgende dag zo lekker is als ovenschoteltje met spekjes erdoor en kaas erover. Maar zover is het hier niet komen. Alles ging schoon op :-). Als je ook eens Spätzli wilt maken en je hebt niet zo'n handig hulpmiddel, dan snijd je het deeg gewoon in kleine stukjes en doet het daarna in het kokende water. Iets meer werk, maar hetzelfde resultaat. Ik rekende 100 gram bloem per persoon. Mijn basisrecept voor het beslag: 500 gram bloem, 5 grote eieren, 1 tl. zout. Spätzli is hier vast en zeker een blijvertje. Veel lekkerder dan gewone elleboogjesmacaroni!

Tja, en dan stond er ook ineens Indonesisch op het menu. Dat zit zo: zaterdag was er hier een grote (rommel)markt ten bate van De Schutse (gehandicaptenzorg). We vinden het altijd een erg gezellige markt en hoewel we vrijdagavond ook al met z'n allen over een markt hadden gezwalkt (de molenmarkt) gingen we zaterdagmiddag vrolijk aan een nieuw marktrondje beginnen. De kinderen hadden al snel hun draai gevonden. Er was van alles te doen. Terwijl er een paar zich uitleefden op het springkussen en de rest met een paar eurootjes voor het goede doel aan het schatten verzamelen was, trokken Willem en ik langs de kraampjes. Willem vond op de rommelmarkt een dik boek met de titel: Groot Indonesisch Kookboek en dat wilde hij me wel kado doen. Ja, ja, de slimmerd :-). Ik vond het prima en beloofde grif er wat uit te gaan koken. Voor de prijs hoefden we het niet te laten. Voor 50 cent ging het over de toonbank. Nu vind ik kookboeken altijd heerlijk om te lezen en dit boek werkte bijzonder inspirerend. De oer-Hollandse Limousin riblappen van Cowporation kregen stante pe een nieuwe bestemming. Het was de bedoeling er rechttoe rechtaan oma's draadjesvlees van te maken, maar nu werd het Runderstoof op de Javaanse manier. Nou, die Javanen gaan dus even heel anders te werk dan wij Hollanders :-). Ik moest het vlees eerst gewoon in bouillon met allerlei kruiden gaar trekken. De voorgeschreven kruiden had ik allemaal wel in huis. Behalve dan Salamblad. Geen idee wat dat is. Daar moet ik eens voor googlen. Maar goed, zonder Salamblad zou het best ook lekker worden, dacht ik. Pas toen het vlees gaar was moest ik het in een paar eetlepels boter bakken. Daarna moest ik de bouillon er weer aan toevoegen. Zodoende werd het een heerlijk stoofpotje met een minimum aan vet!
De Spinazie die op het programma stond (gewoon gekookt, staafmixer erin en binden met wat room), werd een spinazieham-schotel uit het dikke boek. Met wat gebakken prei en o.a. ketjap erin werd dat net even anders dan 'gewoon'.
De hollandse draai die ik eraan gaf was, dat ik in plaats van rijst een pan lekker kruimige Eigenheimers kookte. Rijst vindt Hans niet lekker en ik vind het nooit leuk om op zondag iemand aan tafel te hebben zitten die iets 'niet lust'. De rest van de week stoor ik me daar niet aan. Ze eten wat er op tafel komt en believen ze het niet, dan laten ze het maar staan. De regel is alleen, dat ze er dan niet over praten. (ik wil niet 'dat lust ik niet' horen).
Het nagerecht was in stijl: gebakken banaan met een flinke dot slagroom.
Leuk om weer eens iets anders dan anders klaar te maken. En gelukkig heb ik doorgaans dankbare afnemers. Voorlopig heb ik weer inspiratie genoeg met zo'n dik kookboek erbij.

Aandacht

2011-09-07T21:41:00.003+02:00

Vandaag wil ik twee dingen onder de aandacht brengen. Iets leuks en iets verdrietigs. Eerst het leuke dan maar:
Deze week is het weer de traditionele Molenweek. De molens van Kinderdijk zijn iedere avond prachtig verlicht. Op vrijdagavond is er dan ook nog de Molenmarkt. Mensen die al langer meelezen weten wel, dat we daar ieder jaar met z'n allen naar toe gaan. Ik schreef er al over in 2008, 2009 en 2010. Ook dit jaar verheugen we ons er weer op om er heen te gaan. Heerlijk slenteren langs de kraampjes, oliebollen kopen, koffie drinken in de kerk, de kinderen in het donker spelen in de speeltuin en natuurlijk een wandeling langs de molens! Hopelijk gaat het weer een beetje meewerken. We zijn ook weleens compleet weggespoeld. Eén van m'n lezers vroeg me pas, wanneer die Molenmarkt weer was en of ik er over wilde schrijven op m'n blog. Nu, bij deze dus :-).

En dan het verdrietige. Ook een verzoekje van een lezeres. Zij schreef: Lieve Teunie,
omdat ik weet dat heel veel mensen jouw blog volgen wil ik vragen of je aandacht wil besteden aan het volgende www.gelukvoorpuck.nl
Alvast heel erg bedankt. Geldover
Ik heb op de site gekeken en ja, ik geef graag bekendheid aan dit project! Puck is een meisje van 7 jaar en heeft een zeldzame vorm van kanker. Deze vorm van kanker wordt bestreden door een speciale therapie en dat kan alleen in Amerika. De papa en mama van Puck hebben besloten om met het hele gezin naar Amerika te gaan om Puck de therapie te kunnen laten volgen. Behalve dat dit een hele onderneming is, gaat het ook heel veel geld kosten. Daarom hebben ze de website www.gelukvoorpuck.nl opgericht en willen ze zo op alle mogelijke manieren geld inzamelen. Wie weet zijn er hier ook gulle lezers die een steentje willen bijdragen. Ik wil in dit verband nog even de blog van Channelswim noemen. Ook dit project heb ik een paar keer onder de aandacht gebracht. En mede door de gulle lezers van hier is zo'n 4500 euro opgehaald om de kinderen in Bangladesh zwemonderwijs te geven. Natuurlijk is de lijst mooie en belangrijke projecten en goede doelen ellenlang en ik kan ze niet allemaal noemen. Maar deze projecten komen als het ware op mijn pad en ik wil er graag aandacht voor vragen.

Een dagje uit - de klucht van 2011

2011-09-05T10:54:00.004+02:00

Al in juni kreeg Willem een mailtje: er kwam weer een BIS-Familiedag. Ouwehands Dierenpark stond er op het programma. We inventariseerden hier wie er mee wilde en op Trijnie na wilde iedereen maar al te graag mee. Zaterdag was het zo ver. We werden tussen 10 uur en 11 uur in het Junglerestaurant verwacht. Daar zouden we dan koffie/thee/limonade met iets lekkers krijgen én een rugtasje met lekkers én lunchbonnen. Zaterdagochtend ben ik vroeg opgestaan, want natuurlijk was er nog wel het één en ander te doen voor we vertrokken. Maar toen eindelijk de wassen hingen, alle kinderen aangekleed waren, tassen met zwemkleding en drinken klaarstonden en de boel aan kant was, reden we dan toch weg. We waren met z'n tienen en gingen dus met twee auto's. Het weer was fantastisch en de stemming opperbest.
Bij de afslag Rhenen ging het even mis. Ik zag, dat Willem de afslag miste! Wat bleek? Jan zag een deltavlieger en riep juist vlak voor die afslag: "Oh, cheque die vlieger!" Willem was daardoor afgeleid en miste dus de afslag. Nou ja, ik wist de weg zelf ook wel en daarom prevelde ik: "Tot ziens in de dierentuin," en ging mijns weegs.
Bij de dierentuin was het een drukte van belang. Er stond zowaar een file! Maar eindelijk hadden we dan toch onze auto geparkeerd en we liepen naar de weg om te kijken of Willem er al aankwam. Het duurde maar en duurde maar. Eindelijk besloten we om naar de andere parkeerplaats te lopen om te kijken, of hij daar misschien was terecht gekomen. Met dat we daar naar toe wilden lopen, kwam Leendert er aan. Inderdaad had Willem z'n auto op de andere parkeerplaats gezet en inmiddels stond hij al met de kinderen die hij bij zich had in de rij achter de kaartcontrole. Oké dan. We hadden elkaar weer gevonden :-).
We haastten ons naar het junglerestaurant. Het was inmiddels al 11 uur geweest. Gelukkig was er juist nog koffie en zelfs nog een lekker taartje en ook de rugzak en de lunchbonnetjes lagen op ons te wachten. De kinderen wilden eigenlijk het liefst meteen naar de speeltuin. Maar daar zouden we al lunchen. Dus besloten we eerst dieren te gaan kijken. We genoten vooral van het Berenbos met de beren en wolven. We verbaasden ons over de grote zeearenden en vonden het zielig dat die niet vrij konden rondvliegen. Maar ja, die zaten er vanwege een fokprogramma en daar is ook wel wat voor te zeggen, natuurlijk. Af en toe kwamen we collega's van Willem tegen en groetten of maakten een praatje. Tegen lunchtijd begaven we ons naar Ravot Aapia. De kinderen wilden meteen gaan spelen, maar ik wilde toch echt een klein beetje orde in de chaos en eerst met z'n allen eten. We schoven met stoelen en tafeltjes tot we met z'n allen bij elkaar konden zitten en Willem en Hans gingen bij het loketje de lunches bestellen. Er was voor iedereen patat, een snack naar keuze en een beker frisdrank. Het was erg warm in die hal en het duurde erg lang voordat het eten klaar was. Intussen werd Leendert, die 's morgens al verre van fit was, langzaam maar zeker echt ziek. Toen het eten er was had hij al helemaal geen trek meer. Na het eten hebben we hem buiten geparkeerd. Hans, Maaike, Koos, Maria, Jan en Henk stortten zich op de aktiviteiten in Ravot Aapia. Er zijn daar heel veel wateraktiviteiten en dat was met die warmte extra leuk. Ze hadden gelukkig hun zwemkleding aan/bij zich en ze konden zich naar hartelust uitleven. Zelf wilde ik graag een wandeling gaan maken en dieren kijken. Dirk wilde wel mee. Willem bleef bij Leendert. Het was inmiddels bakheet en erg druk in de dierentuin. Veel dieren waren loom en het Zeeleeuwentheater wegens verbouwing gesloten. Ik vond het nogal tammetjes allemaal. Zeker in vergelijking met Blijdorp, waar we pas waren. Maar goed, we hebben toch een flinke wandeling gemaakt en overal op ons gemakje gekeken.
Toen we bij Willem en Leendert terugkwamen, wilde Leendert eigenlijk nog maar één ding: naar huis. Hij was echt ziek. Zat bij een temperatuur van 28 graden het koud te hebben. Wilde niets eten of drinken. We zaten met een dilemma. De andere kinderen hadden het namelijk zó naar de zin! We hebben de boel nog kunnen rekken tot kwart voor 4. Toen was wat Leendert betreft de koek echt op. We kleedden de kinderen aan en liepen op ons gemakje naar de uitgang.
Er stond nog wel iets heeeeeeeel leuks op het programma! Al sinds begin juni heb ik samen met Maaike, Koos en Maria een folderwijk. Het geld dat we daarmee verdienen hebben we trouw in de leuke-dingen-pot gestopt. Er zat inmiddels een aardig bedrag in die pot en daarom hadden we bedacht om na afloop van de dierentuindag in Tiel bij McDonalds te gaan eten. Iets wat we normaal nooit doen en daarom echt iets waar iedereen zich enorm op had verheugd. Maar ja. We zaten met onze zieke Leendert en het was ook nog veel te vroeg voor het avondeten. We besloten daarom maar eerst naar huis te rijden om Leendert in bed te stoppen en dan met de rest naar de Mac in Alblasserdam te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Willem liep naar de ene parkeerplaats, ik naar de andere en we wachtten op elkaar bij de uitgang om achter elkaar aan naar huis te rijden.
Thuisgekomen pakten we de rugtassen uit de auto. Leendert ging met een Ibuprufin in bed en wij verzamelden ons voor het Macfeestje. Ik telde koppen en miste Henk. O, die was al in het speeltuintje aan het spelen, zei de één. Nee, zei de ander, daar is hij niet. Op dat moment kreeg Dirk een onbestemd gevoel en vroeg aan Maaike: "Jullie hadden Henk toch zeker wel in de auto?" "Nee, die zat toch bij jullie," antwoordde Maaike. En met een schok werd het Dirk duidelijk: Henk moest nog in de dierentuin zijn!!! Nog nooit heeft hij zó snel een telefoonnummer opgezocht en gebeld. Hij had meteen contact en jawel, Henk zat daar bij de receptie!!! Willem en ik waren inmiddels ook op de hoogte en Willem griste de telefoon uit Dirk z'n handen. Gelukkig ging alles goed met Henk, vertelde de meneer van de dierentuin. Hij was niet overstuur. We zijn ons lam geschrokken. We zijn direct met z'n allen in de auto gesprongen en terug gesjeesd! Wat kunnen drie kwartier vreselijk lang duren dan!
Bij de dierentuin renden we met z'n allen naar de receptie om ons piepkuiken in onze armen te sluiten. Jawel, daar was hij hoor! Inderdaad niet overstuur, maar wel wat bedremmeld, want het 'duurde zo lang voor we kwamen'. Ze hadden heel goed voor hem gezorgd. Hij had een kleurplaat gekleurd en een ijsje gekregen. Wat een klucht zeg! We analyseerden hoe het had kunnen gebeuren. Ik had gedacht, dat Willem hem in de auto had, want op de heenreis had hij ook bij Willem gezeten. Maar Willem had gedacht, dat hij bij mij in de auto zat, omdat Henk 's zondags, als we naar de kerk gaan, ook altijd op de heenweg bij Willem en op de terugweg bij mij in de auto zit! Tja, klinkt heel logisch natuurlijk. Daar komt nog bij, dat we elk op een andere parkeerplaats stonden en we dus ook bij het instappen geen zicht erop hadden. Allicht dat je anders nog wel even had geteld. Henk was gewoon bij de fonteintjes bij de uitgang blijven spelen zonder dat één van ons het had gezien. Wat ongelofelijk heerlijk dat alles zo goed is afgelopen! Dat Henk er zelfs geen angst of wat dan ook van heeft over gehouden. Hij vindt het veel belangrijker, dat hij in het water heeft gespeeld, dan dat hij ons kwijt was :-).
Het was inmiddels al 6 uur geweest en we besloten om dan alsnog naar Tiel te gaan. Dat had nog wel wat voeten in aarde, want de afrit was daar afgesloten en we reden ons verloren voordat we die McDonalds gevonden hadden. Maar een feestje was het daar! Ieder mocht om beurten bij de balie z'n bestelling doen en daarna aan het tafeltje gaan zitten. Ieder heeft gesmuld. En voor Trijnie hebben we een kadobon gekocht, zodat zij ook haar aandeel uit het leuke-dingen-potje heeft. Leendert was inmiddels al wat opgeknapt van de Ibuprufin en belde, of we wat lekkers voor hem wilden meenemen. Dat hebben we uiteindelijk bij de MacDrive in Alblasserdam afgehaald. En zo kwam alles nog goed en hebben we heel wat beleefd!

Advertorial

2011-09-01T05:58:00.002+02:00

Vandaag stellen we graag een nieuwe adverteerder aan u voor: Houtenspeelgoedwereld.nl
Frank en Gerda Prinsen hebben, na heel veel werk achter de schermen, sinds kort hun webshop geopend. In hun webshop verkopen ze houten speelgoed van heel goede kwaliteit. Die kwaliteit is alvast getest door (de kinderen van) familie en vrienden, die er allemaal erg enthousiast over zijn. Frank en Gerda hebben dan ook gekozen voor speelgoed van drie topmerken: Heros, Imtoy en New Classic Toys. Het speelgoed van deze merken staat garant voor langdurig speelplezier. Ik denk dat Frank en Gerda daarmee een heel goede keuze hebben gemaakt. Niets is zo teleurstellend voor een kind dan speelgoed dat binnen een dag de container in kan omdat het al kapot is. Zelf investeer ik daarom ook altijd liever in iets goeds. Het geld dat je aan kwaliteit uitgeeft verdien je zo vanzelf terug in een lange levensduur.
Frank en Gerda hebben ervoor gezorgd, dat ze SNEL kunnen leveren en het assortiment is werkelijk geweldig. Of eigenlijk meer, zoals hun bedrijfsnaam dat zo mooi zegt: Ouderwetsch Leuk!
Ik beveel deze adverteerder dan ook van harte aan. Neem eens een kijkje op: www.houtenspeelgoedwereld.nl.

En dan wil ik een oude adverteerder nog even voor het voetlicht halen. Dat heeft dan alles te maken met moedertrots ;-). Onze Dirk heeft zijn website vernieuwd. Hij heeft een mooie huisstijl laten ontwerpen en er een fris geheel van gemaakt. Ook is zijn portfolio netjes bijgewerkt. Hij laat immers graag zien wat hij met zijn bedrijf voor u kan betekenen. Bent u toe aan een (nieuwe/vernieuwde) website? Neem dan eens contact met Dirk op en bespreek uw wensen: www.Luikwebcreations.nl.

Gaarkeuken!

2011-08-29T22:14:00.004+02:00

Vandaag was het de eerste dag na de vakantie dat iedereen weer naar school en werk verdwenen was. En eigenlijk liep ik maar wat verloren rond. Ik kon m'n ei niet zo kwijt. Op zulke momenten ga ik meestal maar gewoon aan de slag in de keuken. Nu we weer op volle sterkte zijn is het hier toch al net een gaarkeuken. Ongelofelijk wat een hoeveelheden er doorheen gaan. Eerst ben ik maar gaan broodbakken. Het laatste sneetje brood was bij het ontbijt verdwenen en ik wilde daarom zes broden bakken. Ik bakte vijf gewone volkoren broden en één fantasiebrood. Voor dat fantasiebrood maakte ik een normaal bruinbrooddeeg, maar dat vulde ik op met een restje in blokjes gesneden kaas, een schaaltje versgeplukte daktomaatjes, een flinke snuf oregano en wat knoflookpoeder. Bovenop de deegrol legde ik een bolletje mozzarella dat op moest. Mmm, wat rook dat lekker, toen dat in de oven stond! Ik ben benieuwd hoe het smaakt.

Vanmiddag al bleek, dat ik vast een vooruitziende blik had gehad met die broodbakkerij. Eén voor één kwamen de kinderen met rammelende magen thuis. Vooral de middelbare scholieren, die iedere dag toch zo'n 17 kilometer heen en terug moeten fietsen. "Maham, mag ik een ei bakken?" vroeg er één. "Ja, hoor, ga je gang maar." Het ei lag nog niet in de pan, of nummer twee stond er achter: "Mag ik ook een boterham met ei?" en nummer drie kwam uit het kantoor: "Hé, bak je eieren? Bak je er voor mij ook één?".

Ik heb vanavond tegen Willem gezegd, dat hij nog maar even goed naar me moest kijken, want nú zitten m'n oren er nog aan. Grote kans, dat die er binnenkort vanaf gegeten zijn :-).

Intussen ben ik ook voor een weeshuis soep aan het koken. En wel heel bijzondere! In de laatste vakantieweek ging Hans nog een paar dagen werken bij Van der Waal. Op een dag waren er zúlke onweersbuien, dat Hans naar Willem belde, of hij hem misschien wilde komen ophalen. Dat was geen punt. Willem reed naar Rijsoord om Hans met fiets en al in te laden. En ja, 'een vliegende kraai heeft altijd wat', zegt het spreekwoord. Willem kwam niet met lege handen thuis. Hij kreeg van Hans z'n baas een enorm 'geval' mee naar huis:

Eerst dacht ik, dat het een enorme courgette was. Maar nee. 's Avonds hebben we nog even er over opgebeld en het is een Tsi Kwa, een wintermeloen. Het is trouwens wel een neefje van de courgette. Ik heb gegoogled voor recepten en vond vooral soeprecepten met Tsi Kwa. En daarom ben ik nu een grote pan kippenbouillon aan het trekken. Morgen gaat een deel van die Tsi Kwa in de soep. Van de rest ga ik in elk geval een deel op zoetzuur zetten. Dat vinden we van courgette heel lekker en zal van Tsi Kwa vast ook wel smaken. Wie weet verwerk ik dan nog een rest in één of andere groentenschotel. Je kunt in elk geval wel even vooruit met zo'n joekel :-). En dan te bedenken, dat dit nog maar een kleintje is. Een Tsi Kwa van normale grootte weegt wel 15 kilo. Het doet me denken aan de pompoenen die straks weer los komen. Daar kan je soms ook met de hele familie van eten ;-).

Verwend!

2011-08-29T21:47:00.002+02:00

Een poosje geleden kreeg ik van een aardige bloglezeres twee kaartjes voor een concert van het Urker Mannen Ensemble/Call met Pieter Jan Leusink. Zaterdagmiddag was het zover. Willem en ik zouden gezellig met z'n tweetjes naar het concert gaan. Ik liep me er al weken op te verheugen en Dirk was zo lief om te willen oppassen. Willem en Leendert waren al om 7 uur de deur uit gegaan om hout te zagen en te kloven en kwamen na een ochtendje hard werken moe en hongerig thuis. Willem sprong onder de douche en ik smeerde vlug vlug wat broodjes voor onderweg. Juist toen we klaar waren voor vertrek kwam de postbode en nieuwsgierig wierp ik een blik op de post. Hé, er zat een dikke envelop bij voor mij! Wat zou dat nu toch zijn? Ik maakte het pakje open en tot mijn grote verrassing kwam daar een prachtige omslagdoek uitgerold! Ik kon er gewoon niet over uit! Het was maar een paar dagen geleden dat een bloglezeres me mailde, of ik het leuk vond als ze een omslagdoek voor me haakte en welke kleur ik dan zou willen. En nu lag daar die prachtige doek. Helemaal speciaal voor mij gemaakt! Ik deed de doek meteen om. Hij kleurde prachtige bij de kleren die ik droeg. Hè wat heerlijk warm is dat. Echt iets voor mij. Ik ben zo'n koukleum. Ik heb de doek fijn om gehouden en later in de St. Janskerk in Utrecht kwam hij prima van pas.
Willem en ik hebben genoten van het concert. Er zaten werkelijk prachtige stukken bij. Ik ben vooral dol op mannenkoren en heb eigenlijk niet zoveel met sopranen. Maar van de vertolking van "Solveigs Lied" van Grieg kreeg ik toch wel kippenvel. Sommige nummers waren ook gewoon grappig om te horen. Ik vond het erg leuk om mee te maken.

Wie het eerst komt....

2011-08-23T05:41:00.002+02:00

Ik gooi er even een snel Weggertje tussendoor. Er was een bloglezeres die nog twee concertkaartjes heeft voor eenzelfde concert als dat waarvoor ik pas een Weggertje plaatste: Call, Urker Mannen Ensemble. Het gaat deze keer om het concert van DV zaterdag 27 augustus om 14.30 in Utrecht. Wie er interesse heeft in twee vrijkaartjes voor dit concert, mag een reacties plaatsen. Wie het eerst reageert heeft de kaartjes. Ik ben benieuwd... :-)

Een traktatiemarathon

2011-08-18T21:03:00.005+02:00

In de zomervakantie hadden we vier jarigen. Drie daarvan zijn basisschoolleerlingen en zij wilden natuurlijk graag trakteren. Ik heb erover nagedacht hoe ik dat het best in het vat kon gieten en heb ervoor gekozen om ze alledrie tegelijk te laten trakteren. Dan heb je dat maar gehad en heb je maar één keer de drukte ervan.

Het kostte me nog wel wat hersenwerk om te bedenken wát de kinderen dan zouden trakteren. Normaal gesproken moet een traktatie aan enkele mij zelf opgelegde voorwaarden voldoen: het moet iets origineels zijn, het moet low budget zijn en liefst moet het (enigszins) gezond zijn. Nu was er nóg een voorwaarde waar de traktatie aan moest voldoen: het mocht niet al te tijdrovend zijn om klaar te maken, omdat ik er zo'n 150 stuks te gaan had. Ik kwam op het volgende: Koos zou bier gaan trakteren. Nee, natuurlijk niet echt bier. Dat zou me een lollige boel worden daar in groep 8 ;-). Het zouden plastic bierglazen zijn, gevuld met kaasknabbels (bier) en daar bovenop een laagje popcorn (de schuimkraag). Waarschijnlijk kennen jullie die traktatie wel. Het is tenminste een idee uit de oude doos. Maar omdat bijna niemand er ooit op trakteert op de school van de kinderen vond ik hem wel origineel genoeg ;-). Low budget en niet tijdrovend is het ook. Helemaal oké. Jan (groep 5) had een verzoekprogramma: hij wilde graag net als vorig jaar égels'trakteren. Mwah. Leuk en lekker is zo'n traktatie zeker wel! Maar daarbij kost het nog wel aardig wat tijd om ze te maken én het is ook niet heel goedkoop. Al ligt dat laatste vooral aan wat je aan de prikkers spietst. Het verzoek werd gehonoreerd. Dat was dan traktatie nummer twee. Restte me nog iets te bedenken voor Henk, die vijf jaar werd in de vakantie. Het zou zijn eerste traktatie zijn en hij had het er al wéken over. Ik kreeg een leuke oprisping: bekertjes aardbeienyoghurt, met daar bovenop een verse aardbei en in het bekertje een aapje aan een palmboompje. Die bekertjes en die aapjes had ik een paar maanden geleden gekregen en die zouden zo een heel leuke bestemming krijgen. Het idee voldeed aan de voorwaarden en zo had ik ook traktatie nummer drie rond in mijn hoofd. Nu de uitvoering nog!

Gisteren heb ik samen met Maaike de noodzakelijk inkopen gedaan en gisterenavond alvast wat klaargezet. Het echte werk deed ik echter vanmorgen vroeg. Dat werkt veel lekkerder in de rust en stilte van de vroege morgen. Ik had de wekker op 4 uur gezet, zodat ik op m'n gemakje kon werken(dacht ik). Ik begon inderdaad op m'n gemakje, maar de klok draaide toch angstig snel naar half 7. Dat is het moment dat ik altijd aan het ontbijt ga beginnen en iedereen wakker ga maken. Maar goed, tegen zevenen zaten we dan toch aan tafel en de traktaties stonden klaar. Voor Koos 40 glazen bier en 15 gehalveerde gekookte eieren in muffinvormpjes voor de meesters en juffen. Voor Jan twee egels met elk 20 'stekels' voor de kinderen en één egel met 15 'stekels' voor de meesters en juffen. En voor Henk 40 bekertjes yoghurt en een mandje met cup a soup-pakjes en geurige theezakjes naar keuze voor de meesters en juffen.
Uiteraard waren de kinderen behoorlijk opgewonden en zelf was ik in a hurry. Want ja, ze moesten nog schone kleren aan, haren mooi, zelf moest ik snel aankleden, alles in de auto laden, kortom 't was druk in m'n hoofd! Toen de kinderen klaarstonden om naar school te gaan wilde ik graag nog even een foto van ze maken. Mét de traktaties natuurlijk. Maar ineens werd het Henk teveel. Hij begon te huilen, wilde niet op de foto en zei, dat hij buikpijn had. Ach, wat een spanning toch eigenlijk, voor zo'n kereltje.

Onderweg naar school zei hij, dat de buikpijn over ging. Gelukkig! Maar op school was het van hetzelfde laken een pak. En toen er bovendien nog een huilend meisje in zijn klas was, werd het hem echt teveel. Hij begon ook een deuntje mee te doen en snikte: "Ik wil naar bed!" Ik had echt met hem te doen. Maar juf zei, dat ik maar snel de klas uit moest gaan en dat het heus goed zou komen en ik wéét dat dat ook zo gaat. Inderdaad was Henk z'n verdriet snel overgegaan en heeft hij een heel fijn verjaardagsfeest in de klas gehad. Tussen de middag straalde hij compleet met z'n feestmuts op. Geweldig!

Intussen had ik geen tijd om eens even lekker op m'n krent te gaan zitten, want ik had beloofd met Maaike naar de stad te gaan. Maaike moest nog een rugtas voor school. Het is traditie dat alle kleinkinderen van mijn ouders een mooie rugtas van hen krijgen als ze naar de middelbare school gaan. Vorige week hadden we al even bij V&D rondgeneusd en ook hadden we thuis op internet al wat zitten snuffelen. Eigenlijk had Maaike haar zinnen gezin op een Oilily-rugtas. Maar ik vond, dat ze dat niet kon maken. Zo'n duur ding uitkiezen van opa en oma's geld. Maar gelukkig treuzelde Maaike nogal met het maken van haar keuze, want zaterdag zaten er V&D-waardebonnen bij de post. Bij aankoop van 100 euro kreeg je 25 euro korting. Dit was de oplossing! Die Oililytas kostte 79,95. Met de rekenmachines die ik nog nodig had, zou ik gemakkelijk aan 100 euro komen en dus 25 euro korting krijgen. Daarmee zou de tas dan op 55 euro komen. Nog wel een flink bedrag, maar daarvoor heb je dan wel een kwaliteitstas die ook nog eens tijdloos is. Iets waarvan je echt jarenlang plezier kunt hebben. De actie begon vandaag en aangezien wij vorige week maar één zielig exemplaar van die tas hadden zien hangen, besloten we meteen erop af te gaan. We hadden geluk! Er hing er één. Eéntje maar, inderdaad! Is dat even mazzel hebben! De juiste rekenmachines (vorige week waren die er niet) hingen ook gewoon op ons te wachten. Nog wat ditjes en datjes en om kwart voor 10 rekenden we alles af. Dat is toch echt snelshoppen met hoofdletters, niet? We gingen onze aankopen vieren met een kopje koffie/glas sap en een lekkere punt taart bij La Place. Ik was daar in geen jaren geweest en ook Maaike wist niet wat ze zag. Wat luxe allemaal! Prachtige zitjes en allemaal heerlijke producten. We gingen er eens voor, hoor. Nu vond ik het reuze gezellig om zoiets eens met Maaike te doen. Daar wil ik niets van af hebben. Maar eerlijk is eerlijk. De appeltaart die ik had was droog en de koffie niet heet. Dat is dan toch wel jammer.

Na onze uitspatting liepen we nog even naar het RET-servicepunt om Maaikes OV-chipkaart te activeren en daarmee was ons stadsrondje compleet. Er komt heel wat voor kijken voordat een brugpieper in de startblokken staat!!

Vanmiddag had ik hier thuis een flinke prak werk liggen. We waren immers vanmorgen zó vertrokken. Wat een bende! Ik ben er zo rap mogelijk doorheen gevlogen. Er stond ook nog een grote pan gekookte tomatenprut, die door de roerzeef moest. Ik kon daar echt niet langer mee wachten, omdat ik dan het risico liep, dat de boel zuur zou worden. Ik zeefde de prut tot 6 literpotten vol tomatenbasissaus voor de Weck én een pan vol saus om daar soep van te maken voor zaterdag/zondag. Allemaal eigen oogst van m'n dakterras! De tomatenplanten worden nu met de dag lelijker. Maar het loopt dan ook tegen het einde van het seizoen. Ik oogst iedere dag een portie en zit nu al op een totaal van ruim 7 1/2 kilo. Ik kom met gemak aan de 10 kilo waarop ik hoopte.

Toen het tijd werd om te gaan koken, merkte ik wel dat ik er een lange dag op had zitten. M'n tempo kakte behoorlijk in. Pff, op zulke momenten voel ik me echt een oma hoor! Maar het eten kwam uiteindelijk heus op tafel. Ik had draadjesvlees gebraden en een rodekoolstamppotje gemaakt. Ik had daarvoor de kolen gebruikt, die vanmorgen dienst gedaan hadden als egels. We aten dus egelstamp! Rode kool, gebakken uienringen, gekookte aardappels en een hand rozijnen. Simpel en lekker!

Na het eten ben ik een half uurtje de binnenkant van mijn ogen gaan bekijken, zodat ik het avondwerk kon gaan oppakken. Sinds vorige week zaterdag heb ik steeds de was en de strijk strak bijgehouden. Wat is dat fijn, als er nergens teilen was op je staan te wachten ;-). Dat houd ik er nog maar even in.

Voor ik het vergeet

2011-08-16T09:24:00.004+02:00

Vandaag is het alweer de tweede schooldag voor de basisschoolkinderen. Ongelofelijk hoe snel je daar ook weer aan went! Maar voor ik het vergeet, maak ik toch nog even het verslagje over onze vakantie af.

Vrijdag was het een dag van heeeeeeeel veel kilometers! Om half 1 vertrokken we met een auto vol kinderen. We reden naar het zwembad in Sliedrecht en daar stapten er vijf uit. Ze mochten fijn de hele middag gaan zwemmen en bovendien nog een patatje eten daar ook. Pas om 7 uur zou mijn schoonzus de kinderen weer ophalen. Nou, ze hadden er zin in hoor!

Met alleen nog Henk op de achterbank reden we naar Elspeet om daar Koos op te halen van de logeeropvang. We hebben er snel een kop koffie gedronken en zijn op reis gegaan naar het vakantie-adres van Ellen. Ellen had namelijk haar kringloopaankopen bij ons laten liggen en die gingen we nog maar even nabrengen. Rond vieren arriveerden we daar. Ellen had ons al gewaarschuwd: jullie krijgen geen koffie, hoor, want ik weet niet hoe dat apparaat hier werkt :-). Maar een glas frisdrank ging er ook prima in, zéker met dat heerlijke stuk taart erbij! We bleven niet lang, want er wachtte ons nog een lange rit. De vader van Hans z'n vriend had tijdens de vakantie z'n voet gebroken en kon daardoor geen auto rijden. Aangezien ze met een busje en een 13 meter lange caravan op een camping in Zeeland stonden, was dat een probleem. Gelukkig heeft Willem de benodigde papieren en durf om met bus en caravan te rijden en wilde dat klusje wel opknappen. Rond etenstijd reden we over de Brouwersdam en daar hebben we even gezeten met een frietje met saté. Lekker! Even na zevenen arriveerden we op de camping. De familie stond al kant en klaar en in colonne reden we naar huis. Al met al hebben we 448 kilometer gereden die dag! Genoeg om weer een sok voor Henk afgebreid te hebben ;-)

Zaterdag was een thuisdag. We hebben allemaal hard gewerkt om de boel hier aan kant te maken, de schoolspulletjes voor de eerste schooldag klaar te zetten (gymschoenen uit de voorraad passen!), de was en de strijk helemaal bij te werken, brood voor zondag te bakken enzovoorts. Hoe heerlijk was het om 's avonds weer alle kiekens onder m'n vleugels te hebben. Inclusief Wim, Geertje, kleine Willem en schoonmama. Het was weer een ouderwets huis vol.

Wat is die vakantie weer omgevlogen! Het is echt veel te snel gegaan. Persoonlijk zou ik twee maanden (de hele juli en augustus-maand) een ideale zomervakantie vinden :-). Het enige wat ik wel fijn vind, is dat na de vakantie er weer een gezamelijk begin van de dag is (het ontbijt) en dat de kinderen wat vroeger naar bed gaan, zodat ik nog éventjes rust aan m'n hoofd heb ;-)

En de kaartjes gaan naar...

2011-08-13T18:25:00.002+02:00

Diny en Fam. Lubbertsen!
Als jullie mij even willen mailen op eenvoudigleven@gmail.com en daar jullie adressen doorgeven, dan stuur ik de kaartje bij leven en welzijn maandag op. Heel veel plezier ermee gewenst!
Wij hebben zelf kaartjes gekregen voor het concert van zaterdag de 27ste in Utrecht. Wij verheugen ons er ook enorm op.

Voor de mensen die de kaartjes misten: blijf gewoon meedoen aan de Weggertjes. Ik plaats ze regelmatig. Nieuwe ronde, nieuwe kansen :-).

Sommige mensen vinden het lastig om een reactie te plaatsen, of denken dat dat alleen kan als ze zelf een blog hebben. Dat is niet zo. Als je de aanwijzingen rechts op mijn blog volgt, moet het voor iedereen mogelijk zijn. Je kunt bij het aanmelden voor een account ervoor kiezen om je profiel onzichtbaar te houden. Op die manier is je privacy gewaarborgd.

En nu naar de patatten :-)

In de herhaling

2011-08-11T23:08:00.004+02:00

We gingen in de herhaling: Ellen, Marco en Svenja deden hun bezoekje van vorige week nog een keertje over. Ik was juist (weer) de was aan het ophangen op het dakterras, toen hun auto de straat indraaide. Tijd voor thee en naadloos verder kletsen :-). We hadden een gezellige lunch. Onze drie meter lange eettafel was weer helemaal volgeboekt. Na de lunch vroegen we onze gasten wat ze graag wilden zien. Maar alledrie kozen ze ervoor om gewoon lekker 'thuis' te blijven. Ook goed. Maar halverwege de middag vroeg ik Ellen of ze nu al boerenkoolzaad had gekocht. Boerenkool kennen ze in Zwitserland niet en daarom wil Ellen het nu maar zelf gaan verbouwen ;-). Nee, ze had nog geen zaad gekocht en ze vond het een prima idee om samen naar de Boerenbond te gaan. We reden naar Oud-Alblas en deden daar wat inkopen. Toen we terugkwamen, zaten er nog maar twee kinderen in huis. De rest was naar Dordrecht om de Dom te beklimmen, vertelden ze. Oké. Dan wisten Ellen en ik nog wel een leuk uitstapje voor samen: de Kringloopwinkel in Dordrecht. Hoe gezellig om daar fijn rond te struinen! Ellen ging vooral los in de boekenhoek. En ja, daar deed ik zelf ook drie leuk vondsten. Daarnaast vond ik nog een joekel van een zeef. Echt één van horecaformaat en daarmee prima geschikt voor ons bovenmaatse huishouden.

En ja, voor 0,75 hoef je dan ook niet moeilijk te doen. En passant vond ik een handmixer. En echte HANDmixer, dus zonder stroomdraad. Ik had er eerder één gehad, maar die was kapot gegaan. Zo'n mixertje is super handig om kleine hoeveelheden even snel mee te mixen. Kosten: 75 cent.

Daar word je toch echt vrolijk van. Na de Kringloop liepen we nog even de Aldi binnen, want de ijsjesvoorraad moest worden aangevuld. We kwamen overigens wel met meer dan alleen ijs weer buiten. Het liep inmiddels al tegen het einde van de middag en het werd hoogtijd om thuis de keuken eens in te duiken. De torenbeklimmers waren van een koude kermis thuisgekomen, want ze kwamen daar te laat aan en mochten er niet meer op. Geen nood, ze hadden zich prima vermaakt in de Dordtse binnenstad! Terwijl iedereen gezellig zijn of haar ding zat te doen, vermaakte ik me achter het aanrecht. Mijn vader had vanwege onze Zwitserse gasten getrakteerd op biefstukjes. En die moesten natuurlijk een passende omlijsting krijgen. Het voorgerecht was tomatensoep van verse tomaten. Lekker met balletjes en op de borden geserveerd met een dot room. Deze soep staat echt met stip bovenaan in ons gezin. Na de soep kwam de biefstuk met gekookte aardappels, witlof met ham uit de oven, worteltjes (uit de weck), tutti frutti en verse appelmoes. Als nagerecht was er roomijs, stroopwafelijs en chocoladesaus, alles bij de Aldi vandaan. We tafelden gezellig en de avond werd verder gevuld met koffie/thee drinken en kaarten maken (door de meisjes). Zo nu en dan vertrok een vermoeid mens naar bed/matras/luchtbed. Willem, Hans en vriend Jaap zaten nog achter de computer en Dirk en Marco hadden meer en minder diepzinnige gesprekken. Voor mij een prima moment om de strijkmand leeg te werken. Even na twaalven had iedereen z'n slaapplekje wel gevonden.

Vanmorgen was ik al bijtijds weer op. M'n eerste werk: twee wasmachines aanzetten. M'n tweede werk: de strijkwas van gisteren opvouwen. Ik wil echt heel graag zaterdagavond de was en strijk helemaal bij hebben, zodat ik volgende week (de eerste schoolweek voor de basisschoolkinderen) niet met een achterstand begin. Stug doorgaan dus.

Om half 9 werd de ontbijtbel geluid. Ik had afbakcroissantjes gebakken en eieren gekookt. Verder gewoon brood, verse thee en lekker broodbeled. Iedereen moest z'n best doen om een flink dammetje aan te leggen, zodat we het tussen de middag met een tussendoortje zouden kunnen doen.

Na het ontbijt pakten onze gasten hun spulletjes weer in hun auto en wij maakten ons klaar voor vertrek. We gingen met z'n allen naar Dordrecht, want gisteren had Svenja een mooie gitaar gezien, die ze heel graag wilde kopen. Ze wilde echter eerst het oordeel van haar moeder nog en dus togen we naar de muziekhandel. Dat was meteen feest daar in die winkel :-). Ik geloof, dat we met z'n dertienen waren! De mevrouw achter de toonbank vond het wel leuk en bood ons spontaan familiekorting aan op onze aankopen. Svenja kocht haar gitaar, nadat Ellen hem had uitgeprobeerd. En Trijnie en Maaike kochten bladmuziek voor hun dwarsfluit en blokfluit.

Na de muzikale aankopen liepen we naar V&D voor schoolaankopen: kaftpapier, passers, geodriehoeken, schriften, pennen, noem maar op. Oh, wat is dat leuk! Je zou zo zelf weer willen beginnen aan zo'n nieuw, maagdelijk schooljaar!

In toeristentempo (kijken hier, kijken daar) liepen we naar de Domtoren om een nieuwe klimpoging te ondernemen. En ja, toren en kerk stonden bij wijze van spreken wagenwijd open en we klommen welgemoed 275 treden omhoog om te genieten van het mooie uitzicht. Na de torenbeklimming keken we ook nog een poosje rond in de kerk. Eigenlijk veel te kort (we willen het nog eens op ons gemakje overdoen!), maar het werd tijd dat Ellen, Marco en Svenja naar hun vakantie-adres teruggingen om daar voor de poezen te zorgen. Bwèh, nu moesten we dan toch echt weer afscheid nemen voor lange(re) tijd. Onze vrienden gaan weer terug naar Zwitserland. Bye, bye! Goede reis!

Weggertje

2011-08-09T23:14:00.002+02:00

Vandaag had ik een hobbydag. Tenminste, Willem zei net, dat Hans m'n strijkteil moest gaan halen, zodat ik verder kon met m'n hobby :-). Tja, als je het zo bekijkt, heb ik vandaag inderdaad een hobbydag gehad. Er is heel wat was en strijk door m'n handen gegaan. Het is dus een echt thuisdagje geweest. Behalve dan, dat ik even naar de Boerenbond ben geweest om van die vieze vliegenstrips te gaan halen. Ik ben die vliegen hier zó beu, dat ik ben gezwicht. En nu hangt er zo'n kleefgeval aan de lamp. Net alsof ik op een boerderij woon ;-). Maar goed, al was dat boodschapje nu niet meteen van het spannende soort, een bezoekje aan de Boerenbond vind ik toch altijd wel leuk. Niemand wilde mee en dus liep ik daar fijn in m'n eentje te genieten van de dieren, van de planten, van het landlevengevoel. Op de terugweg heb ik nog even een stop bij de Lidl gemaakt, want morgen hopen Ellen, Marco en Svenja weer te komen en dan moet ik in elk geval CASSIS in huis hebben :-).

Op dit gezellige hobbydagje kom ik met een al even gezellig Weggertje. Voor wie hier nog niet zo lang meeleest: een weggertje is iets dat ik weggeef en als je er belangstelling voor hebt kun je dat in een reactie zetten. Uit alle reacties laat ik de computer random een gelukkige kiezen. Daarna is het een kwestie van adres uitwisselen en het weggertje komt gratis en voor niets naar je toe.

Het weggertje wordt deze keer door een aardige bloglezeres beschikbaar gesteld! Het gaat om vier kaartjes voor een concert. Als je op de afbeelding klikt wordt deze groot en vind je alle info. Ik vind het leuk om deze kaartjes per twee aan te bieden, zodat er dus twee mensen blij gemaakt gaan worden met elk twee kaartjes. Je kunt meedoen tot vrijdagavond.

Uit en Thuis

2011-08-09T07:42:00.005+02:00

Uit en Thuis wisselt zich hier af en beide heeft zo z'n bekoring. Vrijdagmorgen zijn we thuis gebleven en heb ik de tijd aan m'n huishouding besteed. Vrijdagmiddag gingen we uit. We hadden het voor een verrassing gehouden: we gingen naar Railzminiworld. Vorige maand heb ik al een logje over deze leuke attractie geschreven. Railzminiworld heeft in de maand juli een banner op mijn blog gehad. We hadden geruild: zij een maand gratis een grote banner op mijn blog, wij met het hele gezin vrij entree. De kinderen sprongen een gat in de lucht toen ze hoorden waar we naar toe gingen :-). We hebben een paar uur op ons gemakje alles bekeken daar. Hoe langer je er bent, hoe meer leuks je ziet. Willem vond het vooral zo bijzonder, dat het nieuwe Centraal Station van Rotterdam er al staat!

Dit station is in het echt nog niet eens klaar. Als je ook overweegt om eens naar Railzminiworld te gaan, kijk dan even op internet naar de lopende kortingsacties. Zo zijn er een paar weken geleden kortingskaartjes van de Spoordeelweken van de NS verspreid, waarin een gratis toegangskaartje zat (bij 1 betalende persoon). Maar er zijn nog wel meer acties. Ook is het mogelijk een combikaartje te kopen, waarmee je verschillende attracties in Rotterdam met korting kunt bezoeken. Voor een bezoekje aan Railz is het wellicht handig te weten, dat je daar niet mag eten en drinken (om alles schoon en netjes te houden). Je kunt er alleen iets gebruiken in het restaurant, maar daar hangt uiteraard een (horeca)prijskaartje aan.

Zaterdag was het ook al zo'n Uit en Thuis-dag. 's Morgens waren we thuis bezig om alles klaar te maken voor de Zondagse rustdag. Ook moest Koos z'n tas ingepakt worden, want we zouden hem 's middags voor een weekje naar de logeeropvang in Elspeet gaan brengen. Koos had er enorm veel zin in. En wij maakten er meteen maar een uitstapje van en reden uit Elspeet vandaan langs de Brouwmarkt in Almere. Ik moest daar zijn om voordelige potten in te slaan. Een bezoekje aan de Brouwmarkt is voor mij altijd een uitstapje. En Willem vindt het trouwens ook altijd erg leuk om daar rond te kijken en een praatje te maken met Rob, de eigenaar. We hadden alleen Henk maar bij ons en die vermaakte zich in de speelhoek. Onderweg naar huis hebben we onszelf eens getrakteerd op een heerlijk ijsje.
's Avonds ben ik in de weer geweest met groenten en fruit. In de oogsttijd komt er soms uit onverwachte hoek nog weer het één en ander binnenrollen. En ook stonden de vlierbessen er nog, die we donderdags geplukt hadden. Ik had ze 's morgens al geritst, gewassen en ontsapt. Nu kookte ik er siroop van. Ook lagen er heel wat kilo's bospeen. Die heb ik geschrapt met m'n schrapmachientje en daarna geweckt. Geweckte worteltjes vinden we heerlijk! De zak spercieboontjes die gebracht was heb ik afgehaald en klaargezet om zondag en maandag te eten. Boontjes vinden we vers het lekkerst en niemand vindt het hier erg om in de oogsttijd soms wel drie of vier keer per week boontjes te eten. Als laatste had ik nog een tasje pruimen toegestoken gekregen en daar kookte ik jam van.

Gisteren hebben we de verjaardag van Henk gevierd. Hij is zondag 5 jaar geworden. Hij wilde erg graag een tent voor zijn verjaardag. Aanvankelijk was ik van plan hier of daar een leuk speeltentje op de kop te tikken. Maar Willem had een beter plan. Hij stelde voor om naar de kampeerwinkel te gaan en daar een échte tent te kopen. Daar zou niet alleen Henk, maar daar zouden we allemaal plezier van kunnen hebben. We hebben al wel een 3-persoonstentje, maar dat is al zo'n jaar of 12 oud en wordt aardig gaar. We hadden geluk: de tenten waren in de sale. We kochten een prachtige tent van Wildebeast van 119,00 voor 59,00 euro. Een bedrag wat het standaard verjaardagsbudget van 50 euro dus maar een klein beetje overschreed. De tent bleek een schot in de roos.

Henk vindt hem prachtig. Vooral omdat hij blauw is, zijn lievelingskleur :-). Vannacht is de tent meteen ingewijd. We hebben hem in de achtertuin opgezet en er hebben vier knullen in geslapen: Hans, zijn vriend Jaap, Jan en natuurlijk Henk, die z'n 'tentdoop' heeft gehad.
Gisterenavond is de verjaarsvisite geweest. 's Middags had ik twee appeltaarten gebakken en een kwarktaart gemaakt. Het was echt feest en Henk genoot enorm van alle kadootjes die hij kreeg. Wat is vijf jaar worden toch leuk ;-).

Strand, zoo en Alblasserwaard. Hoeveel afwisseling wil je? :-)

2011-08-04T22:05:00.019+02:00

Voor dinsdag was er lekker warm weer voorspeld en Willem en ik besloten er een stranddag van te maken. Wat was dat lang geleden, zeg! We hadden het plan om er met vijf kinderen heen te gaan, maar twee vielen af. Toen zijn we met maar drie kinderen gegaan: Koos, Jan en Henk. Wat bijzonder om eens een keertje een 'klein' gezinnetje te zijn. Eens niet de hele dag koppen tellen en overuren draaien als het om de catering gaat. Niet met twee auto's achter elkaar aan rijden, maar gewoon alles in één auto. Hoe overzichtelijk :-).
We reden naar ons geliefde Ouddorp en installeerden ons vorstelijk. Twee fijne stoelen voor Willem en mij, een parasol, een volle koeltas, een grote schep (de rest van het strandspeelgoed was vergeten, maar werd niet gemist!) en een breiwerkje. Meer was er niet voor nodig om de hele dag te genieten. De kinderen waren niet uit de zee te slaan. Wat een stel waterratten zijn het. 's Middags was het even een poosje aan de frisse kant, want de wind kwam uit zee. Ik had al spijt dat ik m'n warme vest niet had meegenomen. Ik ben nu eenmaal een koukleum. Maar later kwam de zon weer goed door en werd het zowaar weer warm. Omdat we met zo'n klein clubje waren hebben we een keer heel luxe gedaan door 's avonds patat bij een strandtentje te kopen. Weliswaar was ik nog wel zo zuinig geweest om de mayonaisepot van huis mee te nemen en natuurlijk hadden we ons eigen drinken bij ons. Anders is het zelfs voor vijf man nog een erg prijzige aangelegenheid. Henk vond het maar lastig, hoor, eten op het strand: al dat zand aan je handen en als je niet oppast zand in je eten ;-). Tja, dat hoort er nu eenmaal bij, he. Pas halverwege de avond kwamen we thuis. Zand in de haren, een beetje verbrand, lekker moe! Het was een dagje ouderwets genieten geweest!

Gisteren stond er iets heel anders op het programma. Allereerst de lang verwachte komst van Ellen, Marco en Svenja uit Zwitserland. We waren een beetje bijtijds opgestaan om de boel aan kant te hebben. Ik was juist bezig nog snel, snel een wasje te verzorgen toen er luidkeels werd geroepen:"Daar zijn ze!!" En ja hoor, ze waren gearriveerd. Wat heerlijk om elkaar weer te zien! Enerzijds leek het heel lang geleden, anderzijds net alsof we nog vorige week bij elkaar op de thee zaten. We pakten de draad van onze gesprekken naadloos op. Ellen en ik hebben het overal en nergens over, de mannen zitten altijd meteen verdiept in gesprekken over techniek, ict of fotografie en Svenja en Maaike communiceren steeds beter met elkaar. Leuk om te zien! Later die dag vonden ze trouwens een prima hulpmiddel: een laptop. Als ze iets niet wisten lieten ze er gewoon een vertaalprogramma op los. Dat leidde nog weleens tot komische situaties :-).

Ellen was zoals gewoonlijk weer eens helemaal overbeladen. Of liever, de auto waarmee ze kwamen ;-). Ze had allemaal nog nieuwe schroefdekselpotjes voor me bijeen vergaard uit de Kringloopwinkel daar. En ook had ze nog een aantal roosters voor m'n droogapparaat bij zich. Super! Nu kan ik een hele stapel roosters tegelijk gebruiken en gaat het drogen met flinke hoeveelheden tegelijk.
Er kwam ook heel wat kleding uit Ellen's toverdozen. Onder andere twee fijne overhemden voor Willem, die er meteen één van in gebruik nam :-). En via via kwam er een doos met positiekleding mee, die hier z'n weg alweer heeft gevonden. Geertje was namelijk inmiddels ook, samen met kleine Willem, gearriveerd en zij wist wel een paar zwangeren die er blij mee zouden zijn. Mooi is dat!
En ja...chocola hè. Die ontbrak ook niet! Mmm!

We kletsten vijf kwartier in een uur en lunchten gezellig met een tafel vol gasten. Na de lunch stond er voor Jan, Henk, Willem en mij iets speciaals op het programma. Ik had vier gratis toegangskaartjes voor Blijdorp gescoord via Eneco. En wij vieren gingen daar gebruik van maken. Jan en Henk zijn de enige kinderen hier, die deze zomer nergens gaan logeren en dus had ik dit uitstapje speciaal voor hen bewaard. Ik verheugde me er enorm op, want Henk was nog nooit naar de dierentuin geweest en voor Jan was het al zó lang geleden, dat hij het zich niet kon herinneren. Ik wist zéker dat ze dit enorm leuk zouden vinden! 't Was trouwens nog een hele tour om Jan zover te krijgen, dat hij mee zou gaan naar 'de verrassing', want hij wilde bij tante Ellen blijven! Maar we verzekerden hem ervan, dat die er nog zou zijn, als we zouden thuiskomen en ja, toen wilde hij wel mee. Wat waren die twee jochies enthousiast over alles wat ze zagen!Het was echt geweldig. Zelf vind ik de dierentuin trouwens ook altijd geweldig. Je kunt mij best een dagje loslaten daar, hoor. Ik verveel me niet :-).

Aan het begin van de avond begon het wat te regenen. Maar dat deerde de kinderen niet. Die gingen compleet los in de speeltuin.

Die is zo'n beetje overdekt en dus prima geschikt voor tijdens een buitje. Willem en ik aten vast een paar krentenbollen met kaas. We zaten een beetje onder een boom, maar op den duur werden we toch wel nat. Ik kreeg het met de minuut kouder en wilde daarom graag naar de warme Rivièrahal. Het duurde nog wel even voordat we Jan en Henk zover hadden, dat ze mee wilden. Maar na nog ééééééén keertje in de glijbaan én een snoepje gingen ze dan toch mee. Ik warmde me helemaal op daar in de Rivièrehal bij de reptielen :-).
Omdat deze ZOOmeravond was georganiseerd door Eneco stonden er overal in de dierentuin promotiestands van dit energiebedrijf. Bij één van de stands konden de kinderen een computerspel spelen. Voor wie weet wat het is: een augmented reality spel. Ze vonden het geweldig leuk. En ook de stand waar ze water omhoog op een rad konden pompen vonden ze interessant. Het was gewoon één groot feest voor ze. Ze werden al behoorlijk moe en ook Willem begon al over naar huis gaan te praten, maar ik wilde persé nog de olifanten zien. Dus gingen we op zoek naar de olifanten. Dat bleek nog een behoorlijke tippel, maar het was de moeite wel waard. Daar stonden ze dan: lekker in de avondzon en zo leuk aan het 'spelen' met een paar takken die ze van de bomen afbraken. We hebben er echt even de tijd voor genomen om er naar te kijken. Daarna was het dan toch heus tijd om naar de uitgang te lopen. De kinderen hadden gewoon zere benen!

Toen we thuis kwamen vonden we daar zoals gewoonlijk de zoete inval geopend :-). De kamer zat vol met koffie- en theeleutende mensen en limonadedrinkende kinderen en daar schoven we gezellig bij aan. Marco had zo'n beetje de hele middag in de keuken doorgebracht. Hij had vlechtbroden gebakken voor bij het ontbijt van vanmorgen en verder had hij de hele meute van zelfgebakken pizza's voorzien. Er stonden er ook nog twee op ons te wachten, maar wij hadden ons al tegoed gedaan aan broodjes en snoeperijen. Die pizza's waren echter niet voor niets gebakken, want bloglezeres C. kwam langs met een heel lief kadootje voor mij: een mooie rood glazen wespenvanger. Ik nodigde haar uit om wat te komen drinken en Ellen bedacht meteen dat we dan wel één van de pizza's aan haar konden meegeven. En zo kwam het kringetje weer rond. Veel te snel was het tijd om naar bed te gaan! We moesten eerst even aan het improviseren, want behalve Ellen, Marco en Svenja zou ook vriendje Björn blijven logeren. En Trijnie vond, dat als er dan tóch al zoveel logé's waren, haar vriendin er ook vast nog wel bijkon :-). Drie meiden gingen in de tent in de tuin. Svenja op haar eigen matrasje, Maaike en Maria samen op het logeermatras onder ons bed vandaan. Marco en Ellen annexeerden Willem z'n kantoortje en installeerden zich op hun meegebrachte matrasje. En Trijnie's vriendin sliep heerlijk in de onderschuifla van Trijnie's bedbank.

En zo kwam het dat we vanmorgen met 13 man (een paar waren al naar hun werk) aan de ontbijttafel zaten. Ik luidde de etensbel om half 9, want voor vandaag stond er alweer iets leuks op het programma: we zouden een rondleiding krijgen bijonze adverteerder Cowporation. Ellen, Marco en Svenja zouden meegaan. Dat kon nog net voordat ze weer naar hun vakantieadres zouden teruggaan, waar de poezen verzorgd moesten worden.
Even over tienen stonden we bij Cowporation in Bleskensgraaf. Bij Cowporation worden Limousinrunderen gefokt. Ik ben sowieso altijd geïnteresseerd in het boerenleven, maar zeker in het boerenleven in de Alblasserwaard en ik had dan ook echt naar dit uitstapje uitgekeken. We werden verwelkomd door Teus Dekker, de eigenaar van dit bedrijf. Hij heeft ons alles laten zien en we konden vragen wat we wilden. Eerst keken we uitgebreid bij het Limousinvee.

We kregen uitleg over het voer en over de drie bloedlijnen waarmee ze bij Cowporation fokken. Een volwassen Limousinstier kan zomaar een 1400 kilo wegen. Wat een geweldige dieren! Ik dacht altijd dat een stier een beest was om bang voor te zijn, maar je kon die dieren toch gewoon over hun machtige koppen aaien en dat leken ze nog fijn te vinden ook. Heel bijzonder. Wij kenden tot nu toe de Limousinrunderen alleen maar van het stukje heerlijke (!) vlees op ons bord. Maar nu zagen we ze 'in levende lijve'. Ik was er nieuwsgierig naar of Teus het zelf zou kunnen aanzien als zijn dieren worden geslacht. Maar nee, dat kan hij niet. En dat kan ik me ook helemaal voorstellen!

Na de runderen kwamen de schapen aan de beurt. Dit is de nieuwste 'tak van sport' van Teus. Hij is begonnen met het fokken van Zwartblesschapen. Het was erg leuk om die (kleine) kudde schapen zo fijn in de wei te zien grazen. Ze leken er ook plezier in te hebben om lekker met elkaar heen en weer te rennen. We hebben er een heel tijdje naar staan kijken.

Ik vroeg me af, waarom je nu schapen zou houden. Want ja, die wol brengt niets op, hè. Maar Teus vertelde ons, dat boeren graag 's winters schapen in hun grasland laten lopen. Ze houden het gras kort, bemesten het en verticuleren het met hun scherpe hoefjes. Weer wat geleerd. Teus heeft speciaal voor Zwartblesschapen gekozen omdat die gemakkelijk aflammeren en het goede moederdieren zijn. Net zoals dat het geval is bij Limousinrunderen. In 99 van de 100 gevallen kalven die zonder hulp.

Als laatste wachtte ons nog het pluimvee. Teus heeft zo'n 100 kippen: Barnevelders en Lakenvelders. Ze hebben een enorm stuk grond tot hun beschikking en lopen daar samen met kalkoenen, eenden, parelhoenders en pijlstaarteenden (als ik dat goed onthouden heb). De kinderen zijn het wel gewend om met kippen om te gaan en pakten al snel elk een kip om mee te kroelen. Vooral Jan kreeg geen genoeg van de kippen!

Intussen was het tijd geworden voor Ellen, Marco en Svenja om weg te gaan en we namen afscheid. We hopen elkaar volgende week fijn nog weer te zien. We bleven met z'n achten over en kregen wat te drinken aangeboden. En overal waar we kwamen was wel wat leuks te zien. In de keet waar we wat dronken stond een broedmachine. Als het goed is komen maandag de eieren uit en dan gaan de kuikens onder de lamp. Dat zal vast ook een leuk gezicht zijn! Ik zei al tegen Willem: als ik daar zou wonen, zou hij een hulp in de huishouding moeten zoeken, want dan zou ik alleen nog maar buiten bezig willen zijn, met de dieren.

Voordat we weg gingen moesten de mannen nog even de tractor bewonderen. Intussen had ik m'n oog laten vallen op een vlierstruik met rijpe bessen. Teus, mag ik die plukken? Ja hoor, ga je gang. En zo oogstte ik vandaag de eerste vlierbessen van dit seizoen. Vanmiddag zijn we nog even naar de Biesbosch gereden om te kijken of daar ook al rijpe bessen waren. En ja! Ik heb heel wat kilootjes geplukt en kan m'n lol weer op ;-)

Jammer dat de dagen zo enorm snel omvliegen...

Vakantie in eigen achtertuin :-)

2011-08-01T23:00:00.004+02:00

Vandaag zijn we niet verder gekomen dan de eigen achtertuin :-). Maar ook daar was het prima vakantie vieren, hoor. Zéker met het heerlijke weer vandaag.
Mijn dag begon al heel vroeg. Ik ben om 4 uur opgestaan om twee uurtjes aan mijn boek te werken. Dat gaat zo fijn als het lekker stil is om me heen! Toen ik m'n twee uurtjes vol had ben ik nog even in bed gekropen om warm te worden. Maar al snel lonkte de nieuwe dag. We hadden geen plannen gemaakt voor vandaag. Sowieso moest er eerst even flink gewerkt worden. En zo geschiedde. Wassen, rommel ruimen, bedden verschonen, stofzuigen, 't kwam allemaal aan bod. En dat afgewisseld met een kop koffie in het zonnetje had dat toch ook wel weer z'n bekoring. En, o ja, de tomaten rijpen nu waar je bij staat. Ik heb vandaag 400 gram geoogst. Een lachertje voor mensen met grote moestuinen, maar voor mij bijzonder!
Om 11 uur ben ik samen met Koos de folderwijk gaan doen. We zijn doorgegaan totdat we op twee straten na klaar waren. We vonden het zo wel welletjes. Het was inmiddels al 1 uur en we hadden best zin in de lunch. Willem had buiten de tafel al feestelijk gedekt en heerlijke kroketjes gebakken. Zo, die gingen er best in!
We overlegden hoe we de rest van de dag zouden doorbrengen. Willem had eigenlijk best nog wat werk voor de zaak te doen en ik hoefde me ook al niet te vervelen. We besloten er een thuisdagje van te maken. Koos, zijn vriendje Harm-Jan en Jan wilden wel bramen gaan plukken. Willem beloofde ze naar 'ons' plukplekje te brengen en daar gingen ze. Gewapend met een trapleertje (die struiken zijn zo hoog) en ieder een schaal. Helaas waren er plukkers ze vóór geweest en hing er haast niets aan de struiken. Maar ze waren niet voor één gat te vangen, hoor. Willem reed gewoon naar een volgend plukplekje. En ja, daar hing genoeg! Willem sprak met de jongens af, dat hij ze over een uur zou ophalen.
Rond die tijd liep het hier ook tegen sluitingstijd van de markt en de groentenman had al tegen mijn vader gezegd, dat hij nog wel het één en ander voor mij had, waar hij vanaf wilde. Dat kwam mooi uit, want zaterdag was er niets van gekomen nog naar de boer te gaan voor groenten en fruit.
Ik ging kijken wat er zoal te koop was en kwam thuis met een maal verse doperwten, drie bloemkolen, een paar bossen selderij, twee kistjes meloenen, acht pond aardbeien en een watermeloen voor een prikkie. Ik kan weer even vooruit.
De jongens hadden flink hun best gedaan en een grote kom vol bramen geplukt. Van de aardbeien en de bramen heb ik met mijn Weck-ontsapper sap getrokken en daarvan de heerlijkste limonadesiroop gemaakt. Mmm.

Om er toch een speciale vakantiedag van te maken hebben we de bbq maar eens de schuur uit gerold. Wat hebben we die deze zomer nog weinig gebruikt, zeg! We hebben lekker gesmuld. En ook het dagelijkse ijsje lieten we ons goed smaken. Al zijn we niet weg geweest, we hebben toch een fijne dag gehad. Vakantie in eigen achtertuin!

Oudewater

2011-07-30T21:14:00.013+02:00

Vandaag heb ik eerst eens lekker uitgeslapen. Dat was extra lekker, omdat we pas om half 2 naar bed gingen :-). Tja, vankantie-ritme moet je maar denken. Ik kwam tegen half 9 beneden en alleen Jan was al op. Hij is de vroege vogel van de familie. De hele morgen hebben we met z'n allen een beetje gerommeld. Ik moest nog wat wassen draaien, brood bakken en rommel opruimen en intussen hielp ik Hans een handje met het inpakken van z'n spulletjes. Hans mocht een weekje met een vriend mee op vakantie naar Zeeland. Super leuk voor hem! Hij had tot woensdag toe eigenlijk alleen nog maar gewerkt in deze vakantie.
Willem zat intussen wat op internet te zoeken. We waren van plan om naar het wekelijkse zomerzaterdagmiddagconcert in de Grote Kerk in Dordrecht te gaan. Maar bij het nakijken wie er vanmiddag wat zou spelen zag Willem, dat er vooral Bach op het programma stond. Prima natuurlijk, maar nogal 'zware kost' voor jonge kinderen.(We zouden met Koos, Jan en Henk gaan). Willem keek wat er vandaag nog meer aan orgelmuziek te beluisteren viel en vond een toeristenconcert in de Grote Kerk van Oudewater. Dit soort concerten zijn ideaal voor als je jonge kinderen wil laten wennen aan het luisteren naar muziek. Ze duren niet lang en zijn meestal ook nog eens gratis. Willem deed navraag naar wat er op het programma stond en we besloten naar Oudewater te rijden. Het concert begon om 3 uur en om 2 minuten over 3 stonden we in de kerk. De organist was juist aan het vertellen wat hij ten gehore zou brengen. We slopen een bank in en al snel buitelden de orgeltonen door de mooie kerk.

Na enkele lichtvoetige muziekstukken schoof de organist van de orgelbank en liep naar het grote hoofdorgel. Daar speelde hij de tweede helft van het concert werken van Debussy. Vooral het laatste stuk wat hij speelde boeide me enorm. Alles wat het orgel in zich heeft liet hij horen. Heel zacht soms, zodat het carillon van buiten de orgeltonen haast overstemde. Prachtig!
Na het concert vroeg Koos, of hij boven bij het orgel mocht kijken. Willem zei, dat hij dat maar aan de organist moest vragen. Koos stapte onbevangen op die man toe, maar die verwees hem naar iemand anders. En ja hoor, die meneer zei, dat we maar even wachten moesten en dat hij dan met ons mee zou gaan. Even later klommen we de toren in naar het orgel. Onderweg vroeg de meneer of Koos ook kon orgelspelen. En ja, dat kan hij. Nou, dan mocht hij wel even iets laten horen. Enthousiast schoof Koos achter de speeltafel en liet het Wilhelmus door de kerk galmen :-). Geweldig toch? Willem is ook dol op orgelspelen en mocht ook nog even een riedeltje ten gehore brengen.

Echt leuk hoor! Wat bleek? Die man die met ons meeging is de vaste organist van deze kerk en zijn ouders wonen nota bene in Alblasserdam. 't Is afgezaagd, maar heel waar: wat is de wereld toch klein!
Na deze leuke ervaring liepen we nog een ommetje door het historische centrum van Oudewater.

Wat een geweldig leuk stadje! Heel veel mooie oude geveltjes. Ik vond er één uit 1615 met een opmerkelijke inscriptie:

ALS T GODT BEHAECHT BETER BENIIT DAN BECLAECHT 1615

Je vraagt je af wat iemand heeft bewogen zoiets op z'n gevel te zetten.

Vanwege de vakantie schoven we een ijssalon binnen waar iedere dag vers ijs wordt gemaakt. Een enorme keuze maakte het maar lastig kiezen :-). Ieder mocht twee bolletjes. Ik koos voor appeltaartijs en kaneelijs. Mmm, tijd dat ik zelf ook maar weer eens wat ga experimenteren, geloof ik.

We zagen ineens een vreemde verschijning door de gracht komen. Er kanoode een apart uitziende man in een afgeladen kano. We zagen hem aan de kant gaan en Koos maakte een praatje. De meneer bleek uit Amsterdam te komen en vierde al kanoënd z'n vakantie. Koos kreeg het e-mailadres van de meneer, zodat we de foto's die we maakten naar hem konden doormailen. Wat kom je toch veel leuke mensen tegen onderweg :-).

We hadden ons best nog wat uurtjes in Oudewater kunnen vermaken, maar het was tijd om naar de patatten te gaan. Willem had voordat we weggingen de aardappels al geschild en in repen gesneden. We belden Dirk, dat hij wel met het voorbakken konden beginnen. Toen we thuiskwamen konden we bijna meteen aan tafel en zo sloten we onze vakantie-zaterdag in stijl af: achter de frieten met pindasaus!

Dag 1 en 2 van onze vakantie

2011-07-29T23:40:00.006+02:00

Twee dagen zijn er al omgevlogen. En ja, wat is het heerlijk om vakantie te hebben :-). Ik merk, dat ik het vooral ook heerlijk vind dat Willem nu thuis is en we sámen dingen met de kinderen kunnen doen. Als je er bijna 4 weken in je eentje met de kinderen op hebt zitten, doen je oren zo langzamerhand zeer van het gerumoer. Mijn hoofd was echt aan een beetje rust toe!

De dag begon gisterenmorgen al vroeg voor me. Ik wilde graag nog een poosje aan mijn boek werken. En dus zat ik om 6 uur al achter m'n laptop. Ik heb fijn een uurtje in alle rust gewerkt. Daarna werd het tijd om iedereen wakker te maken, want om kwart over 8 wilden we vertrekken. Dat was een uur hard buffelen! Eer dat iedereen al dan niet gedoucht, aangekleed en met een ontbijt achter de kiezen in de auto zat...pfff. Intussen moest er ook nog van alles ingepakt worden voor het avondeten en ook voor het logeerpartijtje van Maaike. Maar eindelijk reden we dan toch met twee auto's de straat uit. We gingen eerst schoonmama ophalen, die een dagje met ons mee zou gaan. Schoonmama stond al kant en klaar te wachten ;-).
Het was onderweg behoorlijk grijs en mistig. We kregen de zon niet te zien. Dat kon de stemming niet drukken. Opgewekt kwamen we in Apeldoorn bij het Reformatorisch Dagblad aan. Of eigenlijk bij Erdee Media Groep. Daar lag de rode loper uit voor de bezoekers van de jubileumdag. Dat voelde meteen al erg feestelijk. Er stonden mensen klaar om ons te ontvangen en welkom te heten en we konden doorlopen naar de ontvangstruimte. Daar was de koffie bruin en stond er voor ieder een gezellig taartje klaar. Maar eerst werd er een foto gemaakt.
We genoten van de koffie met lekkers en intussen werd het programma toegelicht. Na de koffie gingen we eerst met alle aanwezigen naar de Newsroom voor een groepsfoto. Moet je weten dat er alleen al 35 kinderen onder de 12 jaar aanwezig waren! Een hele kunst om dat vast te leggen, hoor. Morgen zal de groepsfoto in de krant staan. Wij kregen alvast een afdruk op papier mee naar huis.
Na het maken van de groepsfoto konden de kinderen van 0 tot 4 jaar naar de crèche, de kinderen van 4 tot 12 jaar naar het kinderprogramma en de rest ging naar het Auditorium. In het Auditorium kregen we in 40 minuten een interessant verhaal van de hoofdredacteur, meneer Kranendonk. We kregen o.a. een terugblik en een vooruitblik voorgeschoteld, maar ook werd er een tipje van de sluier opgelicht van de problematiek waar de makers van het Reformatorisch Dagblad zoal tegenaan lopen. Wel iets om nog eens over na te denken!
Daarna werd de groep in drieën gesplitst en kregen we een rondleiding. Vooral de Newsroom vonden we heel interessant! Maar ook de expositie van 40 jaar Reformatorisch Dagblad was heel leuk.
Intussen was het tijd geworden voor de lunch. We haalden de kinderen op, die zich ook prima hadden vermaakt en keken onze ogen uit op het buffet dat klaarstond: heerlijke salades, broodjes met ham, kaas, haring, zalm, broodjes gezond, bowl met slagroom. Wat feestelijk allemaal! We hebben er echt enorm van genoten.
Na het eten zijn we nog even snel naar de De Banier gegaan. Dat is de uitgeverij van mijn boek "Dat doen we zelf wel". Deze uitgeverij is ook onderdeel van de Erdee Media Groep en zit in hetzelfde gebouw. Leuk om daar ook even binnen te kijken. Kun je nagaan, ik was er nog nooit geweest, terwijl daar dus hard aan mijn boek gewerkt is!

Beneden in de hal lag onze foto klaar en ook de papieren groepsfoto. Om het af te maken mochten we ook nog eens een boek uitkiezen. Ik heb ook nog aan m'n bloglezers gedacht. Er lagen kadokaarten voor een gratis abonnement. Ik mocht best een stapeltje meenemen, als ik ze maar zou uitdelen. Ik denk niet dat me dat moeite gaat kosten. Het gaat zo:
Je mag kiezen uit 4 kado's. Kado 1: 3 weken lang gratis het Reformatorisch Dagblad bij je thuis bezorgd. Kado 2: 4 weken lang een gratis Weekend Plus abonnement (= vrijdag en zaterdag de papieren krant en 6 dagen toegang tot de e-paper) Kado 3: gedurende 5 weken de papieren zaterdagkrant gratis bij je thuis bezorgd. Kado 4: 6 weken lang 6 dagen per week toegang tot de e-paper. Heb je zin in zo'n kado? Heb je de afgelopen 3 maanden geen gebruikt gemaakt van een gratis aanbod van deze krant? Mail mij dan even je naam, adres, postcode, woonplaats, e-mail en telefoonnummer. Geef aan welk kado je kiest. Ik heb 35 kadokaarten en de eerste 35 aanmeldingen zal ik dus kunnen verzorgen.

LET OP: ZET NIET HIER OP MIJN BLOG JE GEGEVENS!! MAIL ZE DOOR NAAR eenvoudigleven@gmail.com

Willem maakte een fotocollage van dit super geslaagde uitstapje:

Vanuit Apeldoorn reden we naar Elburg, naar de camping waar mijn zus met haar man en vier kinderen op vakantie is. Maaike ging daar een paar dagen logeren en als het mooi weer was, zouden we een middagje daar op de camping blijven. En ja, mooi weer was het inmiddels geworden! Hoewel we rondom ons inkzwarte luchten zagen hangen en het steeds rommelde zaten we heerlijk in de zon. De hele middag bleef het droog en we vermaakten ons uitstekend. Potje voetballen, badmintonnen, waterpistooltjes, de zandbak, vissen, o, wat is dat heerlijk ontspannen!
Tegen etenstijd vielen er wat spatten, maar gelukkig bleef dat heel beperkt en konden we met z'n zestienen aan de twee tegen elkaar geschoven picknicktafels plaatsnemen. We hadden de skottelbraai meegenomen en we bakten daarop de lekkerste kipsaté die je bedenken kunt. Ik had de kip de avond tevoren al in de kruidenmarinade gezet en dat maakte het vlees heerlijk zacht. Willem had thuis een grote pan satésaus gemaakt en die hadden we op het butagasstelletje opgewarmd. Ook hadden we een grote pan witte rijst gekookt. We hadden kroepoek meegenomen en ook nog twee doosjes eieren van onze eigen kippen. Die eieren bakten we ook op de skottelbraai. Mijn zwager was naar het dorp geweest voor babi pangang, bami en foe yong hai en dat alles bij elkaar was een bijzonder smakelijke maaltijd. Mmm!
Na het eten maakten we al snel aanstalten om op te stappen. Mijn zus haar kinderen zijn nog weer een stukje jonger en waren zo'n beetje aan hun nachtrust toe. En wij hadden nog een heel ritje voor de boeg. Juist toen alles was ingepakt bleek dat de achterklep van mijn auto niet meer dicht ging. De mannen lieten één voor één hun al dan niet technisch oog er over gaan, maar dat bracht geen oplossing. Daarom belden we de anwb maar. Het zorgde al met al wel voor een dik uur vertraging, maar het werd wél prima opgelost! De meneer van de anwb heeft het probleem prima verholpen en juist toen de eerste serieuze regen begon te vallen stapten we in :-). We kwamen pas om een uur of half 11 thuis en het was dus een heel gevulde eerste vakantiedag geworden. We waren allemaal erg moe, maar heel tevreden. Eigenlijk waren we aan een beetje uitslapen toe. Maar dat kwam er niet echt van. Want vandaag, op dag twee, moest er eerst gewerkt worden!

Om 8 uur stond mijn hulp op de stoep. Ik was toen al even uit de veren, want op dat tijdstip zou ik Trijnie naar de bushalte rijden. Zij zou vanmiddag uit haar werk ook naar Elburg vertrekken en had de nodige bagage bij zich. Ook Willem moest om 8 uur acte de présence geven, want hij had beloofd om Leendert naar de pont te brengen. Leendert heeft vakantiewerk in Vlist en aangezien dat bijna 25 kilometer fietsen is, wilden we hem deze laatste werkdag van de week een steuntje in de rug geven door hem een stukje weg te brengen.
De morgen vloog om met allerhande werkjes. Voor mij was het vooral wassen en vouwen wat de klok sloeg. Dat gaat altijd maar door, hè.
's Middags wilden we graag iets leuks doen. Ik had al iets bedacht. We konden mooi het nuttige met het aangename verenigen: Leendert werkt bij mensen die op een boerderijtje wonen. Zij hebben heel veel dieren en vorige week was er een ezeltje geboren. Nu moet je weten dat ezeltjes tot mijn lievelingsdieren behoren. En dus zouden we Leendert gaan ophalen van zijn werk en meteen bij het ezeltje gaan kijken. We gingen wat eerder van huis dan nodig was. Willem had een leuke tussenstop in gedachten: we gingen even toeristje spelen in Gouda. Daar kwamen we toch langs. Zo geschiedde. We parkeerden onze auto in de buurt van het centrum en slenterden langs de Sint Jan naar de Markt. Daar staat het beroemde stadhuis. En daar zagen we iets heel speciaals. Er was een trouwerij op het stadhuis en daarom stond er een VIP-car voor het bordes. Nu zou je zeggen:"Is dat dan zo speciaal?" Nou, wèl als dat een Rolls Royce uit 1964 is, waarvan er maar één ter wereld bestaat en die uit Dubai geïmporteerd is. WOW, wat een bakbeest! Heel indrukwekkend.

We wandelden langs de Waag en maakten een rondje langs de terrasjes. We liepen langs de achterdeur van een restaurant. Daar kwamen de heerlijkste geuren naar buiten. Willem keek naar binnen en vroeg aan de kok wat hij maakte. Hij bakte aubergines. Ik wist meteen wat ik thuis ging koken: een uitgebreide pasta :-).
We liepen terug naar de auto en reden naar Vlist. We hebben daar genoten van de kippen, de kuikentjes, de geitjes, de schapen, de poes, maar toch eerst en vooral van de ezels. Oh, wat een droppies!!

Thuis kookte ik Tagliatelli met gehakt, tomaten en heel veel kaas. Een ijsje toe zorgde voor een hoeraatje. Vanavond keken we foto's en waren we blij om Wim, Geertje en Willem weer gezond en wel terug te zien van vakantie. Onze eerste twee dagen zijn omgevlogen.

Nog één dag...!

2011-07-26T22:55:00.002+02:00

Hè, hè, Willem moet nog één dag werken en dan heeft hij eindelijk vakantie. Ik kijk er heel erg naar uit!! We blijven dit jaar gewoon thuis, maar willen wel uitstapjes gaan maken. Het eerste uitstapje is meteen donderdag al. Het is de bedoeling dat we al om kwart over 8 met 10 personen naar Apeldoorn vertrekken. We gaan dan naar een jubileumdag van het Reformatorisch Dagblad. Deze krant bestaat dit jaar 40 jaar en abonnees hebben de mogelijkheid om op één van de jubileumdagen een kijkje in de keuken te komen nemen. Meteen toen ik dat las dacht ik:"Dat lijkt me een leuk uitstapje voor in onze vakantie!". Toen ik ook nog eens een brief kreeg met het aanbod om met het hele gezin gratis een jubileumdag te komen bezoeken (omdat ik voor deze krant schrijf) heb ik ons snel ingeschreven. Zoiets wil je toch niet aan je neus voorbij laten gaan ;-). Trijnie en Leendert moeten die dag werken en kunnen dus helaas niet mee. 's Middags is er de mogelijkheid om met 25% korting een attractie te bezoeken. Maar van die mogelijkheid maken we geen gebruik. Daarvoor in de plaats gaan we Maaike wegbrengen naar een camping in Elburg. Daar is mijn zus met haar gezin op vakantie en Maaike mag een paar dagen komen logeren. Bijna elke vakantie maken we wel een uitstapje naar mijn zus op de camping en het is zo'n beetje traditie geworden, dat we dan afhaalchinees eten. Een echte luxe voor ons allemaal en dus iets om naar uit te kijken. Onze vakantie zal overigens (nog) meer low budget zijn dan in de voorgaande jaren. We hanteren al jaren een vakantiebudget van 50 euro per dag. Maar dit jaar staat het budget op 35 euro per dag. Van dit geld betalen we entreekosten, extra boodschappengeld, ijsjes etc. etc. Eigenlijk alles wat we extra doen, behalve vervoerskosten. Ik ben niet bang dat dat niet gaat lukken. We hebben al heel wat leuke, gratis of bijna gratis uitstapjes in gedachten. En gewoon thuis zullen we ons ook vast en zeker vermaken. We kijken er naar uit dat Marco, Ellen en Svenja (onze vrienden uit Zwitserland) komen. En er zal wellicht ook nog wel een werkdagje tussendoor glippen (hout zagen!). Ook wil ik graag gaan bramen plukken. Dat zou je 'werken' kunnen noemen, maar wat mij betreft net zo goed 'vakantie vieren':-).
Nou ja, nog één dagje dan...:-)

Channelswim

2011-07-23T00:04:00.002+02:00

Ik heb er al eerder over geblogt, over de channelswim van Milko van Gool. Het komt nu wel heeeeel dichtbij! Voor wie wil meeleven met Milko, die deze prestatie wil gaan neerzetten om gelden in te zamelen voor zwemonderwijs in Bangladesh, verwijs ik graag nog eens naar zijn blog. En het zou natuurlijk helemaal geweldig zijn als 'mijn' lezers ook wat willen doneren. Allemaal een paar euro zou bij elkaar een geweldig mooi bedrag zijn! Van harte aanbevolen.

Gewoon

2011-07-21T22:49:00.003+02:00

Vandaag ben ik tussen de bedrijven door hard bezig geweest om mijn overvolle mailbox op te schonen. Het is evengoed nog dramatisch hoe vol die staat. Nog een kleine 1500 ongelezen mailtjes en totaal een kleine 5000 berichtjes die ik moet nalopen: verwijderen, beantwoorden, opslaan in een map etc. Dat lijkt super veel werk, maar het gaat best snel. Het is precies zoals wij dat altijd zeggen: Gewoon doen!

Verder heb ik pruimenlimonadesiroop gemaakt en gewoon gewassen, gestreken, bedden opgemaakt, rommel opgeruimd, draadjesvlees gebraden, rode kool, aardappels en appelmoes gekookt, getelefoneerd, kortom: een gewone dag gehad.

De vakantie vierende kinderen vermaken zich wonderwel. Graven in de zandbak, beetje computeren, beetje fietsen. Ook al gewoon.

Willem was naar zijn werk, plakte vanavond na de vaat een band en is nu nog met Hans op stap die iets op MP gekocht had wat hij meteen wilde ophalen. Ook al gewoon.

Trijnie was naar haar werk en is nu haar kamer aan het verven. Dat is op zich NIET gewoon (er wordt hier niet zoveel geklust), maar inmiddels toch ook weer WEL gewoon, omdat ze dat al zo'n twee weken lang iedere avond doet :-). Maar mooi wordt het!! Van een knalroze puberkamer met veel oilily, naar een strakke zwart/wit/taupe kamer van een jonge vrouw. Gaaf!

Dirk was naar zijn werk en zit nu nog steeds te werken (achter de computer). Heel gewoon.

Leendert en Maria logeren en hopen morgen thuis te komen. Heerlijk m'n kuikens weer onder m'n veren!

Hans was vandaag ook alweer naar z'n werk. Vandaag hoefde hij 'pas' om 7 uur te beginnen en morgen ook al. Lekker uitslapen :-).

Morgen hoopt onze Jan jarig te zijn. Oei, oei, wat was hij vandaag al zenuwachtig. Acht jaar is dan ook erg gewichtig toch?

En nu ga ik nog even terug naar de strijk, die nog niet af is. (ook al gewoon....)

Werkvakantie

2011-07-19T20:55:00.003+02:00

Tot op heden is het hier meer een werkvakantie dan een uitrustvakantie. Dat komt waarschijnlijk omdat een deel van het gezin iedere dag gewoon naar het werk moet. Het geeft nu niet direct een vakantiegevoel als ik om half 5 lig te hanewaken om in de gaten te houden of Hans wel op tijd weg gaat. Meestal ga ik er dan maar meteen uit. Zodra Hans weggefietst is ben ik zó wakker, dat ik wakker blijf en aan de slag ga. Tegen een uur of 7 ga ik dan koffie zetten en een ontbijtje klaarmaken voor Willem en mij. Willem moet even na achten de deur uit. En rond die tijd vertrekken ook Dirk en Trijnie naar hun werk.
De basisschoolkinderen komen pas laat uit hun bed. Logisch, want die gaan er ook veel later dan normaal in. Dat is dan toch echt het fijne van vakantie. Geen stress vanwege de klok!
Als iedereen aangekleed is en gegeten heeft geven we een slinger aan de huishouding. Na een uurtje zit de taak van de kinderen erop. Maar mijn werk is dan nog niet af. En dus boemel ik zoetjesaan de hele dag maar door. De kinderen vermaken zich gelukkig prima. Een ijsje kopen, even met z'n allen naar de bieb, of lekkere broodjes bij de lunch zorgen voor het speciale vakantiegevoel. Een kinderhand is snel gevuld.

Vandaag heb ik een beetje voor verhuizer gespeeld. Ik had een aantal tweedehands kantoorkasten gekocht met het oog op m'n EenvoudigLeven-webwinkeltje wat hier achter de schermen opgezet wordt. Die kasten zijn bedoeld voor de winkelvoorraad. Het was een hele puzzel waar ik die neer moest zetten. Eigenlijk wilde ik Willem z'n kantoortje inpikken, maar die was het daar niet mee eens ;-). Ik moest maar uitwijken naar de garage met m'n handeltje. Oké dan. Daar flink opgeruimd en jawel, er konden 3 schuifkasten staan. Nu kon ik een voordelig partijtje van 4 stuks kopen en dus ben ik verder gaan puzzelen. Ergens, maar waar?, moest die vierde kast nog een plekje vinden. Hij staat nu in het kantoortje. Dat leek me handig, omdat er na de vakantie weer een brugpieper is en er dan drie kinderen zijn met een lading boeken en aanverwante zaken. Zij kunnen nu hun schoolspulletjes in die kast in het kantoortje opbergen. Ik voel me er blij om dat alles nu een mooi plekje heeft gekregen. Langzaam maar zeker krijgen al die plannetjes, die in mijn hoofd rondspoken, vorm.

Zaterdag had ik een leuk mazzeltje. We brachten Leendert naar De Welkamp en toen bood Margriet me aan om los te gaan in hun kruidentuin, omdat ze er zelf geen tijd voor hebben. Ik kreeg een schaar, touwtjes en zakjes en ging aan de slag. Ik heb heel wat geoogst: basilicum, lavendel, rozemarijn en nog veel meer. De hele terugreis hebben we die heerlijke kruidenlucht zitten opsnuiven! We waren pas laat thuis, omdat we nog over Almere reden voor een stop bij De Brouwmarkt. Deze week hopen we namelijk weer pruimen te gaan plukken en dat moet allemaal in fles en pot. Ik had pas 's avonds tijd om de kruiden uit te zoeken en te gaan bedenken wat ik er allemaal mee zou gaan doen. Toen ik dat allemaal uitgevogeld had heb ik de kruiden in natte theedoeken gewikkeld en ze in de koelkast gelegd tot maandag. Nu ben ik kruiden aan het drogen en een deel staat onder olijfolie om kruidenolie te worden. De basilicum ga ik morgen verwerken tot pesto. Mmm! Wat een genot is dat toch, verse kruiden! In mijn eigen tuintje gaan de kruiden nu één voor één bloeien. Vandaag vond ik de eerste blauwe bloempjes aan m'n munt. Mooi!

Kijk, je kunt dan wel een werkvakantie hebben, maar leuk werk is toch eigenlijk geen werk? :-)

Ik kreeg van iemand een bezorgd mailtje over de foto met de kruiden. Daarop zie je namelijk het boek: Kruidenbijbel. De mevrouw mailde mij, dat het woord 'bijbel' (voor christenen het heilige, onfeilbare Woord van God) toch niet zomaar gebruikt mag worden voor iets als kruiden. Voor de mensen die dat verwarrend vinden: naast die specifieke betekenis die christenen aan 'bijbel' toekennen, is er ook de algemene betekenis. Die is volgens Van Dale: gezaghebbend boek. In die zin is de Kruidenbijbel inderdaad een bijbel/gezaghebbend boek. Wat je ook maar weten wilt over kruiden (groei, bloei, oogst, toepassingen etc.) dat staat erin. Hopelijk is e.e.a. zo duidelijk ;-)

Futureland in de herhaling

2011-07-12T22:49:00.002+02:00

Ik schreef pas over het feestje van Maaike. Ik was met de meisjes naar Futureland geweest en vond het zo jammer dat daar in een film gevloekt werd. Willem stuurde een mailtje naar Futureland en daarop kwam een mailwisseling op gang. Uiteindelijk kreeg ik vandaag een mailtje waar ik erg blij van werd en wat ik jullie niet wil onthouden:

Geachte mevrouw Luijk,

Naar aanleiding van uw bericht over het gebruik van een vloek en/of het gebruik van godlasterlijke taal in een film in ons informatiecentrum, hebben we nader bekeken om welke film het gaat. Inmiddels is ons duidelijk welke fragmenten het betreffen. Deze zullen we op redelijke termijn aanpassen.

In het informatiecentrum FutureLand proberen we een zo breed mogelijk publiek aan te spreken en te informeren over de (achtergronden) van de aanleg van Maasvlakte 2. Een deel van de bezoekers daarbij opzettelijk voor het hoofd stoten, past uiteraard niet bij het bewerkstelligen van onze doelstellingen.

Uw opmerkzaamheid heeft ons inzicht gegeven in het gebruik van een aantal woorden die strikt genomen niet bijdragen tot de informatie die we graag overbrengen met de film. Bij de totstandkoming van de film hebben we actrice Loes Luca de vrije hand gegeven in het maken van haar verslag van een bezoek aan een van de werkschepen waarmee Maasvlakte 2 wordt aangelegd. Van een vastomlijnd script of uitgeschreven dialogen was dan ook geen sprake. Wij zijn van mening dat zij dit voor een overgroot deel van de bezoekers van FutureLand op een informatieve, leuke en aansprekende wijze heeft gedaan. De film zal niet wezenlijk veranderen zonder de betreffende frasen. Om die reden zullen we de film dan ook aanpassen.

Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd en graag begroeten we u in de toekomst nog eens in informatiecentrum FutureLand.

Met vriendelijke groet,

Ik vind dit echt geweldig. En wij gaan hier zéker nog een keer naar toe. Want Futureland is echt de moeite waard!

Daktomaten!

2011-07-12T22:24:00.004+02:00

Maandagmorgen ontdekte ik de eerste oranje daktomaat! Joepie! Deze week kan ik zomaar mijn eerst tomaten oogsten. Het zijn niet van die heel grote. Maar natuurlijk zijn het wél de allerlekkerste :-).

Ik ben erg benieuwd hoeveel kilo ik uiteindelijk van m'n dakterras ga oogsten. Ik zal het netjes bijhouden en laat het tzt nog wel weten.

De meeste tomaten zullen wel tot tomatensaus verwerkt worden. Dat vind ik altijd zo ideaal om op voorraad te hebben staan. Vanavond heb ik ook nog weer een anderhalveliterpot opengemaakt voor door de macaroni. Heerlijk!

Mijn droogapparaat staat trouwens ook overuren te draaien. Ik plukte vorige week al een flinke hoeveelheid kamille om te drogen.

Gisteren droogde ik vier roosters vol champignonpartjes (voor over de pizza, door de pasta etc.) en op dit moment droog ik soepgroenten, waarvoor geen plaats meer was in mijn vriezer. Morgen gaan er ananasschijven op. Lekker hoor!

Verjaardag Koos

2011-07-12T22:03:00.004+02:00

Vorige week hadden wij het maar druk in die eerste vakantieweek! Maar liefst twee verjaardagen hadden we te vieren. Leendert was het eerst aan de beurt. Die werd maandag 15 en ging zomaar op zijn verjaardag met de nachttrein naar Ellen in Zwitserland. Morgenavond hoopt hij weer op de trein te stappen voor de terugreis. We kijken al helemaal naar hem uit, want het is echt heel kaal hier zonder hem!
Donderdag vierde Koos zijn verjaardag. Hij werd 11. Eerst wilde hij graag een DS voor zijn verjaardag. Maar later veranderde dat. Toen koos hij voor een digitale fotocamera. Aangezien we altijd een vast bedrag uitgeven aan de verjaardagen van onze thuiswonende kinderen (50 euro) werd er een zoekopdracht op Marktplaats ingegeven. Na een poosje speuren en wikken en wegen vonden we een geschikte camera. Een Nikon nog wel liefst. Weliswaar een wat verouderd modelletje, maar nauwelijks gebruikt en nog keurig netjes en compleet in de doos. Geen gedoe met losse batterijtjes, die altijd leeg zijn als je ze nodig hebt, maar een accu die je gewoon aan de 220 kunt laden. En, dat was een verzoek van Koos, de mogelijkheid om te filmen, al is het alleen zogenaamde stomme film. Na wat heen en weer mailen met de verkoopster gingen Willem en ik woensdagavond op pad om de camera op te halen. Dit soort spullen laten we eigenlijk nooit opsturen, maar gaan we liever ophalen. We letten er bij het ingeven van de zoekopdracht op, dat het niet te ver uit de buurt is. Voor de camera moesten we in Alphen aan de Rijn zijn. De verkoopster had de camera al opgeladen, zodat we hem werkend konden zien en ja, hier dachten we Koos wel heel blij mee te maken! De verkoopster had trouwens nog heel wat meer te koop. Ik had al gezien dat ze ook schoenen verkocht in mijn maat. En aangezien ik nog een paar nette nieuwe schoenen nodig had kwam het mooi uit dat ik nu meteen even schoenen kon passen. Ik slaagde helemaal naar mijn zin. Prachtige merkschoenen voor het geld waarvoor ik amper nieuwe hakjes op schoenen kan laten zetten. Super!
Donderdagochtend sloop ik als gewoonlijk vroeg mijn bed uit. Normaal gesproken hoort niemand dat, maar nu hoorde ik meteen gerucht op de jongenskamer: Koos wilde maar wát graag z'n bed uit :-). Maar nee, hij moest nog even van mij blijven liggen. Eerst had ik nog het één en ander te doen en ook wilde ik nog even samen met Willem op bed ontbijten met koffie en een boterhammetje. Dat is ons vakantieritueel voor de weken dat Willem nog moet werken. Even een momentje voor samen. Maar daarna mocht Koos dan toch heus naar beneden komen en z'n langverwachte kado in ontvangst nemen.

Onnodig te zeggen dat hij er heel blij mee is!
Van Dirk en Hans kreeg hij een groter geheugenkaartje, want het ding dat erin zat was maar iets van 12 mb of zo. Nu heeft hij twee keer 512 en daar kan hij prima mee uit de voeten.
's Avonds kwam de verjaarsvisite. Ooms, tantes, oma's, opa, neefje en nichtjes. Het was een drukte van belang. We konden fijn buiten zitten en genoten van de kwarktaarten. Wat is het toch leuk om 11 jaar te worden!

Advertorial

2011-07-07T08:25:00.002+02:00

De maand is alweer een week oud. Hoog tijd om de nieuwe adverteerder van deze maand voor het voetlicht te halen: Railz Miniworld! Railz is voor ons een oude bekende. Het is bijna 3 jaar geleden dat we er zijn geweest. Ik schreef er toen een enthousiast logje over.
Een uitstapje naar Railz Miniworld in Rotterdam is een belevenis voor het hele gezin. Jong en oud vindt dit leuk! In de (overdekte) miniatuurwereld ligt maar liefst meer dan 2 kilometer rails en alles is tot in het kleinste detail nagemaakt. Iedere 24 minuten wordt het dag (licht) dan wel nacht (donker). Vooral de nacht is natuurlijk geweldig, want dan gaan alle lichtjes aan. Toen wij er 3 jaar geleden waren konden wij er al met gemak een paar uur rondlopen zonder ons te vervelen. Maar intussen is Railz nog weer een heel stuk uitgebreider en ben je er echt niet zomaar uitgekeken. Er is een speurtocht waarbij je allerlei leuke en grappige dingen ontdekt. En voor wie geïnteresseerd is in alles wat er achter de schermen gebeurt, is er de mogelijkheid voor een rondleiding. Onze kinderen hebben het er nog steeds over dat we daar geweest zijn. Voor ons een goede reden om deze zomer nog weer eens een bezoekje te gaan brengen aan
Railz Miniworld

JOEHOE, vakantie!!

2011-07-06T06:49:00.002+02:00

En ja hoor, het is eindelijk vakantie geworden :-). Tijd om de schoolperikelen eens even achter ons te laten. Tijd om eens andere dingen dan gewoonlijk te doen. Hoewel dat tot nu toe meer geldt voor de vakantievierende kinderen dan voor mij ;-). Door de drukte van de afgelopen weken is er best wat achterstand in het huishoudelijke werk en die wil ik dolgraag wegpoetsen. Bovendien brengt de vakantie ook weer z'n eigen drukte met zich mee. Alleen al voor het regelen van alle geplande en ongeplande uitstapjes en logeerpartijtjes heb ik minimaal zo'n grote kalender nodig als in gewone schoolweken. Maria spant op dit moment de kroon. Vrijdag- op zaterdagnacht heeft ze meteen al gezellig een nachtje bij haar nichtje gelogeerd. Zondagavond is ze uit de kerk vandaan meegegaan met Wim en Geertje. Ze mocht een nachtje logeren om op maandag te helpen Willem in bad te doen. Een kolfje naar Maria's hand! Intussen werd het logeerpartijtje met een nachtje verlengd, maar moest ik haar gisterenmorgen haastjerepje gaan ophalen, omdat ze uitgenodigd was op een feestje van een klasgenootje. Na het feestje is ze meteen met een ander klasgenootje meegegaan om daar te gaan spelen en daar mocht ze gisterenavond dan weer opgehaald worden. Vandaag staat er al weer een verjaardagsfeestje van een klasgenootje op haar programma. Die Maria :-).
Ook Leendert kan er trouwens wat van hoor. Hij was maandag jarig. Vijftien jaar werd hij. Maar in plaats van een rustig (?) verjaardagsfeestje werd het een dag vol hectiek. In een opwelling besloten we gebruik te maken van het aanbod van Ellen om Leendert bij haar vakantiewerk te gaan laten doen. We vogelden uit wanneer de treinen gingen en boekten 's morgens bij het ontbijt de tickets. En zo kwam het dat Leendert 's avonds om 9 uur bepakt en bezakt op de nachttrein naar Zwitserland stapte. Mijn dag was aardig gevuld geweest met het inpakken van Leendert z'n spullen en het bijeen vergaren van leuks en lekkers voor Ellen en haar gezin. Intussen maakte ik toch snel, snel nog een monchoutaart die Leendert aan het einde van de middag met zijn vrienden kwam soldaat maken. Ook maakte ik een kwarktaart en bakte ik muffins voor de supriseparty die Trijnie samen met een vriendin had georganiseerd voor een jarige jonge man uit hun vriendengroepje. Tel er gerust nog even de onrust van een regelmatig vroeg vertrekkend (half 6) kind met een vakantiebaantje bij, het logeerpartijtje van Koos bij mijn ene zus, het logeerpartijtje van Maaike bij mijn andere zus en het animeren van Jan en Henk en je zult begrijpen dat deze eerste vakantiedagen niet aan hectiek onder doen in vergelijking met een gewone schoolweek. En het ziet er voorlopig nog even niet naar uit dat dat anders gaat worden. Waar ik van geniet is van de kleine verrassinkjes. Zomaar op maandag pannenkoeken eten, op dinsdag eens een keertje ijs maken in mijn ijsmachine en zomaar midden op de dag even mijn ogen dichtdoen. Heerlijk!
Weet je trouwens dat hier heel speciale dingen achter de gordijntjes gebeuren? Zondag schoof Henk het gordijntje voor mijn hangende aardbeientuintje weg en riep verrukt: "Jooooo, er zijn weer aardbeitjes geboren." (LOL)

Het feestje van Maaike

2011-06-30T22:35:00.005+02:00

Maaike was al in de meivakantie jarig en het was er nog niet van gekomen haar verjaardag met haar vriendinnen te vieren. De laatste verjaardag op de basisschool vieren we altijd een beetje uitbundiger. Vaak wordt het dan gourmetten of barbecuën en mogen er ook méér kinderen komen dan de standaard 5 of 6. Maar Maaikes verjaardag was een beetje op de lange baan gegaan en wanneer we tijd hadden om het te vieren was het geen mooi bbq-weer en als het mooi bbq-weer was, hadden we geen tijd. Nu moesten we snel een knoop doorhakken, omdat de zomervakantie morgen al begint. Maaikes klas (groep 8) had gisteren al de laatste schooldag gehad en vorige week hadden we bedacht dat we dan op de eerste vrije dag best haar feestje konden vieren. Maaike koos er voor om haar feestje met een klein clubje echte vriendinnen te vieren. Dat kwam mooi uit, want ik kan 8 personen (inclusief bestuurder) vervoeren in mijn auto en zo kon ik een leuk uitstapje verzinnen. Eerst wilde ik graag naar de eendenkooi in Lekkerkerk. Daar kan je in deze tijd van het jaar een rondleiding krijgen. En hoewel Maaike dat voor zichzelf een heel leuk uitstapje vond (natuurkind als ze is!), dacht ze dat niet iedereen dat leuk zou vinden. Een volgende optie was: Willem met de meiden een tochtje met een Sampan (fluisterbootje) te laten maken en intussen hier een uitgebreide lunch voor te bereiden. We konden deze optie echter pas op het laatste moment definitief maken, aangezien je hier toch wel weersafhankelijk bij bent. Helaas was tegen die tijd Willem z'n dag op de zaak al volgeboekt vanwege een afspraak met een klant en dus moest ik m'n hersenen nog maar eens laten kraken voor iets wat wél kon. En ja, er borrelde iets leuks naar boven. Ik zou met de meiden naar Futureland gaan. Dat is een infocentrum bij Maasvlakte 2. Je komt daar alles te weten over de aanleg van de Tweede Maasvlakte. We waren er al eens eerder geweest en vonden het toen leuk en interessant. Na een bezoekje aan Futureland wilde ik dan met de meiden gaan picknicken aan de Nieuwe Waterweg. Maaike vond het een leuk plannetje en zodoende regelde ik opvang voor de basisschoolkinderen die tussen de middag thuis zouden komen eten en stapte vanmorgen om 11 uur met 6 giechelmeiden de auto in :-). Geen van hen was al eens in Futureland geweest. Het was echt leuk om daar rond te kijken. Ik kon duidelijk een groot verschil zien met de vorige keer dat ik er was. Er is al een heel stuk opgespoten land bij gekomen! In het centrum was er niet zoveel veranderd. Er draaide een andere film. Dat vond ik jammer. De vorige was heel leuk. Maar in deze werd keihard gevloekt. Ik vraag me af waar dat nu toch voor nodig is :-(. Ook vond ik de presentatrice vreselijk overdreven. We hebben de film niet afgekeken, want we moesten de zaal uit omdat die was besproken door een groep zakenlui. Maar dat vonden we helemaal niet erg. Wat ook nieuw was: een hoek met allerlei vondsten van mammoeten. Indrukwekkend!
Toen we er zo'n anderhalf uur hadden rondgekeken hadden we het wel gezien. De meiden kregen trek :-). We stapten in de auto en reden naar een geweldig mooi plekje langs de Nieuwe Waterweg. Het weer was prachtig geworden en de meiden genoten van hun spel in de branding. Ze werden lekker nat en kwamen hongerig kijken wat er allemaal op het picknickkleed was uitgestald. Er was veel lekkers. Dat had Trijnie gisteren allemaal mee naar huis genomen van haar werk. Het was een overschot van een werklunch die anders in de vuilnisbak was verdwenen! Heerlijke broodjes, krentenbollen, kaas, vleeswaren en appels. Aangevuld met schijven komkommer (die Hans zaterdag meebracht), watermeloen van de boer, melk, chocolademelk en appelsap. Mmm, wat zaten we lekker te smullen. We maakten broodjes gezond met allerlei dingen op elkaar gestapeld. Toe maar, vandaag mag dat :-).
Het was inmiddels dik half 3 en tijd om naar huis te gaan. Het was erg fijn om te horen dat de meisjes het allemaal zo geweldig leuk vonden. Low budget (ik had alleen wat benzinekosten) en leuk kunnen prima samengaan!

Het was vandaag ook de laatste dag van de maand. En deze maand had ik een heel oud hulpmiddeltje in ere hersteld om de gezinsfinanciën goed in de hand en voor ieder inzichtelijk te houden: de uitgavemeter. Het werkt zo: ik maakte een lange meetlat. Onderaan staat 0,00 euro en bovenaan de 1050,00 euro die er iedere maand in mijn huishoudknip zitten. Van dit geld doe ik alle contante uitgaven: de boodschappen, kleding, schoenen, kapper, huishoudelijke hulp, fluitlessen voor de kinderen, kadootjes, fietsreparaties en noem maar op. De uitgaven worden op de meter ingekleurd. Het is dus zaak die meter zo laag mogelijk te houden en dat snapt iedereen tot aan Henk van 4 toe. Het is deze maand gelukt. Ik hield zelfs 50 euro over. Die gaan in mijn noodpotje voor het geval er een maand komt waarin ik niet uitkom. Juli zou zomaar zo'n maand kunnen worden. Er hopen 3 kinderen te verjaren, de kapper komt, m'n voorraad meel moet aangevuld worden, de benzine voor de moterzaag is op, het kippenvoer is op, Hans z'n schoenen zijn versleten en ik moet nog een goede fiets voor Maaike op de kop zien te tikken, waarmee ze na de vakantie heen en weer naar Rotterdam kan gaan fietsen. Maar die fiets zou ook nog naar augustus geschoven kunnen worden. Het is maar net of ik iets geschikts tegenkom. Het blijft een uitdaging :-)

Hagel

2011-06-29T07:02:00.002+02:00

't Was voorspeld en iedereen in Alblasserdam die de vreselijke hagelbui van 1997 (?) nog in het geheugen had, wist wat het kon betekenen. Hoe in 5 minuten tijd er een verschrikkelijke verwoesting kon aangericht worden. Nu konden we ons er gelukkig een beetje op voorbereiden. Destijds werden we er door overvallen. Zo hebben Willem en Trijnie vlak voor de bui Trijnie's autootje nog bij mijn broer onder een afdakje gereden. En dat was maar goed ook. Want ja, er kwam wéér hagel. Niet zo verwoestend als de vorige keer, maar toch erg pittig: Kijk maar mee:
De schade is bij ons beperkt gebleven tot behoorlijk beschadigde tomatenplanten en wat deukjes in mijn auto.

Huishoudelijk werk

2011-06-27T06:00:00.005+02:00

Het is bijna vakantie. En voor de kinderen betekent dat onder andere dat ze mij iedere dag een uurtje moeten helpen. Misschien vind je dat streng klinken. Ik bén daar ook redelijk streng in! Ik vind het erg belangrijk dat de kinderen leren dat het niet allemaal vanzelfsprekend is dat er schoon goed in de kast ligt en er eten op tafel staat. Tijdens schoolweken hebben de kinderen ook wel een kleine taak, maar dan komt het vaak niet verder dan opruimen, tafel dekken of afruimen, stofzuigen of een boodschapje halen. Op zaterdag en in de vakantie is er meer tijd voor andere klussen en laat ik ze min of meer in de huishouding meedraaien. Op die manier leren ze toiletten boenen, de badkamer soppen, wassen ophangen, eten koken, strijken en nog veel meer. Afgelopen zaterdag hebben Maaike en Jan in de keuken geholpen. Maaike hielp me met een halve kist appels schillen voor de appelmoes.

Intussen zat Jan gezellig met Willem op de bank boontjes af te halen.

Hans kwam thuis van z'n zaterdagbaantje bij een tuinder en bracht een arm vol komkommers mee. Die gaan we inmaken in zoetzuur.

Behalve dat de kinderen zo veel vaardigheden opdoen, leren ze ook dat het huishouden een sociale aangelegenheid is, die iedereen aangaat. En verder helpen al die handjes zó, dat er ook eens wat vrije tijd voor moeder overblijft en we met elkaar leuke dingen kunnen doen.
Vandaag mogen Leendert en Hans de spits afbijten. Zij zijn namelijk al vrij. Ik twijfel er nog aan wat ik ze laat doen: helpen met de garage opruimen of helpen in de tuin. Ik zie het wel. Wat vandaag niet gedaan wordt zal er morgen ook nog liggen. Werk genoeg ;-)

Een maand aan belevenissen in één week gepropt

2011-06-24T22:23:00.009+02:00

Je hebt soms van die weken...Die zijn zó vol, dat er eigenlijk voor een maand aan gebeurtenissen in gepropt zitten. Deze week was zo'n week. De dagen waren aan de ene kant onwaarschijnlijk lang, door alles wat er passeerde. Aan de andere kant vlogen ze voorbij, juist ook door al die drukte.
Ik licht er een paar dingetjes uit.
Dinsdagavond presenteerden de kinderen uit groep 8 hun project. We werden om 7 uur op school verwacht en dat was haasten. Normaal gesproken eten we pas om ongeveer kwart over 6 en rollen dan tegen zevenen van tafel. We lieten de boel over in de handen van de grote kinderen en vertrokken naar school. Maaike's klas had gewerkt over het heelal. In kleine groepjes hadden ze allemaal aan een onderwerp gewerkt en dat werd nu aan de ouders en grootouders gepresenteerd. Het was erg leuk en het raketijsje dat we na afloop kregen smaakte heerlijk ;-).
De volgende ochtend ben ik erg vroeg opgestaan. Er wachtte me een drukke dag. P. zou komen witten. We ruilen. Dat is echt iets waar ik heel enthousiast over kan zijn. P. komt witten en intussen strijk ik voor hem overhemden en geeft hij verstelwerk af. Geweldig toch, al je elkaar zo kunt helpen?! Het witten was al een paar keer uitgesteld, maar nu was het echt zover. De klus zou over twee dagen worden verdeeld. Dat was wel handig, want de boel kon niet naar buiten vanwege het regenachtige weer en nu zetten we gewoon de meubels eerst in de voorkamer en de tweede dag in de achterkamer. Ik had al het nodige voorwerk gedaan, omdat P. eerst op maandag zou komen. Nu ging ik vrolijk verder. Ik ruimde zoveel mogelijk leeg en voor de grote stukken riep ik de mannen uit bed. Aantreden!! Toen iedereen naar school en werk was verdwenen heb ik de klus afgemaakt door alles af te dekken en de muren met het borsteltje op de stofzuiger af te zuigen. Ik was bijna klaar toen P. arriveerde en het witten kon beginnen.

Intussen was ik alles aan het klaarmaken voor de (schoon)zussendag. Vorig jaar hebben we dat voor het eerst gedaan en het was zó leuk, dat we besloten er een traditie van te maken. Om de beurt organiseren we de dag en dit jaar was het mijn beurt. Het was een beetje een thuiswedstrijd, die ik had bedacht. We bleven namelijk in de buurt: in Dordrecht. Voordat ik echter goed en wel om kwart voor 1 kon vertrekken, kwam er iets vervelends tussendoor fietsen. Maria was tijdens de gymles gevallen. Ze was weggeraakt en gaan hyperventileren. Het was best heftig geweest allemaal. Ik haalde haar op bij school, maar vond haar zó traag en slap, dat ik besloot naar de huisarts te gaan. De schoonzussen moesten maar zonder mij aan het uitstapje beginnen. Om een lang verhaal kort te maken: Maria werd doorverwezen naar een traumatoloog en een neuroloog. Gelukkig kon Willem van zijn werk komen. We reden allebei naar de Spoedeisende hulp en daar droeg ik Maria aan Willem over. We zouden telefonisch contact met elkaar houden. Ik reed naar het restaurantje waar m'n 8 schoonzussen aan een High Tea zaten en schoof bij ze aan. Ik kon nog net het staartje meebeleven en daarna vertrokken we lopend naar de Domtoren, die we gingen beklimmen.

Dordrecht is echt een heel leuke stad om te wandelen. En een toren beklimmen is een echte aanrader. Zelfs als je 278 treden moet spurten, omdat de toren al snel sluit :-). Het uitzicht daar boven is magnifiek. Er hing net een flinke bui aan de lucht. Zo'n prachtige, dreigende lucht. Juist toen ik op de toren stond belde Willem (weer) op. Hij was met Maria onderweg naar huis. Haar knie is gekneusd en de neuroloog verwees door naar een kinderneuroloog. Daar krijgen we een afspraak voor thuis gestuurd. Ik vroeg Willem waar hij was. Hij reed juist over de Papendrechtse brug. "Nou," zei ik, "dan kunnen we even naar elkaar zwaaien. Ik sta op de toren."

Het was inmiddels al kwart over 4.
Toen we weer beneden stonden zijn we dwars door het winkelgebied naar de Waterbus gelopen. Heerlijk om zomaar overal wat rond te kijken. We deden het echt op ons gemakje. Met de Waterbus voeren we naar Papendrecht, waar onze auto's stonden. We reden naar de Wok of Fame en hebben daar wel 3 uur lang getafeld. Niet dat we zoveel werk hadden om onze magen te vullen (al was het wel heerljk allemaal!), maar we raakten gewoon niet uitgepraat. Echt waardevol hoor, om zo eens een dagje bij elkaar te zijn!
Thuis kwam ik natuurlijk in de zooi (van het witten) terecht. En de volgende morgen begon het hele spul weer van voren af aan: vroeg op, meubels sjouwen, voorbeidingen treffen voor de witter, enzovoorts. Alles is af gekomen. Echt super!
's Avonds mocht ik alweer om 7 uur op school zijn. Deze keer ging ik niet met Willem, maar met Maaike. Het was de avond van de schoolschoonmaak. Vele handen maken licht werk. En ja, er waren vele handen en het werk was om half 9 al zo'n beetje gedaan.
Vandaag had ik het weer eens druk met ongeplande schoolperikelen. Maar ja, dat hoort er hier min of meer een beetje bij. Bijna kwam de bakkerij in het gedrang. Ik had namelijk beloofd om 60 cupcakes te bakken voor een klein buurtfeestje. Negen maanden geleden was er bij onze achterburen een flinke binnenbrand. Het heeft erg lang geduurd, maar eindelijk is het hele huis weer bewoonbaar en spic en span. Hun overbuurvrouw wilde namens de buurt een verrassing voor ze organiseren. Er deden heel wat buurtjes mee. De overbuurvrouw had een smoes bedacht om ze om 7 uur naar hun huis te lokken en daar stonden we ze met z'n allen op te wachten. De boel was mooi versierd en er klonk een luid hoera toen hun auto de straat in draaide. Ze waren erg verrast. Ze mochten officieel een lint doorknippen

en er was koffie, thee en limonade met m'n cupcakes en daarna een glaasje Prosecco.

Er waren bloemen en kaartjes en warme woorden. Erg leuk allemaal!
En zo is dan hier al voor drie kinderen de vakantie begonnen. Hoera! Op naar wat rustiger tijden, hoop ik!

Picknick

2011-06-20T22:25:00.005+02:00

Zaterdag was het de jaarafsluiting van de Natuurclub waar Maaike, Koos en Maria lid van zijn. Er wordt dan traditioneel een picknick georganiseerd. De leiding maakt groepjes en iedereen krijgt een groep toegewezen waaruit hij/zij een picknickgerechtje mag meenemen voor 3 tot 4 personen. Maria kon dit jaar helaas niet van de partij zijn en daarom stond ik op voor twee gerechtjes. Eén met groente en één hartig. Zaterdagochtend ben ik vroeg opgestaan, om mijn aandeel klaar te maken. Vrijdagavond had ik al bedacht wat het worden moest. Het moest iets zijn waarvan ik de ingrediënten gewoon in huis had. Het werden uientaartjes en gevulde eieren. Ik googlede een simpel uientaartje en vond een heel goed recept. Het voldeed aan al mijn voorwaarden :-). Voor de gevulde eieren hoefde ik uiteraard geen recept te raadplegen. Zo simpel en altijd lekker!

Willem ging mee als chauffeur. Op deze afsluitingsbijeenkomst gingen ze iets heel leuks doen. Ze gingen op bezoek bij de Brabantse Biesbosch. Je moet weten dat de Biesbosch bestaat uit een Zuid-Hollands en een Brabants deel. Om in het Brabantse deel te komen moet je bij ons vandaan met de pont de Merwede overvaren. Er is een geweldig leuk museum daar. We zijn er al verschillende keren geweest. Het blijft boeien. Natuurlijk zijn de kinderen ook fijn buiten geweest. Ze liepen over een dijkje en daar konden ze gewoon tegen de wind leunen, zó waaide het! Een beetje jammer was het wel, dat het zo koud en ook wat nat was. Maar natuurkinderen zijn niet bang voor een koutje en een spatje en ze hebben dan ook gewoon gepicknickt :-).

Willem had een uientaartje op en was quasi verontwaardigd, toen hij thuiskwam: "Waarom maak je zulke lekkere dingen nu niet voor óns, maar wel voor de natuurclub." Ach ja, hij komt echt iets tekort, die man van mij :-))

Maar het is wel een goed plan! Wij gaan vakantie vieren in eigen omgeving en natuurlijk hoort daar ook picknicken bij. Dit is dan alvast een bij voorbaat geslaagd ingrediënt. Ik ben dol op picknicks klaarmaken. Ik maak daar graag een verrassing van zodat het een hoogtepunt van de dag wordt. Broodjes en krentenbollen mogen nooit ontbreken. Vooral krentenbollen met roomboter en oude kaas zijn hier een echte traktatie. Maar daarnaast laat ik graag mijn fantasie de vrije loop. Koude kip, pizza, eieren, pannenkoeken, vers fruit, knakworstjes enzovoorts. Het levert gegarandeerd een hoeraatje op.
Nu maar hopen dat de zomer snel terugkomt. Maar ik heb er een hard hoofd in. Het weer wat je rond de langste dag hebt, houd je zes weken, zegt men. En ik heb al heeeeel vaak gezien, dat dat klopt...Dusse, zes weken buiïg is mijn voorspelling. Dat ik er maar naast moge zitten ;-).

Achter de gordijntjes

2011-06-16T22:23:00.003+02:00

Vanmorgen liep ik een beetje verloren rond. Ik had gisteren een megadrukke dag gehad en vannacht een gestoorde nachtrust vanwege Hans die om 4 uur naar school moest voor een dagreisje naar Engeland. Ik voelde me lichtelijk geradbraakt en overlegde met mezelf waar ik zou beginnen. Het weer werkte ook al niet mee. Het leek wel herfst, zo donker en nat! Ik besloot even naar buiten te lopen om naar m'n tuintje te kijken. Dan zou ik energie opdoen en lekker aan de slag gaan. Ik liep eerst naar mijn hangende aardbeientuintje. Even kijken of er al weer wat te plukken was! En ja, ik ontdekte weer wat rijpe aardbeien. Maar ik zag dat de vogels ze ook hadden ontdekt. Die hadden er al fijn van zitten snoepen. Tijd voor aktie. Ik was m'n vermoeidheid op slag vergeten :-). Ik wilde stante pede dat gordijntje tegen de vogels maken, waar ik het pas over had. Ik spelde de (veel) te lange vitrage in het kantoortje af, haalde die af en zette er resoluut de schaar in. Rap, rap een zoom er in en het kon weer terug gehangen worden. Mooi om zo twee vliegen in één klap te slaan, want dat korter maken van de vitrage was zo'n ik-gooi-het-op-de-lange-baan-projectje geworden. Zelfs Willem had me pas al eens gevraagd, wanneer ik die vitrage nu eens korter zou maken. Shame on me!
Van de afgeknipte stukken vitrage heb ik nu een beschutting tegen de vogels gemaakt. Het verdient geen schoonheidsprijs, maar 't is functioneel, 't is gratis en 't hoeft maar tijdelijk dienst te doen.

Het is alleen maar bedoeld om de vogels bij de veelbelovende aardbeitjes vandaan te houden.

Intussen is het niet leuk meer zo druk. Maar daar wil ik niet weer over beginnen. Iedere dag kijk ik gewoon hoe ver ik kom. Er zijn dingen waarmee ik een beetje loop te sloffen. Maar als het goed is kom ik daar heel binnenkort wel weer aan toe. M'n enorme hoeveelheid onbeantwoorde emailtjes is zoiets. Eerlijk gezegd is dat wel iets wat me drukt. Het staat zo ongeïnteresseerd als mensen je iets schrijven en je antwoordt ze niet. Maar 't is hopelijk van tijdelijke aard. Een ander iets is de was en de strijk. Maar daar ga ik nu nog eventjes wat aan doen.

Daktomaten en daksla :-)

2011-06-08T23:25:00.005+02:00

Even een paar dakterras en tuinfotootjes van vandaag. Genietmomentjes in de drukte! En m'n gang is vandaag zó mooi geworden. Gisteren gewit en vandaag grotendeels gelakt. Morgen is het, als het goed is, klaar. Wat een heerlijkheid!!

Hier zijn ze dan. De daktomaten :-). Staan ze er niet prachtig bij? Ze staan volop in bloei. Dat belooft wat!

De eerste tomaatje zijn al zichtbaar.

In een oude fietsmand heb ik sla geplant. De mand hangt met de haken over de reling en is op die manier stormbestendig. De sla is australian yellow. Morgen hopen we ons eerste maaltje daksla te verorberen :-)

De tomatenplanten die ik later uitplantte zijn nog een stuk pieriger dan de eerste exemplaren. Maar dat gaat vast nog helemaal goedkomen!

Tja, en dan zijn er nog een stel zieligerds die nog geen blik hebben en in kleine potjes staan :-). Hopelijk kunnen die ook snel verhuizen naar een grotere woning en dan nog snel aan een groeispurt beginnen. Het is trouwens wel een ander ras dan de tomatenplanten die al zijn uitgeplant.

Ook in de achtertuin valt er van alles te genieten. De aardbeitjes worden met de dag groter:

Er staat op dit moment wel te weinig in bloei naar mijn zin. Da's wel jammer en een verbeterpuntje voor volgend jaar bij leven en welzijn. Wat bloeit is o.a. m'n komkommerkruid. Ik zaaide het twee jaar geleden. Het is in principe eenjarig, maar komt kennelijk toch de winter wel door. Ik heb nu voor het derde jaar op rij komkommerkruid.

En ja, de scharreldames horen er ook helemaal bij. Iedere dag geniet ik van die heerlijk gekke kippen :-). Ze zijn echt zó grappig. En natuurlijk iedere dag twee lekker verse eitjes. Wat wil je nog meer?

Een bescheiden bloeiertje is mijn Duizendschoon. Jaren geleden van mijn schoonmoeder kado gekregen. En elk jaar weer zo verrassend schoon!

De eerste frambozen zijn bijna rijp. Mmmm!

Drie vlaggen (maar nu nog niet)

2011-06-07T22:06:00.003+02:00

't Is hier druk en rommelig. We zitten echt middenin de einde-schooljaarrace. Leendert en Hans hebben nog maar 5 dagen les. De rest wordt gevuld met studieverlof, repetities, boeken inleveren enzovoorts. En, o ja, Hans gaat ook nog even een dagje naar Engeland. Als ik het goed begrepen heb dient hij 's morgens om 4 uur op school te zijn voor vertrek en komt hij de andere ochtend om 3 uur weer terug. Dat brengen en halen passen we ook nog wel ergens in het overladen schema :-).

Intussen krijg ik vrijwel dagelijks briefjes onder m'n neus geduwd. Die zijn van de juffen en meesters van de basisschool die allerlei leuke activiteiten hebben bedacht. Een middagje kinderboerderij, een dagje speeltuin, pannenkoeken eten en weet ik al wat nog meer. Vaak vergezeld van het verzoek om een bijdrage in de vorm van kinderen vervoeren of maaltijdbereiding. Op de kalender staat dan bijvoorbeeld: Jan uitstapje, eten en drinken mee. Ik noem maar wat. Als ik het niet meteen opschrijf ben ik het kwijt.

Ook zijn er de nodige groep 8-activiteiten, waar we acte de présence moeten geven. Er staat nog een projectavond op stapel en natuurlijk de afscheidsavond.

Tel er nog maar wat onderzoekjes, gesprekjes en evaluaties bij op. Vergeet vooral ook niet de werkstukken, presentaties en boekverslagen die nog vóór juli af moeten zijn en waar je toch ook af en toe de helpende hand bij moet toesteken.

Buiten het schoolgebeuren nog de halfjaarlijkse tandartsbezoekjes van de hele familie, de bruiloft van een nichtje, de jaarlijkse (schoon)zussendag, Maaikes verjaardagsfeestje voor haar vriendinnen wat nog ergens moet gevierd worden en als kers op de taart wordt de boel hier gewit.

Weet je wat ik doe? Als straks de vakantie begint hang ik niet één, niet twéé, maar dríe vlaggen uit. Zó blij zal ik zijn :-).

Maar goed, je leest het al, het zijn voor het merendeel echt geen vervelende activiteiten. Het is alleen erg druk in mijn hoofd. Ik verlang nu toch echt naar een beetje rust. Zomaar alleen zorgen voor huis en tuin. Lekker de kinderen om me heen. Ik ben blij dat we van de zomer lekker thuisblijven. Je wilt niet weten hoe ik me erop verheug. Simpele uitstapjes in de omgeving. Vriendin Ellen uit Zwitserland die lekker lang naar Nederland komt. En natuurlijk hoop ik het erg druk te krijgen met de tomatenoogst ;-). Ik moet van de week maar weer eens een fotootje maken. Kunnen jullie meegenieten van m'n dakmoestuin. Iedere morgen stap ik zo uit m'n bed m'n 'moestuin' in. Dat is fantastisch fijn wakker worden! Ik snap nog steeds niet dat ik hier eerst zes jaar moest wonen voordat ik op het idee kwam eens iets leuks en zinnigs met dat dakterras te doen, behalve de was er op te hangen. De chinees spaart nog altijd olieblikken voor me. Er staan er nu 18, maar er kunnen er met gemak nóg 18 staan. Voor het mooi gaat het net iets te langzaam. Er staan namelijk nog aardig wat tomatenplanten in te kleine potjes te wachten om uitgeplant te worden in de grote olieblikken. Maar goed, zo blijft er wat te wensen en wat te dromen voor volgend jaar bij leven en welzijn. Ook de hangende aardbeientuin slaat goed aan. De aardbeien zijn nu bijna uitgebloeid en de vruchten worden steeds groter. We kunnen haast niet wachten tot ze rood kleuren. Ik heb inmiddels al bedacht hoe ik de vogels op afstand ga houden. In het kantoortje hangt vitrage die ik nog een stuk moet inkorten. Het stuk wat ik eraf knip gaat aan een (was)lijntje en hang ik aan het schuurdak zodat het vóór de aardbeitje komt te hangen. De aardbeien zullen dan nog genoeg zon krijgen, terwijl de vogels zich vast niet achter de vitrage zullen wagen. En op deze manier spaar ik mooi de aanschaf van een net uit. Gewoon gebruiken van wat je in huis hebt levert de meest creatieve ideeën op.

In de keuken ben ik vooral aan het siroop maken. Liters en liters citroenmelissesiroop heb ik al gemaakt. Iedereen vindt het hier heerlijk en dus blijft de winkelsiroop mooi in de winkel :-). Ik kreeg laatst van een bloglezeres een enorm aantal schroefdekselflesjes met een inhoud van 0,2 liter. Deze flesjes gebruik ik nu om de siroop in te bewaren. Ze zijn echt ideaal, want één zo'n flesje siroop is precies genoeg om twee liter limonade mee te maken (wij houden niet van zo heel zoet). Zaterdag kreeg ik een nogal flinke partij druiven die snel op moesten. Die heb ik meteen ontsapt. Het sap is heerlijk zoet en kan zó zonder toevoeging van suiker gedronken worden. Ik had wel een liter of vijf. Zondag is er al wat van opgegaan. Van een deel wil ik siroop maken. Ter afwisseling van de citroenmelisse. En, heel saai, ook de drie liter perensap die ik heb klaarstaan wordt siroop. Maar dan heb ik voorlopig wel genoeg.